Fritöz mü? Yok artık!

2010′nun ilk günlerinde geldim bu eve. Dışardan bakınca pek çok beyaz eşyayla karıştırılıyorum. Aslında bu beni üzüyor. Üstüme kocaman ne yaptığımı yazsalar ya.

Mesela evin kızı bir hışımla eve girince ilk işi mutfağa adım atmak oldu, su içme isteğiyle sanırım. Beni görünce şaşırdı, çünkü daha önce benden evde hiç konuşmamışlardı. Öyle çok da ihtiyaç yoktur zaten bana. Benim yaptığımın taklitleri dışarda gayet ucuza satılır. Ama benimkileri yemeden duramazsınız. Dışardan aldıklarınıza benzemez.

Önce mis gibi bir koku yayılır mutfağa, sonra evin tüm odalarına dolar. Pazar sabahı evin kuytusunda yer alan odasında uyanmış kızın burnuna gelir nefis koku, gün boyu zor çıkar o odadan. Aslında bazen düşünürüm. İyi mi yapıyorum diye. Çünkü kilo aldırmada birebir olabiliyorum bazen. Sebep ben olabiliyorum sadece. Eee o zaman da beni suçluyorlar. Duydum ki bazı arkadaşlarımı sırf bu sebepten mutfak dolaplarının en ulaşılamayacak üst raflarına kaldırmışlar. Ayda yılda bir kere gün yüzü gösteriyorlarmış.

Neyse hikayeme geri dönelim. Kızcağız beni fritöz sandı. Kahkahayı patlatıverdim işte orda. O duymadı ama yine de belliydi ileride alacağı kiloların suçunu bana atacaktı. Şimdiden güleyim de sonra belki rahat rahat kahkaha atamam

dedim. Sonra beni fiyatımda indirim olduğu için aldıklarını öğrendim. Sağlıklı şeyler üretmemin yanında bir de onlara zevkli şeyler tattırıyorum, kendilerinin yaptıklarını sandıkları.Oysaki hamuru bile ben karıştırıyorum.

Şu ana kadar bende 3 çeşit denediler; sade, çavdarlı ve tahıllı. Tek yapabildiklerim bunlar değil ama. Beni çıkardıkları kutudan bir de kitapçık düşüverdi ya yere, işte onda binbir çeşit tarif var. Fıstık ezmelisinden, muzlusuna, sarımsaklısından peynir ve soğanlısına her çeşit ekmek yapabilirim size de. Sadece ekmek de değil yapabildiğim. Şaşırdınız değil mi şimdi buna da?  Kekler de yapabilirim istediğiniz gibi, pizza hamurları da, isviçre çöreği ve lokma da.

Şimdi bu evde çok popülerim. Kitapçığımı ellerinden düşürmüyorlar. Dışardaki sağlıksız olanlardan değil, benim yaptıklarımdan yiyorlar; ben de mutlu oluyorum. Kızın adını henüz öğrenemedim ama adı Anne olan bir kadın benim için küçük bir örtü almış ve onu üstüme örttü ben kirlenmeyeyim diye. Çok tatlı değil mi? İlgi görmek, sevilmek güzel şey.

Beni fritöz sanan kız, yakında fıstık ezmeli ekmek yapacağını söylüyor. Yardım etsem mi ona? Yoksa öylesine bir karıştırıvereyim mi hamuru  kabartmadan?  Bakalım zamanım olunca karar veririm. Şimdi çok meşgulüm, yeni bir şeyler deneyecekler sanırım bende.

İşte ben sıradan ama şanslı bir ekmek pişirme makinesiyim.

Benzer yazılar:

1. Ekmek Kavgamız