Facebook ve Komünizm

Genelde 14 yaşındayken lise gömleğinin altına Che ya da Deniz Gezmiş tişörtü giyip kravatı gevşetip, gömleğin düğmelerinden birkaçını açmakla başlar komünizm ülkemizde. Üzerinde aynı tişörtle dershaneye gidip, ÖSS’ye de hazırlanırsın. Kendine hiç zaman ayıramazsın. Ahmet amcanın oğlu falanca puan almış; sen de almak zorundasın. Sen uyurken o belki senden birkaç soru daha fazla çözüp, bir nokta bilmem kaç puan fark atabilir sana. Sonra iyi kötü bir yer kazanırsın ya da boşta kalır tekrar dershaneye gidersin, geri gelemeyecektir o yıl. Soru çözerek kazandığın üniverstede yine soru çözdürürler sana. Anlamını bilmediğin konular çıkar karşına sen hepsine boyun eğersin yine üzerindeki o tişörtünle. Hepsi iyi mevkide sigortalı bir işe girip düzen kurmak ya da kariyer yapıp köşe olmak içindir.  Yani 100 milyon ülkede birkaç milyon kişiden biri olup geri kalanları ezmek için. Buna seni ya annen baban zorlar ya da çevren. Sen yine olayların bilincinde değilsindir üzerindeki  tişörtle. Yaşayarak öğrenir, bir zaman sonra varırsın farkına ama çoktan annen tişörtünü toz bezi yapmıştır.

100 numaralı adam var televizyonda
-iş buldum baba
-ne işiymiş bu ne olacağan?
-gahraman.
-hasstir lan harp mi çıktı da kahraman olacaksın?
-yok baba öyle deel. Halk gahramanı.
-aa baba halk kahramanı diyo sakın komünist olmasın.
-tövbe de dinsiz köpek. Zinhar günahtır.

Genelde böyle dayatılır sana komünizm. Kötüdür. Tu kakadır. Sen hala anlamını kavrayamazsın. Deden de Kore’de gazi olup, madalya almıştır ne için katıldığını bilmediği o savaşta. Etrafın bunlarla doludur. Sen de “amaan” der bırakırsın bu işleri. Sisteme gömülür, devam edersin hayata. Birkaç tırt kitap okursun sonra yine sınavına çalışırsın, arkadaşını geçmek için çabalarsın. Sınavlar beklemez çünkü Ali cebindeki paranın 2/3′ü ile Tekel Birası alacak,  işçileri eylem yapadursun…

Zaman geçer facebook icad olunur. Herkes ordadır. Herkes bi profil almıştır.

Kendini rock yıldızı, film artisti, marjinal biri sanır. Bir filozof edasında sağdan soldan kitaplardan araklama iletiler yazar. Başkalarının iletilerini yorumlar beğenir. Herkes eşittir. Herkes fotoğraflarını paylaşır. Herkes birdir. Ve bu eşitlik sistemi çok sevilir. Bir anda herkes yüzyıllardır facebook kullanıyormuş gibi olur. Bilgisayarını açar açmaz facebooka girer. Hatta çoğu zaman senin açılış sayfandır facebook. Bunu benimsersin. Onsuz yapamaz hale gelirsin. Gördün mü bak kötü bişey değilmiş komün ortamları. Ee tişörtteki adamın amacı neydi? Herkesin eşit şartta yaşaması değil mi? Atatürk de bunun için çabalamadı mı? Atatürk yaşasa kesin onun da bir hesabı olurdu. Belki aklı başında yazdığın bir iletini de beğenirdi. Ya da böyle sanal ortamlara gerek kalmazdı belki, hayat da öyle olurdu.
Sen sevdiğin bir ünlüyü eklersin o da seni eklemez ignore eder işte o da narsisttir.
Çaktın mevzuyu?

Benzer yazılar:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil
2. Her Şeyi Beğenen Facebook İnsanları