Nobel Barış Ödülü

Son yazimdan sonra Amerika’lı bir arkadaşım bu yazıyı Google Translate ile çevirmiş ve bana yazı hakkında ne düşündüğü belirten bir e-posta göndermiş.  Aslında benim bu yazının üstüne bir yazı daha yazmak istememin asıl sebebi bu değil. Amerika’lı arkadaşım aynı zamanda Obama’nın şu ana kadar seçimlerde belirttiği konuların üzerine ne kadar gidebildiğini ve dış politikasını sorgulamış. Bunun üzerine ben de arkadaşıma e-posta attım ve bir kaç soru daha sordum, bunun sonucunda hoş ve tatminkar cevaplar aldım ve bunları sizinle paylaşmak istedim, ayrıca Amerika’nın önemli bir üniversitesinde Dünya Tarihi ve Politika okuyan bir öğrencinin yorumları  bence onları anlamak açısından bizim için önem taşıyor diye düşünüyorum. Bu da beni bu yazıyı yazmaya iten 2. sebepti.

Yazının genel seyrinden biraz bahsetmek istiyorum;

Amerika’lı arkadaşım (Tyler) attığı e-postadan alıntı yaparak kendi yorumlarımın olduğu bazı bölümler ve devam eden süreçte benim Tyler’a sorduğum soruların sonucunda Tyler’ın yaptığı yorumlar olacak.

Tyler: His changes in foreign policy haven’t solved any big issues yet and many of his promises haven’t been fulfilled, but he hasn’t been a president for very long yet. I think ending the missile shield program is an excellent step along with other changes to creating a non-antagonistic relationship with Russia.

“Dış politikada şu ana kadar yaptığı değişiklikler hala herhangi büyük bir sorunu çözmedi,  ayrıca verdiği sözlerin çoğunu da tutamadı, ancak henüz çok uzun süredir bir başkan değil. Doğu Avrupa’daki füze koruma programı iptal etmesi ve yaptığı diğer değişiklikler, Ruslarla düşmanca olmayan ilişkiler kurması yönünden muhteşem bir adım.”

Bunu okumak aslında beni biraz şaşırttı. Çünkü baktığımız zaman genel olarak Amerika’lılar Doğu Avrupa’ya kurulacak füze sistemi konusunda 1. ve 2. G.W Bush döneminde oldukça kararlıydı, son seçimlerde John McCain seçilseydi eminim Obama’nın yaptığı yapmazdı.

İran’da gerçekleşen son seçim hakkında ve seçim sırasında oluşan olaylara ise şöyle yaklaşıyor ve bu konudaki memnuniyetini şöyle belirtiyor Tyler;

When Iran had it’s elections and there were large demonstrations in the streets of Tehran and accusations of fraud, I think it was very wise of Obama to not get involved. I think if John McCain were President, he wouldn’t have been so cautious and the US would have created a conflict and interfered in the government of another country once again.

“İran’da seçimler sırasında Tahran sokaklarında bir çok gösteri ve sahtekarlık suçlaması oldu  (seçim sonuçlarına atıfta bulunuyor) buna rağmen Obama’nın bu olaylardan uzak kalması çok akıllıca bir hareketti. Eğer John McCain başkan olsaydı, bu kadar sakıngan olmayabilirdi ve Amerika bir başka ülkenin hükümetine yönelik bir sorun daha yaratmış olurdu”

Obama’nın Nobel Barış Ödülünü almasıyla ilgili sorularıma ise şöyle cevap veriyor;

Ben: Tyler, sence Obama Nobel Barış Ödülünü hak etti mi? Hak ettiyse bunu hangi hareketi yada hareketleriyle hak etti?

Tyler:Nothing he has done so far deserves a Nobel Prize, he made a lot of promises, he has changed the tone of American foreign policy but he has not made any major changes such as withdrawing from Iraq, closing Guantanamo Bay prison, stopping Israeli settlements, making an agreement with Iran, North Korea.

The prize is a distraction and everyone in the U.S. is very confused as well as the rest of the world. It appears that the chairman of the Nobel Peace Prize committee, Thorbjoen Jagland, just selects world leaders he wants to have dinner with as prize-winners.

“Şimdiye kadar bu ödülü hak edecek hiç bir şey yapmadı, bir çok söz verdi, Amerikan Dış Politikasının tavrını degiştirdi ama herhangi büyük bir değişiklik yapmadı, mesela Irak’tan çekilmedi, Guantanamo’yu kapatamadı, İsrail’in yapılanmasını durduramadı, ( daha detaylı bilgi için burayı tıklayın ) İran’la ve Kuzey Kore’yle bir anlaşma yapamadı.( Bu ülkelerin nükleer güç olma yönündeki adımlarına atıfta bulunuyor. )”

Ayrıca Tyler devam eden süreçte Nobel’in dikkat dağıtıcı olduğun belirtiyor ve ekliyor;

“Bütün Amerika’nın bu konu hakkında gerçekten kafası karışık, görünen o ki Nobel Ödül Komitesi Başkası, Thorbjoen Jagland,ödülü ödül sahibi olarak yemek yemek istediği Dünya Liderlerine veriyor.”

Cevaplardan ötürü Tyler’a çok teşekkür ediyorum.

Ayrıca size bundan sonraki yazılarımda yapacağım bir uygulamadan bahsedeceğim, her yazıyı yazarken tek bir şarkı dinliyorum ve bu daha fazla odaklanmamı sağlıyor, bundan sonra bu şarkıyı sizinlede paylaşıcağım. Bu yazının şarkısı;

Nino Rota – Apollonia

Related posts:

1. Obama ile Değişen Amerikan Dış Politikası

Şişe şişe Absolut Vodka

This superb vodka was distilled from grain grown in the rich fields of southern Sweden. It has been produced at the famous old distilleries near Ahus in accordance with more than 400 years of Swedish tradition. Vodka has been sold under the name Absolut since 1879.

Bu cümle sizde de bir şeyler uyandırdı sanırım. Evet, dünyanın her yerinde popülerliğe ulaşmış İsveç votkası kendisi. Harika tadı, çeşitliliği ve her birisi bir pazarlama dersi olan dahiyane pazarlama stratejileriyle bu kadar ünlüdür.

Absolut aslında kısa bir süre öncesine kadar İsveç’in “Tekel” ürünüydü. 1879′da Lars Olsen Smith isimli zat-ı muhterem tarafından İsveç’in Ahus isimli küçük bir kasabasında üretilmeye başlandı. Smith denenmemiş bir tanıtım yöntemiyle votkanın bu saf tadına ulaşmayı başarmış. Bu takdire şayan lezzet yıllar yılı büyümelerinde büyük rol oynamış. Uyguladıkları pazarlama stratejileri ise çoğu zaman tadının ve kalitesinin önüne geçmiş belki de. Absolut aslında sadece şişesiyle bile dikkat çekmeyi başarabilen bir içkidir. İçen insana belli bir kalite standardının üstüne olduğunu hissettiren bir ruhu vardır. İçkiyle arası iyi olmayan tüketici sınıfına bile “Aa ne kadar güzel şişe, mükemmel bir tadı olmalı” dedirterek ürününü pazarlamayı başarır.

Absolut’u farklılaştıran güçlü yanlarından bir tanesi ürün yelpazesindeki çeşitlilik elbette. Şeftaliliden vanilyalıya, orman meyvelisinden biberlisine çok geniş bir aroma yelpazesi var. Genellikle her ürünü için değişik pazarlama stratejilerine başvuruyor.

Absolut İstanbul

Diğer bir pazarlama stratejileri ise; “Absolut İstanbul”, “Absolut New York” şeklinde devam eden reklamları. Burada aslında herhangi bir yerelleşme çalışması yok. Votka her yerde aynı votka. Fakat kullandıkları afişleri öyle vurucu ki, insana “Absolut, doğma büyüme İstanbulluymuş aslında” dedirtiyor. Meksika’da yürüttükleri kampanyanın afişlerinde ise Amerika Birleşik Devletleri’nin güney eyaletleri Meksika sınırları içerisinde gösteriliyor. Bunun için de bir reklam sloganları var: “In an Absolut World”. Firma, afişlerini ve şişelerini dünyanın en ünlü tasarımcılarına çizdiriyor. Hatta bu tasarımlarını “tişörtleştiriyor”, “çantalaştırıyor”. Ürünlerini bir çeşit hayat tarzı şeklinde gösteriyorlar. Bu hayat tarzı sabit bir taslak halinde değil, herkesin kendini gördüğü, kendine yakıştırdığı şekilde sunuluyor insanlara. Türkiye pazarlarına bakacak olursak ise firmanın kısa zamanda çok büyük bir ivme kazandığı ortada. 90′lı yıllarda Türkiye pazarına girmelerine rağmen, az zamanda büyük işler yaptılar. Sadece 2006 yılında Türkiye’de yüzde 90 büyüdüklerini söylemek bile bu büyümeyi gösteriyor sanırım. Türkiye’deki yeni pazarlama stratejileri ise parti ve organizasyon odaklı. Geçenlerde Bornova’da büyük bir parti gerçekleştirerek yeni ürünlerini tanıttılar.

"Absolut" bir Meksika

Kısacası, Absolut kesinlikle bir pazarlama başarısı ve güzel bir hikayesi var. Geçtiğimiz günlerde Fransız Pernod Richard tarafından 5.6 milyar dolar karşılığında satın alınması bu başarının rakama dökülmüş hali. İnsan bu işe bakınca “elin gavuru yapmış” diyor. Bu arada bizim bir Tekel vardı ya, ne oldu ona?

Yazan: M. Seyfettin Akbel

"Absolut" bir politikacı

"Absolut" bir ilkbahar

Zengin usulü Absolut

Bir başka Absolut tasarımı

Benzer yazı bulunamadı.

2010 Güney Afrika Dünya Kupası Logosu

Muhtemelen Türkiye orada olamayacak, ama yine de 2010 yazının en ilgi çekecek organizasyonu 19. Fifa Dünya Kupası olacak. Tarihinde ilk kez Afrika kıtasında düzenlenecek kupaya Güney Afrika Cumhuriyeti ev sahipliği yapıyor.

Bu konu ile çok sayıda yazı yazıldı ya da yazılacak. Bir çoğunda ise kimin kazanacağından bahsedilecek. Bende kimin kazanacağını merak ediyorum ama buna farklı bir açıdan bakmak istedim.

Bu tarz turnuvalarda her zaman favoriler vardır. Fakat her zaman favoriler kazanamaz. Özellikle dünya kupasında. Her turnuvada mutlaka süpriz bir takım çıkar ve kupayı kaldıramasada turnuvaya damgasını vurur. İşte bu turnuvada da özellike Güney Afrika o sürprizlerden birini yapmaya aday. Niye mi?

İlk dünya kupası - Uruguay

Yıl 1930 : İlk dünya kupası Uruguay’da düzenleniyor. Finalde Uruguay, Arjantin`le karşılaşıyor ve rakibi 4-2 yenerek ilk dünya kupasının sahibi oluyor. Böylelikle dünya kupası serüveni ev sahibi bir takımın kupayı kaldırmasıyla başlıyor.

Yıl 1934 : Kupa Avrupa’da düzenleniyor. İtalya ev sahibi olduğu turnuvada, o zamanki adıyla Çekoslovakya’yı uzatmalar sonucunda 2-1 yenerek kupaya uzanıyor. Yine bir ev sahibi kazanıyor kupayı.

Yıl 1950 : Kupa bu kez Brezilya’da düzenliyor. Brezilya, Uruguay’a 2-1 kaybettiği maçın ardından turnuvayı 2. tamamlıyor.

Yıl 1958 : İşveç dünya kupaları tarihinde ki en büyük başarısını ev sahipliği yaptığı 1958′te yaşıyor ve Brezilya’nın ardından 2. oluyor.

Yıl 1962 : Bu kez benzer şeyler Şili için gerçekleşiyor. Tarihindeki en büyük başarısı olan dünya 3.lüğüne kendi evlerinde ki turnuvada uzanıyorlar.

İngiltere ilk ve tek dünya kupasını evinde kazanıyor.

Yıl 1966 : Ve İngiltere. Hepimiz futbolun beşiği olarak kabul ettiği İngiltere dünya kupasını sadece 1 kez müzesine götürdü ve o turnuva bilin bakalım nerede düzenlendi?

Yıl 1974 : Bu kez Batı Almanya kupanın ev sahipliğini yapıyor. Hollanda’yı 2-1 yenerek evinde kupanın sahibi oluyor.

Yıl 1978 : Arjantin dünya kupası sahnesine çıkıyor ve ilk kupasını kendi evinde Hollanda’yı uzatmalarda 3-1 yenerek kazanıyor.

Yıl 1990 : İtalya evinde 3. oluyor.

Yıl 1998 : Tarih bu kez Fransa için tekerrür ediyor. Zidan’lı kadrosuyla Fransa, Brezilya’yı 3-0 yenerek tarihindeki ilk ve tek kupayı kendi evinde kazanıyor.

Kore, İspanya'yı yenerek yarı finale çıkıyor.

Yıl 2002 : Kupa ilk kez Asya’da düzenleniyor. Güney Kore tarihindeki en büyük başarıyı evindeki kupada 4. olarak gerçekleştiriyor.

Yıl 2006 : Ve son kupa. Almanya evinde 3. oluyor.

Görüldüğü üzere 18 dünya kupasının 12’sinde ev sahibi takımlar dereceye giriyor ve bunların 6 tanesinde kupayı kaldırıyorlar. Uruguay, İngiltere, Fransa ve Arjantin ilk dünya kupalarını kendi evlerinde kazanıyorlar. Brezilya ise dünya kupasının kazanan takımlar arasında evinde kupa kazanmayan tek takım. İsveç, Şili ve Güney Kore ise en büyük başarılarını evlerinde kazananlardan. Bu istatistiklere bakılınca Güney Afrika’nın kupayı kazanamasa bile dereceye girmesi çok muhtemel. Eğer bu gerçekleşirse, Güney Afrika’nın dünya kupası tarihindeki en büyük başarıya tekabül eder.  Kim bilir belki de Güney Afrika da ilk kupasını evinde kazananlar kervanına katılır.

Tabi istatistikler bununla bitmiyor. Ev sahiplerinin dereceye giremediği 6 dünya kupası inceleyecek olursak;

Yıl 1938 : İtalya, kupayı sınır komşusu Fransa’da kaldırıyor.

Yıl 1954 : Almanya ilk kupasını sınır komşusu İsviçre’de kazanıyor.

Yıl 1970, 1982, 1986, 1994 : Sırayla Brezilya Meksika’da, İtalya İspanya’da, Arjantin Meksika’da, Brezilya Amerika’da kazanıyor. Bakıldığında bu sefer şampiyonlar aynı kıtadan çıkıyor.

Bir maç sonrası Güney Afrika'lı futbolcular

Tüm bu veriler ışığında şöyle bir genelleme yapabiliriz. Ev sahipleri büyük ölçüde kupayı kazanıyor ya da dereceye giriyor. Diyelim ki ev sahipleri sessiz kaldı, o zaman kupa yine yabancıya gitmiyor. Ya sınır komşularına veriyorlar ya da aynı kıtadan başka arkadaşlarına. Yukarıda da bahsettiğim gibi Güney Afrika’nın dereceye girmesi oldukça olası, fakat bunun yanında diğer Afrika takımlarının yapacağı sürprizlere de hazırlıklı olmak gerek.

Related posts:

1. Vuvuzela
2. “Absolut” Bir Dünya..