etohum

Özellikle internetle içli dışlı olanlar bilir etohum’un ne olduğunu. Kendi tabirleriyle girişimci – yatırımcı buluşması. 2 yıldır organize ediliyor ve belirli sayıda girişimi destekliyorlar. Hem 2009, hem 2010’da etohumun açıkladığı girişimlere burun kıvıranlar oldu. Açıklanan girişimleri beğenmeyenler oldu. Herkes bizden de bir facebook bir google çıksın bekliyor. Ben de bekliyorum, kim beklemez ki? Fakat gelin görün ki vaziyet biraz değişik. Sanırım hazır değiliz.

*Yukarıda bahsetmesem de Türkiye’den global girişimler de çıkmıyor değil. Bkz : grou.ps, marro.ws, put.io ve diğerleri…

Geçenlerde nedinliyor.com adı altında websitesi üzerinden müzik dinleyebileceğimiz bir servis açıldı.

nedinliyor.com

“Site üzerinden müzik dinleyebilir,

arkadaşlarının ne dinlediklerini takip edebilir

kimlerin müzik zevkinin seninkine benzediğini görebilir,

dinlediğin müzikleri internet sitende, blogunda ya da facebook’ta paylaşabilirsin.”

Herhalde nedinliyor.com’un hangi siteye ya da servise yakınsadığını tahmin ettiniz. Bilmeyenler için ben söyleyeyim.  Benzediği servis lastfm’dir.

nedinliyor.com ilk açıldığında öneri ve yorumlar için friendfeed’te şöyle bir başlık atmışlardı. Bir çok friendfeed kullanıcısı da o başlık altına yorum bırakmıştı. İsterseniz önce o yorumlara okuyun. Malesef o yorumların içerisinde yapıcı olanlar kadar kendi adıma okurken üzüldüğüm yorumlar da vardı.

lastfm

Evet bence de nedinliyor.com ile lastfm birbirine çok benziyor. Doğruyu söylemek gerekirse şuan nedinliyor’u değil lastfm’i kullanıyorum. nedinliyor.com’u yeterince de incelemedim. Lastfm’den farkı ya da daha iyi yönleri var mıdır bilmiyorum. Fakat tüm bunlara rağmen nedinliyor.com için çalmak kelimesini kullanmam. Her ne olursa olsun altındaki emeği yok saymam. Malesef friendfeed’te ki yorumlar “çalmaya” kadar gitmiş.

Böyle düşünen herkese saygı duyuyorum, onları yargılamıyorum. Fakat aklıma şunlar da gelmiyor değil.  Bugün google dünyadaki ilk arama motoru değil. Altavista’yı hala hatırlıyorum. Birileri bu başka arama motorlarını gördü ve daha iyisini yaptı. Facebook ilk sosyal network değil. Linkedin ilk business network değil, youtube’da ilk paylaşma sitesi değil.  Birileri gördü, değiştirdi  ya da daha iyisini yaptı. Sonuç olarak hem bu servisleri yapanlar kazandı hem de bize daha iyi hizmetler sunuldu. Derseniz nedinliyor, lastfm’den daha mı iyi diye; öyle bir iddam yok, ama biz öyle olması için destek verebiliriz.

Aslında yukarıdaki örneklerin duruma tam oturmadığını biliyorum. İnsanların tepkisi daha çok yurtdışında gördüğü örneğin Türkiye’ye aynen uygulanması. Evet, ben de isterim Türkiye’den çıkan tüm fikirlerin orijinal olmasını. Keşke daha fazla üretebiliyor, yaratabiliyor olsak. Fakat yurtdışındaki bir servisi Türkiye’ye uyarlandı diye onu yargılayamam. Öyle ha diyince googlelar, facebooklar çıkmıyor. Aslında bu bir geçiş süreci. İsterim ki böyle servislerin sayısı artsın, artsın ki zaman içerisinde biz de kendi orijinal servislerimizi üretip satabilelim. Ama zamanı var bunların. Tabii ki şuan bir google bir facebook çıkaramıyoruz. Fakat doğru yoldayız. Şuan geçirdiğimiz dönem tam da geçirmemiz gereken bir dönem. Yakın zamanda Türkiye’den de istediğimiz ürünler, istediğimiz servisler çıkacaktır. Bu bakış açısıyla bakarsak gerek nedinliyor.com’a gerek benzer tepkiler alan diğer servislere daha yapıcı bakabilir, destek verebiliriz. O yüzden kendi adıma nedinliyor ekibini takdir ediyor başarılarının devamını dinliyorum.

google

*Yukarıdaki yaklaşımımdan farklı olsa da işin bir de şu boyutu var. Şöyle anlatayım : Öncelikle, Türkiye’de ki internet kullanıcısı sayısını da, (her ne kadar 30 milyonu aşsada) yaklaşık 30 milyon olarak kabul edelim.  Lastfm, Türkiye’de her ne kadar bilinse de öyle sanıldığı kadar da yaygın değil. Hepimiz 24 saat lastfm servislerini kullanmıyoruz. Alexa.com verilerine göre lastfm Türkiye’de 326. sırada. Zaten lastfm ücretli olduğundan beri çoğumuz sadece istatistik servisleri için kullanıyor. Türkiye’de kaç kullanıcısı var bilmiyorum ama 1 -2 milyon kullanıcısı olduğunu varsaysak bile çok iyimser bir yaklaşım yapmış oluruz. O halde Türkiye’de en az 28 milyon lastfm kullanmayan ya da lastfm’den haberi bile olmayan internet kullanıcısı var. Kaldı ki lastfm kullanan bu 1 – 2 milyonluk kullanıcı (ingilizce tabirler için kusura bakmayın) “addicted” ya da “heavy user” denen kullanıcılardan oluşuyor. Bu profildeki kullanıcıların Tükiye’deki sosyo-ekonomik durumunu da göz ardı etmemek lazım (Elimdeki raporların kaynağını bulamadığım için burada yayınlamak istemedim).

Friendfeed’teki yorumlardan birinde, ilgili haftada nedinliyor.com’da en çok dinlenen 5 şarkıcının listesi yazılmıştı.

“top artists this week : 1- demet akalın 2-hande yener 3- serdar ortaç 4- serdar ortac 5- ismail YK”

Muhtemelen bu yorumu yazan arkadaş, nedinliyor.com’da en çok dinlenen şarkıcıların profillerini ya da belki kalitesine vurgu yapmak için bu yorumu yaptı fakat Türkiye’deki lastfm kullanıcılarının favori şarkıcılarının İsmail YK, Demet Akalın, Serdar Ortaç olmadığı aşikar. Türkiye’deki genel durum gösteriyor ki bu isimler en çok dinlenilen, en çok albümleri satın alınan şarkıcılar. O halde bu da gösteriyor ki bu 28 milyonluk kullanıcının çok büyük bir kısmı yukarıda yazdığım popüler şarkıcıların popüler şarkılarını dinliyor ve hali hazırdaki lastfm kullanan kullanıcılarla benzer  müzik zevkine sahip değiller.

Tüm bu bilgiler ışığında 28 milyon kullanıcıya hitap edebilecek bir servis hazırlamak çok mantıksız gelmedi.  Aynı şekilde blogger.com varken blogcu.com’un Türkiye’de tutması da bu olayla çok paralellik gösteriyor.

nedinliyor.com ile ilgili webrazzi‘de yayınlanmış yazı :

Arkadaşının Ne Dinlediğini Merak Edenlere NeDinliyor.com

Related posts:

1. Biz Kaç Kişiyiz?
2. Google Aramanın Motorlaşmasıdır Da!
3. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil

Doğum günü iyidir, güzeldir. O gün biraz torpillisinizdir. Sizi ararlar, sorarlar, hatırlarlar. Buna sevinirsiniz, mutlu olursunuz, belki de hiç takmazsınız. Unutanlar olur, onlara kızarsınız, içerlersiniz ya da umrunuzda bile olmaz. Pasta kesersiniz, arkadaşlarınızla kutlarsınız, arkadaşlarınız size sürpriz yapar, belki partiyi siz hazırlar, herkesi davet edersiniz ya da evde boş boş takılırsınız.

Genelde her 365 günde bir gelir. Az da olsa 29 Şubat’ta doğanlar vardır. Sürekli espirilere maruz kalırlar. Onlar her 4 yılın 3’ünde 28 Şubat’ı ya da 1 Mart’ı seçmek zorundadırlar kutlamak için. Aslında çok düşük bir ihtimal olsa da 30 Şubat’ta doğma ihtimaliniz de vardır. (Bkz : 30 Şubat) Genelde küçükken olaya pasta, hediye ve para olarak bakarsınız. Çünkü aileniz ve akrabalarınız sizin için bunları temin eder. Yaş ilerledikçe ya arkadaşlarla kutlanılmaya başlar ya da gittikçe önemini yitirir.
Günümüzde internet ve bilhassa Facebook sayesinde doğum günü kutlama anlayışı değişti. Artık herşey duvardan duvara. Tabi Facebook bizi çok sevdiği için arkadaşlarımızın doğum gününü unutmamızı istemiyor. Her fırsatta hatırlatıyor. Bizde gidip duvarlarına “cannnıııımmm…”la başlayan, samimi olmayan sıradan doğum günü mesajları atıyoruz.

Şimdi size 3 ufak deney önereceğim. Maliyetsiz, çok kolay ve etkili deneyler. Sonucunda ne kazanacaksınız ben de bilmiyorum. Yani herkesin kazandığı kendine.

Deney – 1 : Bu deney tam olarak 365 + 7 =372 gün sürüyor ve 2 safhadan oluşuyor. Başlangıç günü sizin doğum gününüz. O güne kadar Facebook başta olmak üzere tüm sosyal network sitelerine doğum tarihlerinizi girip, profilimde doğum tarihimi göster seçeneğini seçiyorsunuz. Unutmamanız gereken bir şey de şudur, profiliniz tüm arkadaşlarına açık olmalı. Eğer bunu da yaptıysanız herşey hazır demektir. Saatler 12’yi geçip de resmi olarak doğum gününüzün başlamasıyla deney de başlamış oluyor. O andan itibaren doğum günü mesajlarınızı almaya başlıyorsunuz. Onlarca mesaj… Çoğu duvarına yazılmış. Mesajlarının en az yarısı şu şekilde : Adın + cim + 11 Harf. Örnek vermek gerekirse; “Ahmetcim iyi ki doğdun”. Bu yoğunluk doğum günü resmi olarak bitene kadar sürüyor. O andan itibaren maksimum 6 gün daha sürecek gecikme mesajları var. Kusura bakma şu sebepten ötürü zamanında kutlayamadım türünden mesajlar. Tabi bir de gönderilen smsler var. Onları da hesaba katmak lazım. 7. gün sonunda ilk deneyimizin ilk safhası bitmiş oluyor. Diğer safhaya geçene kadar gelen mesajlara cevap yazabilir ve tüm bu mesajların şeceresini tutabilirsiniz. Tavsiyem kaç mesaj geldiğini bir yere not etmeniz şeklindedir.

Deneyimizin ikinci safhası bir sonraki doğum gününden hemen önce başlıyor. Bir sonraki doğum gününden hemen önce başta facebook olmak üzere tüm sosyal network sitelerinde ki profillerinizden doğum tarihinizi kaldırıyorsunuz, son olarak profillerinizi de arkadaşlarınıza kapatıyorsunuz. Bundan kasıt, güncellemeleri arkadaşlarınızın göremeyeceği hale getirmek. Facebook için örnek vermek gerekirse; duvarını gizlemek diyebiliriz. Tüm bunları yaptıktan sonra beklemeye koyulabilirsiniz. Resmi olarak 2. doğum günü başladıktan sonra herkese tam 7 gün verin. Sonuçta gerçekten mazereti olan kişilerin hakkını yemiş olmak istemezsiniz. Ve 372. günün sonunda ilk ve ikinci safhadaki değerleri birbiriyle karşılaştırabilirsiniz. Analiz size kalmış.

Deney – 2 : Bu deney 60 + 7 gün sürüyor ve 2 safhadan oluşuyor. Yine aynı şekilde başlangıç günü sizin doğum gününüz. O güne kadar Deney – 1de yaptığınız tüm hazırlıkların aynısını yapıyorsunuz. Yani doğum günleriniz profilinizde görünüyor ve profiller herkese açık. Aynı şekilde doğum gününüzün başlamasıyla birlikte mesajları almaya başlıyorsunuz ve deneyimizin ilk safhası için verileri elde ediyorsunuz. Buraya kadar herşey Deney – 1 ile aynı. Şimdi tüm sosyal network sitelerindeki profillerinizde yazan doğum tarihlerini 60 gün sonrasıyla değiştiriyorsunuz. Doğum tarihiniz 3 Haziran ise onu 2 Ağustos olarak değiştiriyorsunuz ve deneyin ikinci safhasını beklemeye başlıyorsunuz. Beklenen gün geldiğinde yine birinci deneyin ikinci safhasında olduğu gibi herkese tam 7 gün veriyorsunuz ve deneyin ikinci safhası için gereken verileri elde ediyorsunuz. İlk ve ikinci safhadaki sonuçları karşılaştırarak analizi kendiniz yapabilirsiniz. Bu deneyin bir de şöyle bir versiyonu var. İlk tarihi gerçek doğum tarihinizden 60 gün öncesine seçip, ikinci tarihi gerçek doğum tarihiniz olarak yazabilirsiniz. Bu iki versiyonunda birbirinden farklı anlamları olabilir.

Deney – 3 : Bu deney bir kaç saat sürüyor. Başlangıç günü doğum gününüz. O tarihe kadar tüm profillerinizdeki doğum tarihlerini silip, profilleride arkadaşlarınıza kapatıyorsunuz ve beklemeye başlıyorsunuz. Resmi olarak doğum gününüz başladığından itibaren verileri kaydetmeye başlıyorsunuz; ta ki resmi olarak doğum gününüzün bitmesinden birkaç saat öncesine kadar. Buradaki esnekliği size bırakmış olsam da 2 -3 saat öncesi optimum süredir. Farz edelim 2 saat seçmiş oldunuz, doğum gününüzün bitişine 2 saat kala tüm sosyal network sitelerindeki profillerinizde doğum tarihinizi gösteriyorsunuz ve profillerinizi arkadaşlarınıza açıyorsunuz. Son saatin sonunda deney tamanlamış oluyor. İsterseniz ek bir yarım saat toleransınız olabilir geç kalanlar için. En sonunda ilk 22 saat ve son 2 saatlik zamandaki veriyi karşılaştırıyorsunuz. Analizi size kalmış.

Yukarıdaki deneyleri her yaş grubundan kişi evinde deneyebilir. Zararsızdır. Vermek istediğim ortak bir mesaj yoktur. Herkes mesajı kendi deney sonuçlarından çıkarabilir. İyi ki doğdunuz! :)

Related posts:

1. Doğum Günü Sendromu
2. Her Şeyi Beğenen Facebook İnsanları

Dialup modemlerin sesini çoğumuz hatırlıyoruz. İnternet henüz o kadar yaşlı değil. Fakat o 56k’lı günlerden bugüne çok şey değişti. Artık internet hızlı bir durumda ve bu da alışkanlıklarımızı etkiler hale geldi.

Bir süredir internette ve bilgisayar başında harcadığım vakti ve bunların hayatımda sebep olduğu değişimleri düşünüyordum. Bu arada sıradan bir internet kullanıcısı olmadığımı belirtmekte de fayda var. Normalden çok daha fazla zamanımı sanal ortamda geçiriyorum.  Sorun geçirilen zamanın miktarında değil; o zamanı nasıl harcadığımda. Tabi ki hızlı bir internete sahip olmak bir çok fırsatı ayağımıza getiriyor. Peki bu fırsatlardan yeterince faydalanabiliyor muyuz? Daha doğrusu ben faydalanıyor muyum acaba? Önce kendime bir bakmak istiyorum. Size nutuk atmadan önce inceden bir özeleştiri yapmam iyi olacak gibi.

Çok değil, 5 dakika düşünseniz aklınıza bin tane gereksiz eylem gelir internette yaptığınız. En azından benim geldi. Şimdilik sadece bir tanesini inceleyeceğim. Diziler, özellikle de Amerikan yapımı diziler… Aslında dizileri internetten izlemiyorum, torrent ile indirdikten sonra izliyorum. Ancak internetin hızlı olması beni yeni bölümleri indirmeye itiyor durmadan. Doğal olarak da daha sonra bu dizileri izlemek zorunda kalıyorum.

“Ne var dizi izlemekte yahu?”, derseniz elimden geldiğince açıklamaya çalışayım. Çok aşırı dizikolik olmasam da bir çok diziyi takip ediyorum. Coupling’i bitirdim. Lost, How I Met Your Mother, The Big Bang Theory, Fringe ve Flashforward’ı düzenli takip ediyorum. True Blood’a da başlamayı düşünüyorum. Biliyorum böyle yazınca biraz fazla duruyor ama keşke daha önce böyle yazıp görebilseymişim.

Şimdi kabaca bu dizilere harcadığım zamanı hesaplamak istiyorum. Coupling 4 sezon ve toplamda 28 bölüm. Her bölüm ortalama 30 dakika.  Toplamda 840 dakika Coupling izlemişim. Lost’un 6. sezonu başlamak üzere. Geride kalan 5 sezonda 103 bölüm izlemişim. Her bölüm ortalama 40 dakika. 4120 dakikamı da Lost’a hediye etmişim. How i met your mother hali hazırda 5. sezonda ve en son 11. bölümü yayınlandı. Bugüne kadar 99 bölüm izlemişim. Her bölüm ortalama 20 dakika. Toplamda 1980 dakika da bu diziye harcamışım. The Big Bang Theory de  3. sezonda ve en son 11. bölüm yayınlandı. Toplamda 51 bölüm ve her bölüm 20 dakika. 1020 dakikam da buraya. Fringe 2. sezonda ve 10. bölümde. Toplam 30 bölüm izlemişim ve her bölüm 45 dakika. 1350 dakika da Fringe için harcamışım. Gelelim sonuncuya; Flashforward 1.sezon 10. bölümde şuanda. Her bölüm 45 dakika ve toplamda 450 dakika da ona harcamışım. Eğer True Blood’a başlarsam 2 sezon ve toplamda 24 bölüm de orada bekliyor beni. Her bölüm 55 dakika ve 1320 dakikamı da True Blood’a verebilirim.

Basit bir matematikle 840 + 4120 + 1980 + 1020 + 1350 + 450 = 9760 dakika. Yani toplamda ismi geçen dizilere 162.5 saat harcamışım. Eğer buna bir son vermeyip True Blood’u da izlersem bu saat 185’e çıkacak. Bu kadar zamanı harcayabilmek için akılsız olmalıyım. Düşünüyorum da bu kadar zamanı hayatımda başka nelere harcamışımdır acaba? Mesela üniversite hayatım boyunca sınavlarıma bu kadar zaman harcamış mıyımdır? Tüm hayatım boyunca spor yapmak için bu kadar zaman harcamış mıyımdır? Kendi işimi kurmaya çalışıyorum ama toplamda kaç saat bu amaç için çalışabilmişimdir?

Şimdi benim herhangi bir iş için vaktim yok demeye hakkım var mı ya da herhangi bir işi geciktirmeye? Yakınlarıma “Kusura bakmayın, bu aralar çok yoğundum size zaman ayıramadım.” diyebilir miyim?

Dizilerin sadece zaman çalma fonksiyonu olmamalı değil mi? İyi bir şeyler de olmalı. Ne kattı bana bu kadar dizi izlemek? Samimi olmak gerek. Genel kültürüme katkısı oldu, İngilizceme katkısı oldu, çoğu zaman beni rahatlattı. Arkadaş ortamlarında espirilere de katılabildim vs vs… Şimdi düşününce alınanla verilen birbirini dengeliyor mu? Hiç zannetmiyorum bir taraftan kepçeyle veriyorum bir taraftan kaşıkla alıyorum.

Yarın hayatımda ne değişecek bilmiyorum. Tüm bunları yazdım diye herşeyi kesip atacak mıyım? Bilmiyorum.  Yarın bir dizinin yeni bölümünü indirebilirim.  Belki yeni dizilere başlarım, belki yavaş yavaş azaltırım. Belki kesip atarım. D hepsi, E hiçbiri. Aslında bu diziler sadece bahane, bilgisayar bahane, internet bahene. Hayatımda ziyan ettiğim o kadar zaman var ki şu anda farkettiğim. Keşke demeden önce bir oturup düşünmem lazım.

Şimdi bu yazıyı okudunuz ve sizin hayatınızda ne değişti peki? Ben bir özeleştiri yaptım hem de hiç abartmadan. Gerçekten hayatımdan ufak bir parça bu. Aslında bu yazıyı 1. çoğul şahıs kullanarak hepimize mal edebilirdim. Ama onu yapmayı da size bıraktım.

Biliyorum ki bu yazıyı okuyan herkesin hayatında buna benzer şeyler var.  Şöyle bir gözden geçirin bakalım siz nelere göz göre göre, isteyerek veriyorsunuz zamanınızı tıpkı çok sevdiğiniz birine içinizden gelerek verdiğiniz bir hediye gibi? Sadece dizilerle de kısıtlamayın düşünürken kendinizi. Hatta yorum da bırakırsanız çok sevinirim.

Related posts:

1. Zaman Yolcusunun Karısı

Çocukluk yılları 90’lı yıllara rastlayanlar, bu dönemdeki anılarını, bir kaç yıl öncesine kadar sadece yaşıtlarıyla arkadaş meclislerinde yad ederken geçmişlerinden gelen bulanık hatıralarının bazı parçalarınının hiç bir zaman yerine oturmadığını hissetmişlerdir.  Yani, çocukluklarında oynadıkları bir oyunu, bir filmi, izledikleri bir maçı, tanıdıkları bir ünlüyü ya da önemli saydıkları bir olayı yanındakilere anlatmış fakat hatırlayan, bilen birini bulamayıp bu hatıralarını zihninin tahta sandığından gün ışığına tam manasıyla kavuşturamamış, duygularını paylaşamamıştır. Fakat teknolojinin –özelikle bilişim teknolojisinin- ilerlemesiyle, çok daha fazla insanla iletişim halinde olmuş ve bu hatıralarını paylaşabilecek ve karşılık alabilecek insanlara ulaşabilmiştir. Bu gelişimde kuşkusuz en büyük pay sahibi internettir. Zira, bugün internet ortamında, video paylaşım sitelerinde bu yıllara ait bir çok şarkı, dizi, film, program veya döneme damgasını vuran olaylara ilişkin video kayıtları yine bu anıları paylaşma ve karşılık bulma amacı taşıyan kullanıcılar tarafından yayınlanmıştır.

Bu paylaşımın amacına ulaştığını, yayınlanan bu videoların yorum kısımlarına kısaca bir göz gezdirerek rahatlıkla anlayabilmekteyiz. Sadece Youtube gibi video paylaşım siteleri değil, gerek forum ve sözlük siteleri, gerekse bloglarda  90’lı yıllarla ilgili yüzlerce, binlerce konu ve yazı bulunmakta, bu yazılarda, o yıllardaki unutulmaz çizgi filmler ve dizilerdeki hayranı olunan ya da korkulan kahramanlar hatırlatılmakta, yıllar önce oynanan bir maçta hangi takımın hakkının yendiği tartışılmakta veya şu an sönüp gitmiş fakat o zamanların dillerden düşmeyen şarkıların sahiplerinin kulakları çınlatılmaktadır. 90’lı yılların sonu ve 2000’li yılların başlarına rastgelen öğrencilik hayatımda, Anadolu’da internete ulaşmanın çok kolay olmaması, aynı zamanda ulaşılan internetin de çok gelişmiş ve bilgiyle donanmış olmamasından dolayı nostalji muhabbetlerimiz hep arkadaş ortamlarında bir kaç kişiyle ve birbirimizin hatırladığı oranda gerçekleşirdi.

O muhabbetlerin her açılışında “clementine” denilen ve çocukluğumun bir numaralı kabusu olan lanet çizgi filmin konusunu açar, ama kimse hatırlamadığı için bu çizgi filmden korkan tek kişinin ben olduğumu sanırdım. Öyle ya; başkaları da korkmuş olsa onlar da hatırlardı… Evet yalnız olmadığımı öğrenmem için bir kaç sene daha beklemem gerekecekti.

Kısaca internette, hatırlamak veya hatırlatmak istediğimiz bir nostaljik bir öğeye ulaşmak için Google’a birkaç kelime yazmamız yeterli olmakta,  anılarımızı geçmişin gölgesinden çıkarmak için, geleceğin teknolojisini cömertçe kullanmaktayız.

Yazan : Cenk Demir

Benzer yazı bulunamadı.

Internet kullanıcılarının sayısı hızla artıyor.

Biz kaç kişiyiz derken biz işte, yani internet kullanıcıları.

Bir milyar barajını geçeli çok oluyor. Internet World Stats‘in verilerine göre Mart 2009 itibariyle bu rakam yaklaşık 1.6 milyar. Aynı verilerde dünya nüfusu 6.7 milyar olarak görünüyor. Bu da demek oluyor ki dünya nüfusunun yaklaşık %25′i internet kullanıcısı. Yani daha interet kullanmayan 5.1 milyar insan var. Bu da internetin hala gelecek vaat eden bir alan olduğunu gösteriyor.

Bu internet kullanıcılarını kıtalara göre incelersek, Asya kıtasının ezici üstünlüğünü görüyoruz. 650 milyonluk kullanıcısı ile tüm internet kullanıcılarının %4o’ından fazlasını oluşturuyor. Asya’yı yaklaşık 400 milyon kullanıcı ile Avrupa ve 250 milyonluk kullanıcı Kuzey Amerika izliyor.

Asya’da bu kadar fazla internet kullanıcısı olmasının sebebi tabi ki gelişmişlik seviyesi ya da ekonomi gibi internet kullanımı ile doğru orantılı etkenler değil. Bunun sebebi 1.350 milyarlık nüfusu ile Çin ve 1.150 milyarlık nüfusu ile Hindistan. Çin bu anlamda 300 milyonluk kullanıcı ile başı çekiyor. Yıllarca herşey üzerinde Made in China okuduk, artık internet içinse Used in China okuyacağız gibi duruyor. Çin’i 225 milyon kullanıcısı ile Amerika Birleşik Devletleri takip ediyor.

Türkiye ise 26.5 milyon internet kullanıcısı ile tüm dünyada en fazla internet kullanıcısı olan 14. ülke durumunda.

Ülkelere göre internet

Kıtalara göre internet

Related posts:

1. Türkiye’den Google ya da Facebook Çıkar mı?

Henüz herkes tarafından kabul görmüş bir Türkçe adı olmamasına rağmen, çoğunlukla “Kapalı Devre Alışveriş Sistemi” ya da “Özel Alışveriş Sistemi” olarak girmiştir dilimize. Temelde mantık; dünyaca ünlü markaların ürünlerini, oldukça cazip indirimlerle kısıtlı zaman aralığında internet vasıtasıyla müşteriye ulaştırmak.

Vente Privee Giriş Ekranı

Sistemin işleyişine gelirsek, bu sitelere üyelik sadece davetiye yolu ile oluyor. Bu kapalılık herkese fayda sağlayan bir sistem. Öncelikle ziyaretçisini önemsiyor ve onu bir kitle değil birey olarak değerlendiriyor. Diğer ziyaretçilere ulaşmanın yolu sistemin içerisindeki ziyaretçilerden geçiyor. Temel pazarlama prensipleri word of mouth (kulaktan kulağa) üzerine kurulu. Tüm bunlar içerideki ziyaretçinin memnuniyetinin önemini artırıyor. Markalar bazında bu kapalılık, markalara ürünlerini prestij kaybetmeden marka sadakatine sahip ziyaretçilere satma şansı sunuyor. Kendileri ise daha çok gelir getiren ziyaretçilere ulaşabiliyor bu şekilde. Ziyaretçi için sisteme girmek bir değer haline geliyor ve bu da yaptıkları alışveriş oranını artırıyor.

Bu modelin yaratıcısı ve aynı zamanda ilk örneği, 2001 yılında Paris merkezli olarak kurulan vente-privee.com olarak kabul ediliyor. Kurulduğu andan itibaren sürekli büyüyen Vente-Privee’nin 2006 yılında Almanya ve İspanya, 2008 yılında İngiltere ve İtalya siteleri hayata geçiriliyor. 2005 – 2008 arasında %390 büyüme göstererek, 2008 yılını 28 milyon adet ürün satışı ve 510 milyon euro ciro ile kapatıyorlar. 2009 yılı sonunda ise %22 büyüme ile 620 milyon euroluk bir ciro hedefliyorlar.

Kullanıcılar normal şartlarda bütçelerinin yetmeyeceği ürünleri bu siteler aracılığıyla rahatlıkla temin edebiliyorlar. Kendileri de aracılık yaptığı bu satışlardan cüzi bir ücret talep ediyorlar. Herkesin kazandığı yapı böylece tamamlanmış oluyor.

Sitemin diğer bir özelliği ise, tüm ürünler kısıtlı bir zaman aralığında satılıyor. Her marka için başlangıç ve bitiş tarihleri belli olan kampanyalar yapılıyor. Yeni kampanyalar üyelere e-posta yoluyla bildiriliyor ve kampanyanın başlamasından itibaren ilk gelen alır mantığı etkin, bunu da kampanyaların stoklarla sınırlı olması ile açıklayabiliriz. Ürünü erkenden satın almak önemli fakat her halükarda ürünler kampanya bittikten sonra alıcıya gönderiliyor. Çünkü kampanya bitince ilgili marka; satılan ürünleri alışveriş yaptığınız sitenin deposuna yolluyor, onlar da müşteriye yolluyor. Görünürde ürünlerin belirli tarihler arasında satılması ve erken gelen alır mantığıyla ilerlemesi sadece  müşteriyi bir an önce alışverişe itmek için yapılmış gibi algılansa da, alışveriş yapan müşterinin parayı sisteme hemen aktarması sayesinde kampanya süresince biriken parayla gereken finansman sağlanıp hizmete devam edilebiliyor.

Dünya’da bu alanda başı çeken sitelerden bazıları: Vente-Privee, brands4friends, BuyVIP, HauteLook, Rue La La, Private Outlet, Gilt, ideeli, Reebonz, KupiVIP, One Kings Lane, Glam List.

Aşağıdaki grafikte görüldüğü üzere, son 12 ayda Vente-Privee’nin arama sonuçlarında rakip oranla bariz üstünlüğü var.

Private Shopping Siteleri Trafiği

Türkiye’de ise yakın zamana kadar sadece, Tolga Tatari ve ortakları tarafından 2008 yılında kurulan Markafoni vardı bu piyasada.

Kısa zaman önce, Limango yeni bir oyuncu olarak girdi pazara. Aslında Limango daha önce limango.de olarak 2007′de Almanya’da kuruldu. Başarılı bir dönemin ardından Otto Group tarafından satın alındı. 2009 yılında ise Otto Group’un bu alandaki ikinci yatırımı olarak limango.com.tr Türkiye’de faaliyete başladı.

Limango Giriş Ekranı

Markafoni Giriş Ekranı

Yakın zamanda yeni oyuncuları da bu pazarda görmemiz muhtemel. Son olarak, konuya meraklılar için private shopping üzerine yazılmış bir başka bir makale.

Benzer yazı bulunamadı.

Facebook 2004 yılının Şubat ayında Mark Zuckerberg tarafından kuruldu, kurulduğundaki amacı Harvard Üniversitesi’nde bir çevrimiçi sosyal platform oluşturmaktı, 15 gün gibi kısa bir sürede Boston’daki birçok üniversite Facebook’ta bir network sahibi olabilmek için başvuru yapmıştı bile.

Facetube

Mark Zuckerberg’i bu platformu kurmaya yönelten fikir onun lise sıralarından geldi, okuduğu lisede, öğrencilerin bir sonraki yıldaki sınıf arkadaşlarını tanımaları için resimleri olan bir kitap okuldaki öğrencilere dağıtılıyordu. Facebook ismi ve fikri buradan doğmuştu. Facebook 2007 yılında 50 milyon aktif kullanıcıya sahip dev bir çevrimiçi platform olmuştu artık.

Yazımın başında sorup, cevabını yazının devamında arayacağım soruyu bana sormaya iten, Facebook’un yaptığı iki güncelleme. Birincisi Facebook’un 2007 yılında duyurduğu internal (iç) video ekleme servisini yenilemesi ki bu güncelleştirmeyle birlikte Facebook’a 45 milyon yeni video eklendi ve hergün 100.000 video da eklenmeye devam ediyor, ikincisi ise 2008’in Aralık ayında yaptığı güncellemelerle, video paylaşım sitelerinden “embed” (tam Türkçe karşılığı olmamasına rağmen benim aklıma en yatan çeviri “gömmek”) (aslında tam karşılığı budur -Editör) yöntemiyle bu sitelerde bulunan videoları kullanıcıların profillerinde paylaşmasına olanak tanıyan güncelleştirmesi.

Bu güncellemelerle eklenen videolar ben ve benim gibi (?) düşünenlerin Facebook’u kullanma amaçlarının pek de yakınından geçmeyen bir noktaya taşıyor.

Peki neden?

Paylaşılan videolar yüzünden artık Facebook giriş sayfam videolar ile dolmuş, tanıdıklarımla iletişim kurmamı ve onların hayatında olup bitenleri paylaştıkları her şey artık yerini videolara bırakmıştı. Bu noktada şu söylenebilir “paylaşılan videolari ‘hide’ et (gizle)” ancak bunu yaptığım takdirde sadece videoları saklamıyorum, aynı zamanda arkadaşlarımın yaptığı tüm güncellemeleri saklıyorum. Bu da benim yaşamak istedigim Facebook tecrübesi kesinlikle değil.

Kuşkusuz bu güncellemelerle kullanıcıların Facebook’ta harcadıkları zaman arttı ki, Nisan 2007’ye göre kullanıcıların Facebook’ta harcadığı zaman Nisan 2008′e kıyasla %700 artış¹ gösterirken en büyük rakibi olan MySpace’e yetişme çabasında önemli bir rol de oynamış olabilir ancak ben çevrimiçi sosyal paylaşım sitem Facebook’un bu hale gelmesinden çok rahatsızım, çevremdeki insanlardan da aynı rahatsızlığı yaşadıklarını duyuyorum, her yaptığı güncellemeyle beni biraz daha kendinden uzaklaştıran Facebook’u biri lütfen durdursun! :)

Yazımın başında sorduğum soruya gelince, bence Facebook hala o amaca hizmet eden bir çevrimiçi araç ama benim gibi düşünen kullanıcıların bu tecrübeden yaşadığı haz gittikçe azalıyor.

Gelen gideni aratır diye boşuna söylememiş atalarımız…

¹: http://www.techcrunch.com/

Related posts:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil