Hakkında hiçbir bilgiye sahip olmadan bu kadar sinir olunabilecek başka ne vardır acaba? Gerekli yerde en gereksiz bilgiye ulaşabileceğiniz Wikipedia’ya bi danışayım dedim haliyle. 61 cm boyunda olması bir Trabzonspor fanatiği olarak sırf 61 sayısı için içimi heyecanlandırsa da çıkardığı ses aklıma gelince daha bir tiksinir oluyorum. Üzerinde hiçbir delik olmaması, sadece üfleyenin ruhsal bozukluk ritmine bağlı olarak ses çıkarması anlamsızlığında çok büyük bir etken.

Bu alet vakt-i evvelinde kabileler arasındaki iletişimin sağlanmasında kullanılıyormuş. Bu toprakların kültürel olarak gelişememesini çok daha iyi anlıyorum. “Vuuuuuu” diye ses çıkartıyorsunuz, karşı taraftan da sanki çok anlaşılmışcasına “zuuuuuu” diye karşılık alıyorsunuz. Allahım yaa.

Yetmiyormuş gibi, Dünya Kupası’nı işkenceye dönüştürmekte de kullanıldı vuvuzela. Erdoğan Arıkan ve Ömer Üründül’ün kontraçilesine arka fon müziği olarak eklendi. Bazı bazı ibretlik yorumları kaçırmamıza engel gibi görünse de üçü birlikte Dünya Kupası maçlarını sessiz olarak takip etmemize yol açmıştır. Vuvuzela bir yandan, “yerden gelen hava toplarında etkili futbolcu” tabiri bir yandan derken, öyle böyle tükettik Dünya Kupası’nı.

Malum ya ülkemizde de bu heyecan ister istemez bir etki gösterecektir. Liglerin açılmasıyla birlikte ticari bir kaygı olarak stadyum girişlerinde yerini alacak olan vuvuzela yerini başka tür kaygılara bırakacaktır eminim ki. Federasyon Yetkilileri, her Türk Yetkili gibi iş işten geçtikten sonra önlem almaz umarım.

Açılım günlerindeyiz şu ara. Pek üretken bir arkadaşım fotoğraftan da görebileceğiniz üzere Vuvuzela açılımı yapmış. Adını da “vazo la vazo” koydu. Mühendis Kafası şeklinde tabir edilen düşünce ürünü arkadaşıma siz okurlarımız huzurunda teşekkür ediyor, devamını beklediğimizi belirterek cümleten iyi günler diliyoruz.

Related posts:

1. Güney Afrika’nın Dünya Kupasını Kazanma İhtimali

Bizde pek önem verilmese de, günümüzde özellikle Afrika ve Güney Amerika ülkelerinde futbol simsarları için çok önemlidir mahalle futbolu. Nice yetenekler vardır, kimileri bugün dünyanın en önemli futbolcuları olmuştur, niceleri de kaybolup gitmiştir.  Bir gerçek var ki, o gençler bunu çok ilginç kurallarıyla dolu mahalle futboluna borçludurlar. İş bu kurallardan bir kaçını arz edeceğim sizlere.

“Top benim oynatmıyom”cu bir çirkef çocuk varsa aralarında, şahıs ya dövülerek evine gönderilir, ya da “tamam sen bizim forvetimizsin, güveniyoruz” şeklinde istenmese de oynatılırdı.(Bu çocuklar neden hep şişman olurdu acep?)

Toprak dahi olsa, futbol sahasında oynayabilmek öyle her çocuğa nasip olacak şey değildi. Genellikle araçların pek fazla park etmediği (ettirilmediği) sokaklar kullanılırdı. Direkler arası mesafe 6-7 adımdı genellikle. Direk derken, üst üste koyulan iki taştan bahsediyorum. Maçlarda gollerin genel kavga sebebi olmakla birlikte, direk üstü deyimini de Türk futboluna kazandırmışızdır bu şekilde.

Maçın bitişi ziyadesiyle akşam ezanına müteakip olurdu. Çocuğun maç sırasında eve çağırılmasının, onun  ”fiziksel ve ruhsal” gelişimindeki kötü etkileri  göz önünde bulundurulurdu. İmam ezanı okuduğu vakit beraberlik durumu söz konusu ise “atan kazanır” ilkesi geçerliydi.

Sakatlanma durumlarında kenardaki teknik heyet genellikle mahalle abilerinden oluşur, istenmeyen bölgeye top gelmesi durumunda hep bir ağızdan “işe olm, koş işe” denilirdi.

Golcülerin abanarak ya da burun vurmasıyla attıkları goller bazen sayılmazdı. Kesinlikle yeteneksizlik olarak değerlendirilen bu hareket tüm oyuncularca kınanan bir davranıştı.

Mahallenin abileri, maçı tatil etme yetkisine de sahipti. Direnme söz konusu olduğu vakit, “keserim lan topunuzu” cümlesi genellikle ikna edici olurdu.

Bu yazı geliştirilebilir formatta olup, yorumlarınızca da eklemelere tabi tutulacaktır. :)

Benzer yazı bulunamadı.

B12 Vitamini: Eksikliğinde sinir hasarı, kansızlık, unutkanlık, depresyon ve yorgunluk gibi sorunlar görülür. Bu hasarların, düşük B12 düzeyi erken teşhis edilip, takviye alımına başlandığında herhangi bir kalıcı hasar oluşmadan engellenmesi mümkündür.

Hipokrat’ın takipçileri B12 vitamin eksikliğin sonuçlarını bunlar olarak belirtiyor ve ekliyorlar; erken teşhis edilirse tedavisi kalıcı hasar olmadan yapılabilir.

Fatih Terim 1993 yılında Türk A Milli Takımı’nın başına geçti ve 1996 yılında bizi ilk kez Avrupa Futbol Şampiyonası’na taşıdı, 1996-2000 yılları arasında Galatasaray’ı 4 kez Türkiye Ligi Şampiyonu ve UEFA Kupası sahibi yaptı. Yine Türk A Milli Futbol Takımı’nı 2008 Avrupa Şampiyonası’nda yarı finale taşıyan kişi de kendisiydi. Bahsettiğim zaman aralığı yaklaşık olarak 15 seneyi içeriyor, bu süre içinde hep eleştirildi, hep tartışılan adam oldu.

Türk Milli Takımı’nın son olarak 2010 Dünya Kupası’na katılamaması üzerine istifa etti ve bu süreçte spor yazarları şöyle buyurdular;

Hıncal ULUÇ;  Terim’in yaptığı herşey yanlış….

Turgay ŞEREN: Fatih;  Böyle Olmamalıydı!

Hakan YAŞAR: Lidere Bak…

Yukarıda ismi bulunan ve bulunmayan bir çok kişi daha, 15 senedir bu ülkenin yetiştirdiği en büyük spor adamının sahada oynattığı futbolu değil, sadece kişiliğini, tavırlarını, hatta ve hatta hareketlerini eleştirdiler. Belki de 15 sene boyunca B12 eksikliği tedavi edilmedi ve uzun süreli hafızaları devamlı silinirken alınan her başarılı sonucun etkisiyle kısa süreli hafızada da silinmelere sebep oldu. Yaşanılan sevinçler her kötü sonuç ile linç kampanyalarına dönüştürüldü. Tarihinde 2 kez Dünya Kupası görmüş bu Milli Takım her sene kupalara düzenli katılıyor ve hatta yarı final oynuyormuş gibi gösterilip, başındaki kişi hedef gösterildi. Aslında hedef belliydi. O hedef de “üzüm yemek değil bağcıyı dövmekti”. İstikrar şeklinde ifade edilen ve bizim için sadece bir başarıyı tekrarlamak suretiyle elde edilen sıfat, uzun süre çalışmak, bir ekol yaratmak için o takımın başında uzun süre vakit geçirmek gibi konularda hep yerini içi boşaltılmış anlamsız sıfatlar ve kelime gruplarına bıraktı.

Türkiye’deki en popüler spor olarak kabul edilen spor Futbol ise, Türk spor tarihinin en önemli başarılarını Fatih TERİM elde etmiştir ve Türkiye’nin en büyük spor adamıdır. Bunları görmezlikten gelmek ve reddetmek mümkün müdür?

Mümkündür, Türkiye’de her şey mümkündür…

O zaman ekonomi ile özdeşleşen bir söz geliyor aklıma -laissez faire, laissez passer-, -bırakınız yapsınlar bırakınız geçsinler- öyle yapsınlar ki bu ülke çok Fatih TERİM’ler görür zaten….

Yazıyla bağlantılı olarak bir şeyden daha bahsetmek istiyorum,

Bugün akşam tekrar gördük ki, futbol sadece futbol değildir…..

Bu yazının şarkısı ise;

Related posts:

1. Spor Kategorisinde Aklıbaşında Yazılar Yazabilir misin?
2. Sponsorun Futbolu

2010 Güney Afrika Dünya Kupası Logosu

Muhtemelen Türkiye orada olamayacak, ama yine de 2010 yazının en ilgi çekecek organizasyonu 19. Fifa Dünya Kupası olacak. Tarihinde ilk kez Afrika kıtasında düzenlenecek kupaya Güney Afrika Cumhuriyeti ev sahipliği yapıyor.

Bu konu ile çok sayıda yazı yazıldı ya da yazılacak. Bir çoğunda ise kimin kazanacağından bahsedilecek. Bende kimin kazanacağını merak ediyorum ama buna farklı bir açıdan bakmak istedim.

Bu tarz turnuvalarda her zaman favoriler vardır. Fakat her zaman favoriler kazanamaz. Özellikle dünya kupasında. Her turnuvada mutlaka süpriz bir takım çıkar ve kupayı kaldıramasada turnuvaya damgasını vurur. İşte bu turnuvada da özellike Güney Afrika o sürprizlerden birini yapmaya aday. Niye mi?

İlk dünya kupası - Uruguay

Yıl 1930 : İlk dünya kupası Uruguay’da düzenleniyor. Finalde Uruguay, Arjantin`le karşılaşıyor ve rakibi 4-2 yenerek ilk dünya kupasının sahibi oluyor. Böylelikle dünya kupası serüveni ev sahibi bir takımın kupayı kaldırmasıyla başlıyor.

Yıl 1934 : Kupa Avrupa’da düzenleniyor. İtalya ev sahibi olduğu turnuvada, o zamanki adıyla Çekoslovakya’yı uzatmalar sonucunda 2-1 yenerek kupaya uzanıyor. Yine bir ev sahibi kazanıyor kupayı.

Yıl 1950 : Kupa bu kez Brezilya’da düzenliyor. Brezilya, Uruguay’a 2-1 kaybettiği maçın ardından turnuvayı 2. tamamlıyor.

Yıl 1958 : İşveç dünya kupaları tarihinde ki en büyük başarısını ev sahipliği yaptığı 1958′te yaşıyor ve Brezilya’nın ardından 2. oluyor.

Yıl 1962 : Bu kez benzer şeyler Şili için gerçekleşiyor. Tarihindeki en büyük başarısı olan dünya 3.lüğüne kendi evlerinde ki turnuvada uzanıyorlar.

İngiltere ilk ve tek dünya kupasını evinde kazanıyor.

Yıl 1966 : Ve İngiltere. Hepimiz futbolun beşiği olarak kabul ettiği İngiltere dünya kupasını sadece 1 kez müzesine götürdü ve o turnuva bilin bakalım nerede düzenlendi?

Yıl 1974 : Bu kez Batı Almanya kupanın ev sahipliğini yapıyor. Hollanda’yı 2-1 yenerek evinde kupanın sahibi oluyor.

Yıl 1978 : Arjantin dünya kupası sahnesine çıkıyor ve ilk kupasını kendi evinde Hollanda’yı uzatmalarda 3-1 yenerek kazanıyor.

Yıl 1990 : İtalya evinde 3. oluyor.

Yıl 1998 : Tarih bu kez Fransa için tekerrür ediyor. Zidan’lı kadrosuyla Fransa, Brezilya’yı 3-0 yenerek tarihindeki ilk ve tek kupayı kendi evinde kazanıyor.

Kore, İspanya'yı yenerek yarı finale çıkıyor.

Yıl 2002 : Kupa ilk kez Asya’da düzenleniyor. Güney Kore tarihindeki en büyük başarıyı evindeki kupada 4. olarak gerçekleştiriyor.

Yıl 2006 : Ve son kupa. Almanya evinde 3. oluyor.

Görüldüğü üzere 18 dünya kupasının 12’sinde ev sahibi takımlar dereceye giriyor ve bunların 6 tanesinde kupayı kaldırıyorlar. Uruguay, İngiltere, Fransa ve Arjantin ilk dünya kupalarını kendi evlerinde kazanıyorlar. Brezilya ise dünya kupasının kazanan takımlar arasında evinde kupa kazanmayan tek takım. İsveç, Şili ve Güney Kore ise en büyük başarılarını evlerinde kazananlardan. Bu istatistiklere bakılınca Güney Afrika’nın kupayı kazanamasa bile dereceye girmesi çok muhtemel. Eğer bu gerçekleşirse, Güney Afrika’nın dünya kupası tarihindeki en büyük başarıya tekabül eder.  Kim bilir belki de Güney Afrika da ilk kupasını evinde kazananlar kervanına katılır.

Tabi istatistikler bununla bitmiyor. Ev sahiplerinin dereceye giremediği 6 dünya kupası inceleyecek olursak;

Yıl 1938 : İtalya, kupayı sınır komşusu Fransa’da kaldırıyor.

Yıl 1954 : Almanya ilk kupasını sınır komşusu İsviçre’de kazanıyor.

Yıl 1970, 1982, 1986, 1994 : Sırayla Brezilya Meksika’da, İtalya İspanya’da, Arjantin Meksika’da, Brezilya Amerika’da kazanıyor. Bakıldığında bu sefer şampiyonlar aynı kıtadan çıkıyor.

Bir maç sonrası Güney Afrika'lı futbolcular

Tüm bu veriler ışığında şöyle bir genelleme yapabiliriz. Ev sahipleri büyük ölçüde kupayı kazanıyor ya da dereceye giriyor. Diyelim ki ev sahipleri sessiz kaldı, o zaman kupa yine yabancıya gitmiyor. Ya sınır komşularına veriyorlar ya da aynı kıtadan başka arkadaşlarına. Yukarıda da bahsettiğim gibi Güney Afrika’nın dereceye girmesi oldukça olası, fakat bunun yanında diğer Afrika takımlarının yapacağı sürprizlere de hazırlıklı olmak gerek.

Related posts:

1. Vuvuzela
2. “Absolut” Bir Dünya..

Bahisten Para Kazanan Adam

Futbol uzun yıllardır bir küreselleşme sürecinin içinde. Kendi içinde devamlı yeni akımlar geliştiren ve böylelikle özellikle ekonomiyi büyük ölçüde etkileyen futbolun, son yıllarda dünya piyasalarına yaptığı en büyük etki bahis sektörü…

Aslına bakılırsa bahis sektörü futbolla veya herhangi bir spor dalıyla sınırlandırılamayacak kadar büyük bir sektör. Günümüzde yeni ABD başkanının kim olacağından , hangi yıldızın kimle aşk ilişkisi yaşayacağına; Fidel Castro’nun ne zaman öleceğinden, Eurovision’u hangi ülkenin kazanacağına kadar yüzlerce çeşit bahis mevcut. Çok büyük paraların döndüğü bu sektörde, birçok insan bahis oynayarak para kazanmayı meslek haline getirmiş durumda. Bahis sektörünün bel kemiğini spor oyunları oluştururken, en büyük pazar futbola ait.

Bahis sektörünün en popüler alanı futbol. Futbol bahislerinde dönen para milyarlarca dolarla ifade ediliyor. Futbol dünya çapında inanılmaz ilgi gören bir alan. Futbolu günü gününe takip eden, maç sonuçlarını düzenli olarak kontrol eden izleyici sayısı çok fazla. Dolayısıyla , birçok insan futbola olan ilgisini ve bilgisini paraya çevirmek istiyor. Böylece hem zevk aldığı şeyi iyi bir şekilde takip ediyor, hem de bu işten para kazanma fırsatını elde ediyor.

Batıda 1930’lu yıllara dayanan futbol bahis sektörü, bizde çok yeni. İş resmiyete dökülmeden, yani ilk yasal bahis oyunu İddaa kurulmadan önce bu iş yasadışı şekilde yapılıyordu. İddaa’nın hayatımıza girmesiyle birlikte işin çehresi birden değişti. İnsanlar bu oyunu inanılmaz bir şekilde benimsediler. Her caddeye bir İddaa bayisi açıldı. Gazeteler haftanın bazı günleri çeşit çeşit “İddaa’da kazandıran” ekler yayınlamaya başladı. Televizyonlarda bununla ilgili programlar yapılmaya başlandı. Bu inanılmaz ilgi sonucunda Türkiye 8 milyar dolarla, “devlet eliyle oynatılan” bahis liginde dünyada 3.lüğüne yerleşti. İddaa Genel Müdür Yardımcısı Kerem Ertan, Türkiye’deki potansiyele dikkat çekiyor ve 2004 yılında faaliyete geçen İddaa’nın her yıl beklentilerin yüzde 25 üzerinde büyüdüğünü belirtiyor.

İddaa

İnternet kullanımının yaygınlaşması da bahis pazarını büyüten en önemli etkenlerden biri oldu. Eskiden sadece büfelerden yapılabilen bahisler, artık birkaç dakikada oturduğunuz yerden bahis siteleri aracılığıyla yapılabiliyor. İnternette bu alanda yayın yapan site sayısı hayli fazla. Bu siteler para yatırma ve para çekme konusunda müşterilerine kolaylık sağlayarak, bahis oranlarını yüksek tutarak birbirine üstünlük kurmaya çalışıyor. Türkiye’de kredi kartına sahiplik oranının yüksek olduğu düşünüldüğünde sanal bahise olan ilginin bir diğer nedeni daha ortaya çıkıyor. Ayrıca verdikleri yüksek bahis oranları da bu siteleri cazip hale getiriyor. Bu yüksek oranların, sanal bahis şirketlerinin vergi vermemesinden kaynaklandığını söylemeye gerek yok sanırım. Türkiye’de sanal bahis oynatmak kanun dışı olduğu için bu siteler genellikle İngiltere, Kıbrıs ve Malta kaynaklı çalışıyorlar. Sanal bahis olayı rakamlarla incelendiğinde durum çok daha rahat gözlemlenebiliyor. Betsson, Bwin ve Betfair gibi bahis siteleri her gün onbinlerce kullanıcı tarafından ziyaret ediliyorlar. Betfair web sitesi yöneticisi Mark Davies, üçüncü yılına giren web sitesine günde 75 bin bahisçinin geldiğini, yoğun saatlerde dakikada 12 bin bahis kabul ettiklerini belirtirken, bu rakamların geçen seneye göre 10 kat arttığını söylüyor. Yabancı bahis şirketleri Türkiye’deki potansiyeli fark ederek, sitelerine Türkçe dil seçeneği ekliyor. İçişleri Bakanlığı’nın verilerine göre 400 bin Türk sanal kumar oynuyor. Beteurope’un kayıtlı Türk üye sayısı 150 bin civarında. Online bahis sektörünün en önemli gelir kaynağını İngiliz bahisçiler oluşturuyor. Araştırmalara göre İngilizlerin %75’i sanal bahis şirketlerine para yatırıyor.

Bahis şirketleri oynattıkları bahisler üzerinden kulüplere de belli miktarlar ayırmak zorundalar. Para dağılımı, kulüplerin bahis popülaritesine göre belirleniyor. Yani sizin herhangi bir takım üzerine yaptığınız bahisten, o takım da kar elde ediyor. Bu bağlamda bahis sektörünün mali yönden kulüpleri desteklediğini söyleyebiliriz. Sektörde dönen para çok büyük miktarda olduğu için maça etki eden ufak faktörler, çok belirleyici birer rol üstleniyor. Bu bağlamda futbolcuların maçta yaptığı olumlu ya da olumsuz hareketler büyük paraların el değiştirmesi demek. Son dünya kupasında İngiltere’nin David Beckham’ın ayağından gelen bir golle maçı kazanmasının ekonomiye 100 milyon sterlin kazandırdığı bahis şirketleri tarafından açıklandı. Sadece bu örnek bile büyük meblağları tarif etmeye yeter sanırım. Ayrıca, bahis şirketlerinin 2006 yılının ilk altı ayında sponsorluk anlaşmaları ile yapmış oldukları harcamalar 300 milyon sterlini geçmiş durumda.

Son yıllarda bahis ve futbol iyiden iyiye iç içe geçmiş durumda. FIFA başkanı Sepp Blatter bile bahis oynadığını söylemekten çekinmiyor. Bahis olayının bu derece futbolun içine girmesi, futbolun giderek kirlendiği iddialarını da beraberinde getiriyor. Dünyanın değişik yerlerinde birbiri ardına patlayan skandallara bakıldığında durumun vahameti ortaya çıkıyor. FIFA ve UEFA’nın son yıllardaki en büyük sorununu da bu bahis skandalları oluşturuyor. Mesela; geçtiğimiz aylarda Almanya’da yönettiği maçlar için bahis oynayarak şike yapmakla suçlanan hakem Robert Hoyzer, bahis oynadığını itiraf etti. Yine geçen sezon İtalya’da yirmiye yakın futbolcu hakkında şike yaptıkları için soruşturma başlatılmıştı. Birçok ülkenin futbol federasyonu ülke futbollarını bahis skandallarına bulaştırmamak için özel önlemler alıyor. Fransa Profesyonel Futbol Ligi (LFP) yeni aldığı bir kararla, kulüplerin kumar oyunu ve bahis şirketlerinin reklamlarını taşımasını yasakladı Türk futboluna baktığımızda da durumun vahametiyle karşılaşmak mümkün. Gökdeniz Karadeniz’in son dönemde yaşadığı olaylar duruma en çarpıcı örnek. Hatta durum öyle bir hal aldı ki; bazı kulüpler bahis oynadıkları yüzünden oyuncularını kadro dışı bırakıyor veya sözleşmesini feshediyor.

Türkiye Süper Ligi’ndeki şike ve rüşvet iddiaları yabancı bahis şirketlerini de tedirgin ediyor. Avrupa basınında yer alan Türk futbolunun mafya batağına saplandığı şeklinde yorumlar bahis şirketlerini daha dikkatli olmaya yöneltiyor. Intertops adlı şirketin yöneticisi Detlef Train, ”Belirli liglerde dikkatli hareket ediyoruz. Türk Ligi ile ilgili olarak en fazla 500 Euro’luk bahis kabul ediyoruz. Alman Ligi’nde ise 2000 Euro’ya kadar bahis alıyoruz.” diyor.

Genel olarak bahis sektörüne baktığımızda, futbola aktarılan nakit miktarını ve futbola artan ilgiyi olumlu gelişmeler olarak görebiliriz. Ama bahis oyunlarının alışkanlık yapıcı özelliği düşünüldüğünde olaya biraz daha dikkatli yaklaşmak gerekiyor. Bu konuda kişisel tavsiyem bahis oynanacaksa, küçük miktarlarla eğlence için bahis yapmaktır…

Not: Yazının orjinalini 2008 yılında bir pazarlama dersi projesi için yazmıştım, bu yüzden istatistikler geçen seneye ait. Yine de umuyorum ki okuyucuya fikir verir.

Yazan: M. Seyfettin Akbel

Related posts:

1. Sponsorun Futbolu

Ronaldinho elinde feneri ile...

80’lerin sonu itibariyle futbolun globalleşme ve endüstrileşmeye başlamasının sonucu futbol kulüplerinin en önemli gelir kaynaklarından biri haline geldi sponsorluk gelirleri.

Peki neydi bu sponsorluk kavramı?

Bir kurum veya kuruluşun bir sporcuya, kulübe, organizasyona, spor tesislerine yaptığı yatırımı spor sponsorluğu olarak değerlendiriyoruz. Birçok büyük şirket bireylerin bilinçaltında var olmak, belli bir imaj yaratmak veya imajını güçlendirmek için sponsorluk alanında yatırımlar yapıyor. Böylece yaptığı bu yatırımlarla rakiplerine karşı belli bir avantaj kazanıyor ve marka değerini arttırıyor. Günümüzün endüstrileşmiş futbolunda fast-fooddan teknolojiye, bankacılıktan spor ürünleri üreten birçok firmaya kadar çoğu markanın sponsorluk yatırımları yaptığını görüyoruz.

Futbol sektörünün sponsorluk gelirlerinden elde ettiği tutar 8.5 milyar dolar civarında. Bunun 3 milyar dolarlık bir bölümü, dünyada ekonomik açıdan futbolun en büyük pazarı olan Avrupa’ya ait. Verileri incelediğimizde bu gelirin %50’sinin beş büyük ligde (İngiltere, İspanya, Almanya, İtalya, Fransa) oynayan takımlara, geri kalan %50’nin ise diğer 47 UEFA üyesi ülkenin takımlarına gittiğini görüyoruz.

Sponsorluk gelirlerindeki bu uçuruma baktığımızda ise futbol kalitesi ve dolayısıyla dünyanın her yerinden büyük liglere gösterilen ilgi karşımıza çıkıyor. Dolayısıyla, firmaların markalaşabilmiş, uluslararası üne sahip olan, yani globalleşmiş kulüplere yatırım yaptığını görüyoruz. Zirveye baktığımızda FC Chelsea, Bayern Munich, Real Madrid, Barcelona ve Manchester United gibi global markaları görüyoruz. Güncel sponsorluk anlaşmalarına baktığımızda ise sponsorluk ücretlerinin daha da arttığını görüyoruz. Mesela Arsenal’in Emirates ile imzalanmış 100 milyon sterlin değerinde bir anlaşması var.

Sponsorluk sadece kulüpleri değil, dev organizasyonları da kapsıyor. Dünyanın en büyük futbol organizasyonu Dünya Kupasına baktığımızda karşımıza kulvarları çok farklı olan 21 dev sponsor firma çıkıyor. Coca-Cola, Adidas, MasterCard, Hyundai, McDonalds, Gillette, Yahoo, Philips gibi birçok firmanın yaptığı yatırımın 650 milyon dolar olduğu konuşuluyor.

Bu büyük yatırımların firmalara sağladığı kazançlar ise gerçekten çok büyük. Sponsorluk yatırımları sayesinde dünyada 3 milyar insana imajlarını tanıtıp, tanınırlıklarını arttırıyorlar. Bu da satış oranlarında önemli bir yükselme demek. Bu imaj çalışmalarına en büyük örnek şüphesiz Coca-Cola. Yapılan anketlerde Dünya Kupası denince her 100 kişiden 51’inin aklına Coca-Cola geliyor. Buna sebep olan en büyük neden, Coca-Cola’nın 72 yıldır Dünya Kupasının resmi sponsoru olması. Coca-Cola yöneticileri elde ettikleri büyük karın farkında olmalılar ki, en azından 2022 yılına kadar Dünya Kupası’nın resmi sponsorluğuna devam edecekler. Diğer bir örnek ise Adidas. Adidas 8 yıllık bir sürede Dünya Kupası sponsoru olmak için 350 milyon dolar ödeyecek. Fakat Adidas yöneticisi Thomas van Schaik, buna değdiği görüşünde. Schaik, ”90 dakika bir ürünümüzü, sahadaki topu televizyonlarda seyrettiriyoruz” diyor. Sahayı çevreleyen reklam panoları, futbolcuların ayakkabıları ise işin cabası. Dünya Kupası resmi futbol toplarını üreten Adidas, 2002 yılında bu toplardan 6 milyon adet satmış. 2006 yılındaki satış miktarları ise 15 milyon civarında. Bu da yaptığı yatırımların kendisine dönüşü demek.

Ronaldo elinde motor yağı ile...

Bir de futbolcularla imzalanan kişisel sponsorluk anlaşmaları var. Tabi ki bunun bedava malzemeden ibaret olduğunu düşünmek yanlış olur. Firmalar büyük paralar ödeyerek oyunculara sponsor oluyor, onlara reklam kampanyalarında yer veriyor. Bu alanda akla ilk gelen isim şüphesiz ki başlı başına bir marka olan David Beckham. Beckham sadece bir futbolcu değil, aynı zamanda günümüz modasının en önemli ikonlarından birisi. Son yıllarda eski formunda olmasa da hala çok kazanıyor. Son birkaç seneye baktığımızda ise sektörde marka değeri artan isimler Christiano Ronaldo, Fernando Torres, Zlatan Ibrahimovic, Lionel Messi gibi yıldızlar. Değişik sektörlerden markaların kampanyalarında boy gösteren bu yıldızlar, sahada olduğu kadar ticari alanda da rekabet içinde.

Adidas'ın futbol ürünleri ve Beckham

Futbolcularla yapılan anlaşmalar, bildiğiniz gibi saha içinde firmanın ürünlerini kullanmaktan ibaret değil. Firma, oyuncunun saha dışı davranışlarından fiziksel imajına kadar birçok noktada belirleyici rol oynuyor. Hatta oyuncunun başka bir kulübe transfer olmasında aracılık etme görevini de üstleniyor. Zamanında, David Beckham’ın Real Madrid’e transferinde Adidas’ın etkisi uzun süre konuşulmuştu.

Dönüp Türkiye’yi incelediğimizde ise, sponsorluk kavramının bizde eskilere dayanmadığını ve yeni yeni geliştiğini görüyoruz. Türk futbolundaki sponsorluk pastasına baktığımızda büyük payın 3 büyüklere gittiğini görüyoruz. 65 milyon dolarlık bu pastanın %30’u bu kulüplere gidiyor. Zirvede 8.5 milyon dolarla Fenerbahçe var.

Turnuva ve lig bazında sponsorluklar incelendiğinde ise son yıllarında önemli gelişmeler mevcut. Türkiye 1. ligi, 1999-2000 sezonundan beri çeşitli firmaların isimleri altında oynanıyor: Telsim 1. Ligi, Turkcell Süper Lig vb… Türkiye Kupası ise birkaç sezondur Fortis’in sponsorluğu altında Fortis Türkiye Kupası şeklinde oynanıyor. Bu sponsorlukların Türk futbolu için çok önemli bir mali destek olduğu ise yadsınamaz bir gerçek.

Büyük sponsorluk gelir elde etmenin yolu uluslararası vizyon ve ciddi anlamda markalaşma olduğu için, Türk futbolu bu büyük pastadan yeterince pay alamıyor. Bu alanda bizim için başarının sırrı birbirini besleyen iki kavramda: Futbolda başarı ve mali güç.

Avrupada ülkeler bazında sponsorluk gelirleri (M $)

Sonuç olarak sponsorluk kavramını genel olarak değerlendirdiğimizde futbol ve iş dünyasının çok büyük kazançlar sağladığını görüyoruz. Sponsor firmalar, imajlarını milyarlarla ifade edilen çok geniş kitlelere ulaştırıyor; futbol dünyası ise kulübünden oyuncusuna milyarlarca dolar gelir elde ediyor. Sponsorların futbolda kapitalizm rüzgarıyla amatör ruhu öldürüp oyun kalitesini düşürdüğü şeklinde birçok görüş olmasın rağmen, sponsorluğun futbol sektörüne yaptığı mali katkı çok büyük.

Kaynaklar: www.verkac.org / www.sponsorluk.gov.tr

Yazan: M. Seyfettin Akbel

Related posts:

1. Bahse Girerim, Bahis Sektörü Büyüyor!
2. Spor Yazarlarının B12 Vitamini Eksikliği