afer.in » fotoğraf

İran Yolcusu Kalmasın: Urmiye’ye Yolculuk

Hüseyin Salman — Tue, 18 May 2010 16:00:43 +0000

Merhabalar! Bir önceki yazımda İran’a gitmeden önce Van’da geçirdiğim bir günden bahsettim ve çok güzel geri dönümler aldım. Şimdi yazı dizisinin asıl ilgi çekici olan bölümüne, yani İran’a karayoluyla gidişimi ve yaşadığım garip ama bir o kadar da eğlenceli tecrübeleri paylaşacağım bölüme geldik.

“Türk bir otobüs firması” ile İran’a gitmek

Geçen yazımda bahsettiğim üzere meşhur Van kahvaltısını yaptım ve otobüs biletimi son kez kontrol edip seyahat acentesine gitmek üzere yola koyuldum. Acente dediğime bakmayın derme çatma küçük bir dükkan İran’a otobüs bileti satıyordu ve ben de oradan bilet almıştım.Van’dan karayoluyla İran’a gitmenin iki yolu var; birincisi otobüs vasıtasıyla,yaklaşık 5-6 saat süren bir yolculuktan sonra Urmiye şehrine varmak,diğer seçenek ise Van’dan minibüs ile Yüksekova’ya oradan da sınıra gitmek. İkinci yöntemi tercih etmenizi önermem. Çünkü minibüsler erken saatte kalkıyor ve sizi sınıra kadar götürüyor yani İran sınırından geçmiyorlar. Sınıra geldikten sonra kontrolünüz yapılıp İran’a girdikten sonra Türkçe bilmeyen taksi şoförleriyle anlaşarak şehir merkezine taksi vasıtasıyla gitmeniz gerekecek. Onun için en mantıklı yol otobüsle gitmek gibi gözüküyor.

Yazının başlığında tırnak içinde Türk bir otobüs firması yazmama neden olan olaylardan ilki gerçekleşmişti. Otobüsü kaçırma korkusuyla koşa koşa otobüse yetiştim, sırt çantamı yerleştirdikten sonra, koltuğumu bulup oturdum. Birkaç dakika geçtikten sonra hala hareket etme eğilimi göstermeyen kaptan şoför ve “kıl” muavin arkadaşa sinir olmaya başlamıştım. Zira onlar da benim nefretimi boşa çıkarmadılar ve otobüs 45 dakika geç kalktı. Otobüste 15-20 yolcu vardı ve çoğu Van’da yaşayan ve çeşitli sebeplerden sürekli İran’a gidip gelen insanlardı. Zira hepsi İran’a çok sık gelip gittiklerinden dolayı zaman zaman kendi aralarında bile Farsça konuşuyorlardı. Kendimi çok maceracı ve cesur hissederken ön koltuğumda yaklaşık 50-55 yaşlarında Alman bir bayanın da tek başına İran’a yolculuk ettiğini fark ettiğimde bu düşüncemin yersiz olduğunu fark ettim. Yeteri kadar gecikme yaşadıktan sonra yola koyulmuştuk.

Yüksekova

Yolda muavinin yaptığı aptallıklar dışında çok sıradışı bir durum olmadan sınıra kadar gelmiştik. Çok garip ama sınırda çantamı kontrol etme gereği duymayan görevliler vardı.

Türkiye çıkış pasaport kontrolü yapıldıktan sonra hayatımda ilk defa yaşadığım hiçbir yere ait olmama duygusunu yaşamıştım. Zira Türkiye çıkışı ve İran girişi arasında yaklaşık 8 – 9 metre uzunluğunda bir koridor vardı ve hiçbir bölgeye ait değildi.:) Koridorun sonunda ise ülke değiştirmenin direkt etkisini görmüştüm. İran’a giriş kapısı -bak burası İslam cumhuriyeti içeri girdikten sonra akıllı olun ona göre uyarısı yaparcasına- yeşil renkteydi. İçeri girer girmez ağır bir hacı yağı kokusuyla karşılaştım. Gerekli pasaport kontrolleri yapıldıktan sonra, dışarı çıkıp ayağımı İran toprağına basar basmaz sol taraftaki dağda büyük bir billboard üzerinde İran devriminin liderlerinden Humeyni’nin fotoğrafını gördüm. Zira bana göre megaloman olan bu zat-ı muhteremin fotoğrafları her yerde görülüyordu. Otobüsün gelmesini beklerken bir takım gezer döviz bürosu edasındaki çakal arkadaşlar yabancı olan bizlerin yanına gelerek kırık İngilizceleriyle dolar ve euro bozabileceklerini söylüyorlardı. Otobüsteki düzenli İran turisti olan Vanlı hemşehrilerimiz çoktan beni uyarmıştı. Bu adamlar kafalarına göre belirledikleri çok düşük bir fiyattan dolarlarınızı alarak size İran parası olan tümeni veriyorlardı.

Otobüs geldi ve yeniden yerlerimizi alıp yola koyulduk. Sınırdan itibaren adeta cama yapışarak bu farklı ülkenin köy sokaklarını gözlemliyordum. Kendimi adeta delta force oyununun içinde ya da hikaye gereği Orta Doğu’da geçen bir Amerikan savaş filminin setinde hissettim. Hızla geçen zamanın farkına yeniden varmamla Tahran uçuşuna sadece 45 dakikanın kaldığını fark etmem bir olmuştu. Şoför sürekli beni sakinleştirmeye çalışarak “Kardeş yetişirsin merak etme.” dese de ben fazlasıyla kaygılanmaya başlamıştım. Çünkü Türkiye veya Avrupa’da bir uçuşa yetişmek için 1 saat önceden check in yaptırıp daha sonrasında uçuşu beklemeniz gerekir. Benim ise 45 dakikam vardı ve henüz uçak biletini bile almamıştım. Eğer yetişemezsem bir sonraki uçuş 2 gün sonraydı, bu hale düşmem durumunda kongreye yetişemeyecektim ve kongre başkanı olduğum için bütün planları alt üst etmiş olacaktım. Daha da kötüsü “köyün ortasında kalacak yeri nereden bulacağım ?” sorusuna yanıt bulmak zorunda kalacaktım.:) Otobüs terminale varmadan beni köy çarşısı gibi bir yerde indirdi ve 20 metre ileride park halinde bulunan taksilerle havaalanına gidebileceğimi söylediler. Görünüşte endişe edebileceğim bir şey yoktu çünkü şoförün söylediğine göre havaalanı çok yakındaydı ve buradaki şoförler Azeri kökenli olduğu için Türkçe biliyorlardı. Bense muavinin benim için taksiye gidip eğer şoför Türkçe bilmiyorsa, şoförle Farsça konuşarak beni havaalanına götürmesini söylemesini isteyecektim ki, ben sırt çantamı alır almaz otobüs birden hareket etti ve uzaklaştı. Hayatımda hiç unutamayacağım o duyguyu o an yaşamıştım. Tanımadığım bu yerde, dilini hiç bilmediğim bir kalabalığın ortasında dımdızlak kalmıştım. :) Kendimi toparlayıp, şansımı denemek için taksilerden birinin yanına gittim ve kapıyı açıp İngilizce konuşarak havaalanına gitmek istediğimi söyledim. Beklediğim üzere şoför İngilizce bilmiyordu ve manasız bakışlarla bana baktı. İkinci ve son şansım olan Türkçeyi denedim. Bu sefer beni biraz anlamış gibi görünse de net anlamadığı belliydi. Ben de son çare olarak beden dilini kullanıp Sultanahmet’te turistlere dert anlatmaya çalışan vatandaşlarımız gibi elimle uçak işareti yaparak Tahran’a gitmek istiyorum dedim. :) Sonunda şoför beni anlamıştı. Taksiye atladım ve yola koyulduk. Ben Türkçe konuşmaya devam ederek havaalanına ne kadar sürer diye sordum. Şoför sorumu anlamıştı fakat yarım yamalak bir Türkçe ile beni mahveden şu cevabı vermişti: ” Bir saat uzaklıkta…” Adeta allak bullak olmuştum. Bilmediğim bir ülkede şehir dışına doğru giden bir taksiyle bir saat uzaklığa gidip ortada kalacaktım. Çünkü otobüstekilerin söylediğine göre havaalanı 10 dakika uzaklıkta olmalıydı. Ağır bir kültürel şok yaşamak üzereydim ki son anda kendimi topladım ve sağda araba satan bir mağaza gördüm. Şoföre hemen sağa çekmesini söyleyip taksiden inerek mağazaya ilerledim. Yine ilk olarak İngilizce konuşarak kimsenin İngilizce bilip bilmediğini sordum. Cevap alamayınca ,Türkçe biliyor musunuz dedim. Şükürler olsun; bir kişi onların tabiriyle İstanbul Türkçesi konuşabildiğini söyledi.Zira Azeri Türkçesinin bizim Türkçemizle hiçbir benzerliği olmadığını şok olarak öğrenmiştim.Orada yardımcı olan beye havaalanına kaç dakika uzaklıkta olduğumuzu sordum ve 3-4 dakika cevabını alınca rahatlamıştım.Taksi şoförüne durumu anlatmasını ve beni havaalanına götürmesi gerektiğini Farsça söylemesini rica ettim. Araba satıcısı şoförle Farsça konuştuktan sonra durum anlaşılmıştı. Şoför bana Türkçe bir dakika demek istemiş fakat dakika demeyi bilmediğinden saat demiş. Bu trajikomik gerçeği öğrendikten sonra gerçekten 4-5 dakika içinde havaalanına vardım. Bu arada unutmadan söyleyeyim İran’da taksi dahil tüm ulaşım yolları çok ucuz. Havaalanına varır varmaz güvenlik kontrolünden geçerek acente bilet satış noktasına gittim. İkinci bir dil krizi yaşayarak İngilizce derdimi anlatamadım. Farsça da bilmediğimden yine Türkçeyi denedim. Görevli Türkçe konuşamasa da Türkçe bilen bir arkadaşını çağırdı ve uçuşa sadece 25 dakika kala mucizevi bir şekilde biletimi almıştım.

Yarım saat kala check in işlemlerinin bile kapatılmasını beklerken 25 dakika kala bilet satın almıştım. İnanması güç ama uçuşa son 10 dakika kala bizi uçağa almaya başladılar. Bu dakikada aldıklarına göre kesinlikle rötar olacak ve bekleyeceğiz diye umarken koskoca Airbus dakika gecikmeden tıpkı bir minibüs gibi kalktı. Sonunda Tahran’a doğru uçan uçakta yerimi almıştım. Artık rahatlayabilir ve yolculuğun tadını gönül rahatlığıyla çıkarabilirdim.

Bir sonraki yazımda Tahran’a yolculuğumu, Tahran’daki deneyimlerimi ve olası bir Tahran ziyaretinde işinize yarayabilecek bilgileri paylaşacağım.

Görüşmek üzere…

İran Yolcusu Kalmasın: Van üzerinden İran’a yolculuk keyfi

İran Yolcusu Kalmasın: Van üzerinden İran’a yolculuk keyfi

Hüseyin Salman — Tue, 09 Mar 2010 13:00:32 +0000

Hayatın en sevdiğim yönlerinden birisi de,siz ne kadar kısa ya da uzun dönemli planlar yaparsanız yapın hayatın bunları takmadan spontane şekilde işlemesidir. Gerçi bu spontane işleyiş birçok kişi için pek sevimli bir durum olmasa gerek. Özellikle fazlasıyla kontrolcü olan kişiler için. Neyse ki ben onlardan değilim ve spontane yaşamayı sevenlerdenim. Hayat da bu konuda desteğini çoğu zaman benden esirgememiş, karşıma son derece eksantrik planlarla çıkmış ve ben de bu planların hakkını vermişimdir. Bu bahsettiğim sürpriz planlardan birine de yaklaşık bir ay önce aldığım bir e-mail vesile oldu.

Ani kararlar vermeyi seviyorum,ya siz ?

(Bir ay önce) Birkaç gün öncesinde elimde olmadan vazgeçmek zorunda kaldığım Makedonya ziyaretinin üzüntüsü henüz geçmemişken akşam saatlerinde aldığım bir e-mail ile keyfim yerine gelmişti. E-mail aralık ayında Türkiye’de organize edilen AIESEC kongresine eğitmen olarak gelen ve yakın bir arkadaşım olan Kylie’den gelmişti. Kylie Avustralyalı olmasına rağmen İran’da AIESEC Genel Merkezi’nin yetenek yönetim koordinatörü olma tercihini yapmış cesur bir arkadaşım :) Yolladığı e-mailde İran’da organize edecekleri ilk uluslararası kongreye başkanlık etmemi çok istediğini ve zamanın bana uyup uymadığını belirtti. Ama ben ilk cümleleri okuduktan sonra zaman uygunluğuna bile bakmadan zaten açtığım yeni sekmede kongrenin yapılacağı Kish adasına biletleri araştırmaya başlamıştım bile. Dediğim gibi ani kararlar vermeyi seven birisi olduğum için kongrenin ön hazırlık toplantısının 3 gün sonra olacağına bile aldırmadan davete olumlu cevap verdim.

İran’a gitmek için önümde 2 net gün vardı ve benim İran hakkında ya da İran’a ulaşım hakkında elle tutulur bir bilgim bile yoktu. Hemen araştırmaya başladım. Bu yazı serisini yazmamın en önemli nedenlerinden biri de benim yaptığım araştırmalarda gördüğüm güncellik sorununu ortadan kaldırmak. Çünkü araştırdığım sitelerde verilen bilgiler, paylaşımlar gayet geniş ve güzel olmasına rağmen güncel olmayan bilgilerdi. Eminim buradaki bilgiler İran’a yolunuz düşerse çok işinize yarayacak. Neyse konuya dönelim :) Yaptığım araştırmalarda İran’a daha önce gitmiş herkesin İran’ı ne kadar beğendiğini ve ilk fırsatta bir daha gideceklerini görmüş olmam beni çok heyecanlandırdı. Derhal elime not defterimi alıp görmem gereken yerleri not etmeye başladım.

Şimdi sıra İran’a ulaşım konusunu çözmeye gelmişti.İran’a birçok ulaşım seçeneği mevcut. İstanbul Haydarpaşa’dan tren ile, yine İstanbul’dan otobüs ile ve tabii ki uçak ile Tahran’a ulaşım mümkün. Tahran’a en ucuz uçan havayolları İran Havayolları ve Pegasus havayolları. İran Havayolları ile neredeyse her gün Tahran’a uçuş bulabilirken Pegasus havayollarından çok sık uçuş bulamayabilirsiniz maalesef. Dediğim gibi 2 gün öncesinden İran’a gitmeye karar verdiğimden dolayı uçak biletleri çok pahalı olduğu için hem ekonomik hem de nispeten daha unutulmaz ve keyifli bir yol olan sınırdan otobüsle geçmeye karar verdim. Ama bunu yapmak için iyi bir araştırma yapmam gerekiyordu. Malum kısıtlı zamanım olduğu için iyi bir şekilde planlanamayan bir yolculuk planı kongreye yetişememe neden olabilirdi. Şanslıydım. 2006 yılında İran’a gitmiş olan bir arkadaşımdan henüz haberdar olmuştum ve onu aradım. O da bana Van’da kendisine yardımcı olan Mehmet Amca’nın telefonunu verdi. İzmir’den sabah saatlerinde uçağa binerek öğle saatlerinde Van’a vardım ve Mehmet Amca sağ olsun çok yardımcı oldu.

Uçaktan Van gölü manzarası

Öğle saatinden sonra İran’a otobüs yoktu ve bir gece Van’da kalıp ertesi sabah İran’a gitmem gerekiyordu. Maceracı bir yapınız varsa bu yolu tercih etmenizi tavsiye ederim, eğer maceracı değilseniz hiç bu yolu tercih etmeyin (özellikle tek başınıza İran’a gitmeye karar verdiyseniz ). Çünkü dediğim gibi ani aksilikler canınızı sıkabilir. Ama benim gibi maceracı bir ruha sahipseniz bu aksilikleri pozitif bir şekilde görmeniz mümkün. Zira yarın gitmek zorunda olmam benim çok hoşuma gitmişti. Çünkü daha önceden Van’a hiç gelmemiştim ve o an şehir merkezindeydim. Van’ı görme imkanını da elde etmiştim. Sırt çantamı otel odasına atar atmaz dışarı çıktım ve bilmediğim bir şehrin bilmediğim sokaklarında gezmeye karar verdim. Ama önce karnımı doyurmam gerekiyordu. Tesadüfen gördüğüm ilk börekçiye girdim. Çok şanslıydım çünkü ustanın yaptığı börek çok lezzetliydi. Keyfim bir kat daha arttı, bilmediğim bir şehri keşfediyorum ve televizyon programlarındaki gezgin gurmeler gibi o şehrin en iyi mekanlarından birinde tesadüfen yemek yiyorum. Van’a yolunuz düşerse şehir merkezindeki Yedisu börek salonuna mutlaka uğrayın. Aramızda kalsın İstanbul’daki böreği ünlü olan birçok mekandan daha iyi yapıyorlar bu işi :) Karnımı doyurduktan sonra şehir merkezinde tura başlıyorum.

Van genel görünüm

Çok büyük olmayan şehirlerdeki şehir merkezi ve çarşıların aktifliğini çok seviyorum. Akşam saatlerinde şehir sakinlerinin çoğunu çarşıda görüyorsunuz konsantre bir İstiklal Caddesi atmosferi yaşıyorsunuz. Otelde sohbet ettiğim resepsiyonistten öğrendiğim kadarıyla Van son yıllarda doğuda en çok göç alan şehirlerden birisiymiş. Zira bunun etkilerini çarşıdaki kalabalıktan anlamak mümkün. Etrafı meraklı gözlerle izlerken en çok dikkatimi çeken, Vanlıların telekomünikasyonla ve bu sektördeki gelişmelerle çok yakından ilgilendiği. Herkesin elinde amiyane tabiriyle fiyakalı telefonlar görmek mümkün. Bu talepten olsa gerek adım başı telefon satan dükkanlar var. Hatta o kadar fazla var ki, cidden bu kadarı gerekli mi diye düşünmeden edemedim. Bu değişikliği daha yeni fark etmiştim ki daha da garip bir manzarayla karşılaştım. Çok merkezi bir yerde olan büyük bir eczanenin vitrininin Viagra ile dolu olduğunu fark ettim. Öyle bir eczane hayal edin ki vitrininde Viagra dışında ne başka bir ilaç reklamı, ismi ya da cismi olsun. Gezmeye devam ederken sinema afişlerini gördüm ve sinema fanatiği birisi olarak hemen bu sinemanın içinde bulunduğu alışveriş merkezini aramaya başladım. Aramaya devam ederken girdiğim bir sokakta sağlı sollu en az 20 tezgahta kaçak sigara satıldığını gördüm. Madem yeni tecrübeler için buradayım neden bir sigara alıp yakmıyorum dedim kendi kendime. Tek satılan sigaralardan alıp alışveriş merkezini aramaya koyuldum. Alışveriş merkezini buldum ve ziyadesiyle şaşırdım çünkü büyük şehirlerdeki birçok alışveriş merkezinden büyük bir alışveriş merkeziydi. 8.kattaki sinemaya gidip hemen bir bilet aldım. Seansın başlamasına 45 dakika vardı ve alışveriş merkezinde benim için bu vaktin en güzel şekilde değerlendirileceği bölüm girişte gördüğüm oyun katıydı. Bu bölüm de beni çok şaşırtmıştı çünkü daha önce İstanbul ya da İzmir’de görmediğim birçok oyun konsolu Van’da mevcuttu. Bunların arasından en keyiflisi ise Tokyo’da otobüs şoförü olmanıza imkan veren oyun konsoluydu. Hatta oyun demeye bile dilim varmıyor, o kadar ayrıntılar düşünülmüş ki bu oyun konsolu otobüs simülatöründen farksızdı. Yani İran ve Van gezisi yetmiyormuş gibi bir de Tokyo caddelerini otobüs şöförü olarak gezme şansını da elde ettim.

Van kahvaltısı

Ertesi gün erken kalkarak İran’a gidecek otobüsün kalkış saatinden bir saat önce harıl harıl kahvaltı salonu aramaya başladım. Malum Van’a gelip meşhur Van kahvaltısı etmemek olmaz. Görüntüsü bile insanı doyuran bir kahvaltı ettikten sonra acenteye gittim.

Detaylı ve 15 gün süren İran yolcuğu için bir yazı yetmez o nedenle yazı dizisi yapacağım. Bir dahaki yazıda İran’a otobüs yolculuğumu, yolculuk boyunca yaşadığım tecrübeleri ve işinize yarayacağına emin olduğum paylaşımlarımı yapacağım. Görüşmek üzere…

İran Yolcusu Kalmasın: Urmiye’ye Yolculuk

Bunlar Çok Seri : Fotoğrafçılık Üzerine

afer.in — Mon, 22 Feb 2010 17:00:28 +0000

Sevgili okuyucu zaman zaman çok seri yazılar yazıyoruz. Üzerinden zaman geçince bu seri yazıları tek bir yerde toplamak farz oluyor. İlk olarak Hüseyin arkadaşımızın Fotoğrafçılık üzerine yazdığı yazılardan bahsederek başlayalım:

1 – Fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüveni başlıyor

İlk blog yazım olması itibariyle garip bir mutluluk içerisinde, yavaş yavaş, önümüzdeki süreçte yazacaklarımdan bahsederek, hızlı bir giriş yapmak istiyorum. Biyografi yazımda da belirttiğim gibi, elimden geldiğince birçok aktiviteyle uğraşan ve bunların birçoğunu belirli dönemlerde profesyonel olarak yapmış biriyim. Şüphesiz bu konuların hepsiyle alakalı düzenli paylaşımlarım olacak. Zaman zaman bunların dışına çıkarak deneysel birtakım paylaşımlarda da bulunmaya çalışacağım. Devamı…

2 – Fotoğraf Makinesinin Parçaları

Temsilî fotoğrafçı silüeti

Fotoğrafçılıkla ilgili bilgilerin kazanılması sürecinde en sıkıcı süreç belki bu teorisel süreçtir. Fakat eminim bu bilgilerin pratikte ne kadar işlevsel bilgiler olduğunu gördükçe işin eğlenceli boyutunu da kavramış olacağız. Bu teorisel bölüme geçmeden önce neredeyse bütün temel fotoğrafçılık seminerlerinde önemle üzerinde durulan iki unsura kısaca değinmek istiyorum. Birincisi fotoğraf makinemizi her zaman boynumuza asıyoruz. İkincisi ise çoğumuzun yıllarca yaptığı, fotoğrafa “resim” deme hatasını şu dakikadan itibaren alışkanlıklarımız arasından kaldırıyoruz. Devamı…

3 – Objektif Çeşitleri

Shift objektif

Objektif, görüntünün film üzerinde yeterli netlik ve aydınlıkta oluşmasını sağlayan mercekler topluluğudur. Objektiflerin üzerinde çoğunlukla diyafram ayar halkası, manuel netleme halkası gibi kontrol düzenekleri bulunur. Peki, bir objektif üzerinde görmüş olduğumuz sayılar neyi ifade eder? Bir objektif üzerinde objektifin özelliklerini belirten; odak uzaklığı, en açık ve en kapalı diyafram açıklığı, netleme mesafesi gibi bilgiler bulunmaktadır. Devamı…

4 – Işığın Temel Özellikleri – Parlaklık

Yüksek parlaklık

Parlaklık, ışığın yoğunluğunun ölçüsüdür. Bir pozometre yardımı ile ölçülür. Pozlamayı belirler, kameranın elde mi tutulacağına, üçayağa mı bağlanacağına karar vermekte yardımcı olur. Fotoğrafın rengini ve atmosferini belirler. Sadece pozu etkilemez, fotoğrafın renk yorumunu da belirler. Mesela parlak ışık genellikle sert, fakat gerçekçi hissettirmektedir. Loş ışık ise daha gevşek, dinlendirici ve gizemlidir. Yüksek yoğunluklu aydınlatma, konuları daha yüksek kontrastlı ve renklerini daha parlakmış gibi gösterirken, loş ışık ise bunun tersi bir etki yapmaktadır. Böylelikle ışığın yoğunluğunu değiştirerek fotoğrafçı ürettiği görüntünün uyandırdığı duyguları ve atmosferi kontrol eder. Devamı…

5 – Işığın Temel Özellikleri – Işığın Yönü

Herhangi bir objenin üzerine düşen ışığın yönü, gölgelerin pozisyonunu ve yoğunluğunu belirler. Bu durumda ışığın beş türünden söz etmek mümkündür. 1. Cephe (önden) ışığı: Işık kaynağı az veya çok fotoğraf makinesinin arkasındadır. Kontrast diğer aydınlatma şekillerine oranla daha düşüktür. Cephe ışığı aynı zamanda en düz, en yassı etkiyi verir. Çünkü gölgeler tamamen veya kısmen objenin arkasındadır. Aynı sebepten ötürü fotoğrafı çekilen objenin detayları çok net çıkmayacak ve düz bir etki elde edilecektir.Gerçek cephe ışığı için en iyi kaynak ring-flaşlardır. Devamı…

6 -Işığın Temel Özellikleri – Renk

Renk dolaylı olarak düşünecek olursak ışık ile aynı anlamı taşımaktadır. Çünkü ışığın olmadığı durumlarda renk unsurunun varlığından söz etmemiz mümkün olmaz. Karanlıkta en renkli nesneler bile siyaha dönüşmektedirler. Bu tabir renklerin aslında gerçekten var olup sadece karanlık ortamlarda görülemedikleri anlamına gelmemektedir. Bu ifadeyi basitleştirmek gerekirse, ışığın olmadığı yerde renk de olmaz diyebiliriz. Aslında rengin ışık olduğunu çok basit bir şekilde kanıtlayabilmemiz mümkün. Beyaz bir bina gün ışığında beyazdır. Gece, mavi spotlarla aydınlatılacak olursa binanın rengi de maviye dönüşür. Diğer bir deyişle objenin rengi onu görmemizi sağlayan ışığın rengi ile değişir. Devamı…

7 – Işığın Temel Özellikleri – Kontrast

Cyan

Bir ışık kaynağının yaydığı ışığın konu üzerindeki kontrastını belirleyen faktörler öncelikle konu-ışık kaynağı mesafesi ve ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyudur. Konu ile ışık kaynağı arasındaki mesafe arttıkça ya da ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyu azaldıkça ışık kaynağının yaydığı ışınlar birbirine paralel hale gelirler.Bu da ışık ve yarattığı gölge arasındaki yoğunluk farkının artmasına ve ışık-gölge arasındaki geçiş bölgesinin daralmasına yol açar. Güneş dünyaya oranla oldukça büyük olmasına karşın çok uzak bir mesafede bulunduğundan noktasal ışık kaynağı konumundadır.Bu da güneşten gelen ışınların birbirine paralel olmasını ve dünya üzerinde oldukça kontrast görüntüler oluşmasını sağlar. Devamı…

8 – Kelvin Skalası

Ünlü Fizikçi William Thomson Kelvin

Adını ünlü ingiliz fizikçi W.T. Kelvin’den alan kelvin skalası, ışığı renk ısısı yönünden ölçmektedir. Kelvin skalasının başlangıç noktası fizik derslerimizde de gördüğümüz gibi “0″ yani -273 santigrat derecedir. Bir demir parçasını ısıttığımızda ısının miktarına bağlı olarak ışık yaymaya başladığını biliriz.Bu mantıkla yaklaştığımızda 1000 santigrat dereceye kadar ısıtılmış bir demir parçasının yaydığı kırmızımsı ışık için 1273 kelvin derecesi diyebiliriz.Herhangi bir ışığın renk ısısı, siyah gövde radyatörü adı verilen ve bir tarafında bir delik bulunan içi boş metal bir kürenin tanımlanacak ışık ile aynı renge gelene kadar ısıtılıp santigrat cinsinden ölçülen deecesine 273 rakamının ilave edilmesi ile bulunur. Bu işlem aslında bizim biraz önce yaptığımız 1273 sonucunu veren işlem ile aynıdır. Bulunan bu rakam incelenen ışığın “K” derecesidir. Bu noktada renklerden bahsederken sanatçıların tanımlamalarıyla fizikçilerin tanımlamaları arasında bir terslik görülmektedir. Devamı…

Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 4: Kontrast

Hüseyin Salman — Fri, 04 Dec 2009 17:00:23 +0000

Merhabalar,geçen yazımızda Kelvin skalasını inceledikten sonra bu hafta fotoğrafta ışığın temel özellikleri konusunun son bölümü olan kontrast bölümünü işleyeceğiz.

KONTRAST

Konu ile ışık kaynağı arasındaki mesafe arttıkça ya da ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyu azaldıkça ışık kaynağının yaydığı ışınlar birbirine paralel hale gelirler.Bu da ışık ve yarattığı gölge arasındaki yoğunluk farkının artmasına ve ışık-gölge arasındaki geçiş bölgesinin daralmasına yol açar.

Güneş dünyaya oranla oldukça büyük olmasına karşın çok uzak bir mesafede bulunduğundan noktasal ışık kaynağı konumundadır.Bu da güneşten gelen ışınların birbirine paralel olmasını ve dünya üzerinde oldukça kontrast görüntüler oluşmasını sağlar.Ancak bulutlu havalarda güneş artık yalnızca bulutları aydınlatmaktadır.Bu durumda büyük ya da geniş ışık kaynağı konumuna gelen bulutlar,yeryüzündeki konuları her yönden aydınlattığı ve yeryüzüne olan mesafesi de az olduğundan daha yumuşak görüntüler oluşmasını sağlarlar.

NOT:

Bu yüzden bulutlu havalarda yapılan çekimler, istenmeyen sert gölgelerin oluşmasını engelleyeceğinden dolayı daha güzel fotoğrafların elde edilmesini sağlayacaktır.

ANINDA PARLAKLIK KONTRASTI

Çoğu fotoğrafçı açık renk bir objenin koyu bir fon önüne konulduğunda,olduğundan daha açıkmış gibi algılandığını ya da fotoğraftaki konuyu bölümlerin beyazla yan yana geldiğinde daha da koyu algılandığını ya da renkli fotoğraf etrafındaki beyaz çerçevenin yakınındaki renklerin doygunluğunun azalmış olarak göründüğünü bilir.Bu olay “anında kontrast” terimiyle açıklanır.Parlak bir obje ya da alana baktığımızda,bu noktanın retinada düştüğü yer hassasiyetini azaltır.Ancak bu hassasiyet azalması,parlak objeye çok benzeyen ve sınırları çok net çizilmiş bir alanda oluşmaz,tersine bu alanın dışına taşar.Bu hassasiyet azalması sonucunda,obje üzerinde açık tona bitişik olan koyu ton,olduğundan daha koyuymuş gibi algılanır.Eğer bölge koyu bir gölge ise,bunun yanında açık bölge,olduğundan daha parlakmış gibi algılanır.Benzer kontrast değişimleri renkli cisimlerde de fark edilir.Örneğin Cyan renkli bir kağıt kendi başına bakıldığında değişmez bir renge sahipmiş gibi görülür.Oysa bu kağıttan alınacak küçük bir kare parça ,sarı bir fon kağıdı önüne konulduğunda daha karanlık ,koyu yeşil bir fon önüne konulduğunda daha açık algılanır.Aynı cyan renkli kağıt,yeşil üzerinde mavimsi,mavi üzerinde de daha çok yeşil,beyaz üzerinde de daha soluk,siyah üzerinde ise çok canlı ve parlak görülür.

(Cyan=Mavi+yeşil)

Cyan

Bu yazımızda fotoğrafta ışığın temel özelliklerinin son bölümü olan kontrastı işledik.Bir daha ki paylaşımımızda, sürpriz bir konuyla, fotoğrafçılık paylaşım serüvenine devam ediyor olacağız.Görüşmek üzere.

Kelvin Skalası

Hüseyin Salman — Sun, 15 Nov 2009 17:00:32 +0000

Merhabalar, geçen yazımızda fotoğrafta renk öğesini işlerken bahsettiğimiz üzere bu yazımızda ” Kelvin skalası nedir ?” sorusunun yanıtını bulacağız.

KELVIN SKALASI

GERÇEK VE SAHTE RENK ISILARI

Yukarıda verilen örnekte olduğu gibi (mavi kuzey göğü örneği) Kelvin değerleri sadece akkor ışık kaynakları için gerçektir. Diğer kaynakların renkleri benzeştirme yolu ile bulunmuş değerlerdir. Ancak bu konuda işler biraz daha karışır. Çünkü renk ısısı sadece ışığın renginin ölçüsüdür. Fakat o ışığın spektrum yapısı hakkında bilgi vermez. Önceden belirtildiği gibi aynı renk ısısına sahip fakat birbirinden farklı beyaz ışıkların varlığı söz konusudur. Bu tür ışıklar renk ısıları aynı olmakla beraber spektrumları farklı olduğundan renkli film üzerinde de farklı sonuçlar verirler. Ancak Kelvin metre bu spektrum farkını gösteremez yani beyaz ışığı analiz edemez. Akkor ışık kaynakları tarafından yayınlanan ışınlar, siyah gövde radyatörü tarafından yayılan ışınlarla spektrum yapısı bakımından büyük benzerlik gösterirler. Siyah gövde radyatörü de bütün renk ısı ölçümlerinin temelini oluşturur.

*Kelvinmetre ancak fotoğraflanacak olan konunun genelini aydınlatan ışıkta bir uygunsuzluk var ise düzeltilmesinde yardımcı olur.Konu içinde oluşmuş yerel renk sapmalarını düzeltmekte yararlı olamaz.

Ünlü Fizikçi William Thomson Kelvin

IŞIK KAYNAĞI RENK ISISI “K” CİNSİNDEN

Mum alevi 1500

100 Watt genel amaçlı ampul 2850

500 Watt Profesyonel tungsten ampul 3200

El Flaşı 6200-6800

Sabah ve öğleden sonra gün ışığı 5000-5500

Öğlen güneşi, mavi gök, beyaz bulutlar 6000

Sadece mavi gök ışığı (gölgedeki konular) 10000-12000

Berrak mavi kuzey göğü 15000-27000

Bir dahaki yazımda “Fotoğraf Işığın Temel Özellikleri” nin son bölümü olan Kontrast konusunu işleyeceğiz. Yazımı bitirirken belki de çoğunuzun duymuş olduğu bir fotoğrafçı tabirini kullanmak istiyorum. Işığınız bol olsun. Görüşmek üzere : )

Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 3: Renk

Hüseyin Salman — Fri, 06 Nov 2009 15:00:15 +0000

Merhabalar, son iki yazıdır devam ettiğimiz fotoğrafta ışığın temel özellikleri ana konusu altında parlaklık ve ışığın yönü konularını geride bıraktık. Bu yazımda fotoğrafta ışığın temel özellikleri’nin 3.bölümü olan Renk’i öğreneceğiz.

RENK

Aslında rengin ışık olduğunu çok basit bir şekilde kanıtlayabilmemiz mümkün. Beyaz bir bina gün ışığında beyazdır. Gece, mavi spotlarla aydınlatılacak olursa binanın rengi de maviye dönüşür. Diğer bir deyişle objenin rengi onu görmemizi sağlayan ışığın rengi ile değişir.

Işığın farklı renkleri vardır. Gün ışığı beyaz, akkor ışık sarımsıdır. Flüoresan ışıkta da kırmızı eksikliği vardır.

Temel Renkler

Kırmızı, mavi, yeşil. Bu renkteki ışıklar birbirlerinin üzerlerine bindirilirse beyazı oluştururlar.

BEYAZ IŞIK = Mavi+Kırmızı+Yeşilin birleşiminden meydana gelir ve;

Kırmızı+Yeşil=Sarı

Kırmızı+Mavi=Magenta

Yeşil+Mavi=Cyan renklerini oluştururlar.

Sanatta ana renkler

Kırmızı, sarı, mavi, beyaz, siyah.Bu ana renkler ve karışım, pigment ve boyalara uygulanır fakat gerçek anlamda ana renkler değillerdir.

Bilimsel olarak, renk kavramının bir objeye değil, o objeden yansıyan ışığa bağlanması gerekir. Kırmızı ışık altında beyaz bir objenin kırmızı göründüğünü ve herhangi bir rengin yapay ışıkta farklı ve doğal ışıkta farklı algılandığını biliyoruz.Ancak yine de konuyu belli bir geleneğe ve pratik olmak bakımından,yüzey rengi gibi bir kavramı kabul etmek gerekecektir.Bu durumda objelerin renklerinden bahsedilirken bunların standart gün ışığı altındaki görünümlerinden bahsedildiğini bilmek gerekir.Standart gün ışığı, bilindiği gibi Güneş ışığı + Berrak mavi gökten yansıyan ışık + Beyaz bulutlardan yansıyan ışığın karışımıdır.Herhangi bir rengin tanımlanması için standart bir ışığın varlığı kabul edilmezse, renk ışığa göre değişiklik göstereceğinden, kavram kargaşasına yol açar. Belli bir rengi tanımlayabilmek için rengin üç farklı özelliğinden bahsetmek ve bunları tanımlamak gerekir.Bu özellikler; Tür,Doygunluk ve Parlaklıktır.

Tür:

Halk arasında renk denilen olgunun bilimsel karşılığıdır.Kırmızı,sarı,yeşil ve mavi çok bilinen tür örnekleridir.Tür bir rengin en çok göze çarpan özelliğidir.Uygun şartlar altında insan gözü yaklaşık 200 farklı türü algılayabilir.

Doygunluk:

Bir rengin saflığının ölçüsüdür.Herhangi bir rengin içinde bulunan türün miktarını anlatır.Rengin doygunluğu arttıkça görünüş daha güçlü ve canlı hale gelir.Doygunluk azaldıkça, renk nötr gri ile karışarak griye doğru gider.

Parlaklık:

Bir rengin açıklığının veya koyuluğunun ölçüsüdür.Bu anlatımıyla parlaklık, siyah beyaz fotoğraftaki gri skalaya benzetilebilir.Parlak renkler gri skalanın üzerinde yani beyaz tarafa doğru,koyu renkler skalanın alt tarafında siyaha doğru yol alırlar.

Bu yazıda genel olarak renk ve özeliklerinden bahsetmiş olduk. Bir dahaki yazıda renk konusunun önemli bir parçası olan Kelvin renk ısısından bahsedeceğim.

Görüşmek üzere.

Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 2: Işığın Yönü

Hüseyin Salman — Thu, 01 Oct 2009 20:38:53 +0000

Merhabalar, geçen yazımızda başladığımız fotoğrafta ışık genel başlığı altında, parlaklık yazısından sonra, bu yazımızda diğer önemli unsur olan fotoğrafta ışığın yönünden bahsedeceğiz.

Herhangi bir objenin üzerine düşen ışığın yönü, gölgelerin pozisyonunu ve yoğunluğunu belirler. Bu durumda ışığın beş türünden söz etmek mümkündür.

1. Cephe (önden) ışığı: Işık kaynağı az veya çok fotoğraf makinesinin arkasındadır. Kontrast diğer aydınlatma şekillerine oranla daha düşüktür. Cephe ışığı aynı zamanda en düz, en yassı etkiyi verir. Çünkü gölgeler tamamen veya kısmen objenin arkasındadır. Aynı sebepten ötürü fotoğrafı çekilen objenin detayları çok net çıkmayacak ve düz bir etki elde edilecektir.Gerçek cephe ışığı için en iyi kaynak ring-flaşlardır.

2. Yanal ışık: Işık kaynağı konunun (objenin) yan tarafındadır. Ön taraftan ziyade hafifçe arkaya kaymış durumdadır. Üç boyutluluk izleniminin ve renk veriminin iyi olması için sıkça başvurulan bir aydınlatma şeklidir. Yan ışık, kullanılması kolay bir şekildir ve daima iyi sonuç verir.

3. Ters ışık: Işık kaynağı az veya çok konunun (objenin) arkasındadır ve onu arkadan aydınlatır, gölgeler kameraya doğru uzar. Diğer aydınlatma şekillerine göre konu kontrastı daha yüksektir. Diğer bir taraftan bütün diğer aydınlatma şekillerine göre daha inandırıcı bir mekân ve derinlik hissi verir. En dramatik ışık formudur. İfadeyi ve atmosferi kuvvetlendirmede eşsizdir.

4. Tepe ışığı: Işık kaynağı az çok konunun üzerindedir. Diğer aydınlatma şekilleri arasında en fotojenik olanıdır. Çünkü düşey yüzeyler doğru renk verimi için yeterince aydınlanamazlar. Gölgeler çok küçüktür ve derinlik hissi veremeyecek şekilde görüntüde yer alır. Dışarıda bu ışık tipik öğle güneşi ışığıdır. Fotoğrafa yeni başlayanlarca parlak ve güzel bulunduğu için tercih edilir. Deneyimli fotoğrafçılar dış çekimler için uygun zamanın güneşin nispeten alçakta olduğu sabah erken ve öğleden sonraki geç saatler olduğunu bilirler.

5. Alttan gelen ışık: Az çok konuların alttan aydınlatıldığı şekildir. Doğada mevcut olmayan bir aydınlatmadır. Bu tip aydınlatma doğal olmayan teatral etkiler yapar. İyi kullanılması zordur. Çünkü garip, gerçek olmayan fantastik etkiler oluşturur ve bunlar zorlama bir ifade taşır.

Bu yazımızda “fotoğrafta ışığın yönü” konusu üzerinde durduk ve farklı yönlerden gelen ışıkların fotoğrafa etkilerinden bahsettik. Pekiştirme adına, kendi başınıza herhangi bir suni ışık kaynağıyla bu ışık türlerini denemenizi ve kendi çektiğiniz fotoğraflardaki etkileri görmenizi tavsiye ediyorum. Bir dahaki yazımızda “Renk” konusunu işleyeceğiz. Takipte olalım. Yeniden paylaşmak dileğiyle…

Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 1: Parlaklık

Hüseyin Salman — Thu, 24 Sep 2009 12:49:39 +0000

Işık, maddenin fiziksel yapısındaki atomik etkileşim sonucu meydana gelen bir enerji türüdür. Kaynağından çıktıktan sonra bütün yönlere dağılır ve dalgalar şeklinde ilerler.

Herhangi bir objenin görülebilmesi için ya kendisinin bir ışık kaynağı olması ya da üzerine düşen bir ışığı yansıtması gerekir. Işık kaynağı olmayan cisimler özelliklerine göre kendi üzerlerine düşen ışınların bir kısmını az veya çok yansıtırlar.

Fotoğraf söz konusu olduğunda, ışığın dört temel özelliği vardır. Bunlar;

Parlaklık
Yön
Renk
Kontrast

Ayrıca pratik sebeplerle ışık doğal ve yapay olmak üzere iki türe ayrılabilir.

1.Parlaklık

Yüksek yoğunluklu aydınlatma, konuları daha yüksek kontrastlı ve renklerini daha parlakmış gibi gösterirken, loş ışık ise bunun tersi bir etki yapmaktadır. Böylelikle ışığın yoğunluğunu değiştirerek fotoğrafçı ürettiği görüntünün uyandırdığı duyguları ve atmosferi kontrol eder.

Yüksek parlaklık

Düşük parlaklık

Parlaklığın ve isteğe bağlı olarak bu ayarın değiştirilmesinin fotoğraf üzerinde yarattığı yorum farklılıklarına sağdaki örnek fotoğraflarım üzerinden bakabilirsiniz. Fotoğraflarım, tamamen aynı konu ve kompozisyona sahip olduğundan, sizler için daha rahat bir karşılaştırma imkânı olacaktır.

Bir dahaki yazımızda ışığın temel öğelerinden bir diğeri olan “Yön” den bahsedeceğiz. Takipte olalım lütfen :) Yeniden paylaşmak dileğiyle…

Objektif Çeşitleri

Hüseyin Salman — Mon, 07 Sep 2009 17:48:55 +0000

Merhabalar, geçen yazımız itibariyle doludizgin başlamış olduğumuz fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüvenimiz, kaldığı yerden devam ediyor. Bir önceki yazımda fotoğraf makinesinin parçaları üzerine detaylı açıklamalar yapmaya çalışmıştım ve yine geçen yazımda bahsettiğim üzere bu yazımda sizlere objektifin işlevi ve objektif çeşitlerinden bahsedeceğim.

Yeniden hatırlatmak gerekirse objektif, görüntünün film üzerinde yeterli netlik ve aydınlıkta oluşmasını sağlayan mercekler topluluğudur. Objektiflerin üzerinde çoğunlukla diyafram ayar halkası, manuel netleme halkası gibi kontrol düzenekleri bulunur. Peki, bir objektif üzerinde görmüş olduğumuz sayılar neyi ifade eder? Bir objektif üzerinde objektifin özelliklerini belirten; odak uzaklığı, en açık ve en kapalı diyafram açıklığı, netleme mesafesi gibi bilgiler bulunmaktadır.

Görüş açısı:
Odak uzunluğunun kısa ya da uzun olması görüş açısını belirler. Kısa odak uzunluğuna sahip objektifler geniş görüş açısına, uzun odaklı objektifler dar görüş açısına, normal odak uzunluğuna sahip objektifler ise normal bir görüş açısına sahiptirler. Basit bir şekilde açıklamak gerekirse; normal açı insan gözünün görebildiği açıya eşdeğerdir, dolayısıyla normal odaklı objektifler insan gözünün gördüğü açıyı, kısa odaklı yani geniş açılı objektifler insan gözünden daha geniş açıları, uzun odaklı yani dar açılı objektifler ise insan gözünden daha dar açıları filme yansıtırlar. Aşağıdaki resimde odak uzunluğu ile görüş açısı arasındaki bağı görmekteyiz.

Görüş açıları

Normal objektif

Objektif Çeşitleri
Normal objektif: Odak uzunluğu 50 mm civarında olan objektiflerdir.

Zoom objektif

Zoom objektif: Değişken odak uzunluklu objektiflerdir. Konunun daha yalın şekilde kadrajlanması, lüzumsuz detayların elenmesi için kullanılır. Fakat bu tür objektifler optik yapıları nedeniyle ışık kaybına neden olmaktadırlar. Işık kaybı azaltılmış olan zoom objektifler diğerlerine göre çok daha pahalı olabilirler.

Kısa teleobjektifler: 70mm ile 135 mm arasındaki odak uzunluklu objektiflerdir. Bu tür objektifler 85mm’den itibaren çoğunlukla portre çekimlerinde kullanılır. Net alan derinlikleri kısıtlıdır.

Tele objektif

Tele objektifler: Çekim esnasında bulunan yere uzak olan konuları yakınlaştırma için kullanılan objektiflerdir. Sportif etkinliklerin çekimi için teleobjektifler kullanılır. Alan derinlikleri çok kısıtlı olduğundan objeler kolaylıkla arka plandan sıyrılır, obje net, arka plan flu çıkar. Bu durumda fotoğraflarda derinlik duygusu yaratır.

Geniş açılı objektif

Geniş açılı objektifler: 16–20 mm ve 20–35 mm odak uzunluğu olan bu objektifler, tecrübeli ellerde olağanüstü fotoğraflar verebilirken, yanlış kullanıldığında deformasyonlara neden olurlar.

Makro objektif

Makro objektifler: Yakın plan çekimlerinde kullanılan objektiflerdir. Çoğunlukla doğada çiçek, böcek gibi yabanıl yaşama dair fotoğraflar bu tür objektiflerle yapılabilir. Konumuzun çok yakınına kadar sokulmak zorunda olduğumuzdan, net alan derinliği oldukça azalacaktır.

Shift objektif

Shift (kaymalı) objektifler: Mimari fotoğraf çekimlerinde, yüksek binalar perspektif bozulmasına uğradığından, dikey çizgilerde yukarıya doğru bir birleşme gözlenir. Shift objektifler bu tür bozulmaların önüne geçmek için yapılmıştır. Bu tür objektifler oldukça pahalıdır ve ülkemizde pek yaygın değildir.

Balık gözü objektif

Fish eye (balıkgözü) objektifler: 6–16 mm arasında odak uzunluğuna sahip olan objektiflerdir. Odak uzunluklarından da anlaşılacağı üzere çok geniş bir açıyı kapladıklarından gözümüzle düz gözüken çizgilerin fotoğrafta kavisli çıkması gibi bir efekt yaratmaktadır. Bu efektin özellikle kullanılmak istendiği durumlar için uygun bir objektiftir.

Eminim birçoğunuz, açıklamalardan sonra, bu objektiflerle çekilen fotoğraflar nasıl bir etkiye sahip oluyor diye merak ediyorsunuzdur. Yazının daha açıklayıcı ve pekiştirici olması adına, direkt olarak örnek fotoğrafları koymayı çok isterdim. İnternet ortamından temin edilecek fotoğrafların sahiplerinden izinsiz bir şekilde yazıda yayınlamanın doğru olmadığını düşündüğümden dolayı örnek fotoğrafları yazıya eklemiyorum. Fakat bu bilgileri pekiştirmek adına örnek fotoğrafları merak eden herkes buraya tıklayarak, ekipman listesinden seçeceği herhangi bir objektifle çekilmiş fotoğrafları kolaylıkla bulabilir. Şiddetle tavsiye ediyorum :)

Bu yazımın da sonuna gelirken, an itibariyle devam etmekte olan “Fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüveni” yazılarının daha sık ve güncel olacağı müjdesini vermek istiyorum. Bir dahaki yazımızda “IŞIK”, yani fotoğrafın oluşmasını sağlayan yegâne ve en önemli öğeden bahsedeceğim. Takipte olalım lütfen. Yeniden paylaşmak dileğiyle.

Serüven başladı (Fotoğraf makinesinin parçaları)

Hüseyin Salman — Tue, 25 Aug 2009 14:51:48 +0000

Temsilî fotoğrafçı silüeti

Herkese Merhabalar,
Bugün büyük gün. Bugün o bahsettiğimiz uzun, eğlenceli ve bol paylaşım içeren serüvene başlıyoruz. Ama başlamadan önce sizlere yoğun ilginiz, bugün ilkini yapacağımız paylaşım serüveni süreci ile ilgili geri dönümleriniz için çok teşekkür etmek istiyorum. Çünkü siz de takdir edersiniz ki burada yapacağım paylaşımlar sizlere ulaştığı, değer bulduğu ve bu değere paralel olarak yapacağınız yorumlar ölçüsünde değer bulacaktır. Sözü uzatmadan ilk paylaşımıma büyük bir heyecanla başlıyorum. Fotoğrafçılıkla ilgili bilgilerin kazanılması sürecinde en sıkıcı süreç belki bu teorisel süreçtir. Fakat eminim bu bilgilerin pratikte ne kadar işlevsel bilgiler olduğunu gördükçe işin eğlenceli boyutunu da kavramış olacağız. Bu teorisel bölüme geçmeden önce neredeyse bütün temel fotoğrafçılık seminerlerinde önemle üzerinde durulan iki unsura kısaca değinmek istiyorum. Birincisi fotoğraf makinemizi her zaman boynumuza asıyoruz. İkincisi ise çoğumuzun yıllarca yaptığı, fotoğrafa “resim” deme hatasını şu dakikadan itibaren alışkanlıklarımız arasından kaldırıyoruz. Bu iki önemli hatırlatmayı yaptıktan sonra gönül rahatlığıyla teori paylaşımına geçiyoruz. Biraz önce dediğim gibi birçoğumuza sıkıcı gelebilecek bu bölümün sıkıcılığını elimden geldiğince azaltarak, bu bilgileri bir kitaptan, bir fotoğrafçılık seminerinden alıyormuş gibi değil de sanki dost meclisinde, sizlere bildiğim bir iki küçük detayı anlatıyormuşum gibi yansıtmaya çalışacağım. İlk olarak elimizden düşürmememiz gereken silahımızı yani fotoğraf makinemizi genel olarak tanıyalım.

Bu bölümde fotoğraf makinesinin öğelerini tanıyacağız. Fakat daha da öncede belirttiğim gibi gereksiz ve uzun bilgilere çok girmemeye çalışacağım. İlk aşamada sık kullanacağımız öğeleri bilmenizde yarar olacağını düşünüyorum. Bu küçük notu da düştükte sonra fotoğraf makinemizi tanımaya başlayabiliriz.

Arkadaşlar bütün fotoğraf makinelerinde ortak olan dört adet temel parça bulunmaktadır:
Objektif, diyafram, obtüratör ve vizör. Peki fotoğraf denen bu sihir bu parçalarla nasıl oluşuyor onu detaylı olarak gelecek yazılarımda anlatmaya çalışacağım fakat bu parçaları daha net kavrayabilmek için de fotoğrafın oluşumunu kısaca yazmam gerekiyor diye düşünüyorum. Fotoğraflamaya çalıştığımız konudan gelen ışık önce objektifte toplanır ve odaklanır. Sonra, diyaframdan, yani objektifin içindeki bir diskin ortasından geçerek obtüratöre ulaşır. Fotoğraf makinelerinin çoğunda obtüratör filmin tam önüne yerleştirilmiştir. Obtüratör fotoğraf çekerken belli bir süre açık kalarak objektiften gelen ışığın film üzerine düşmesini sağlar. Bu ışık film üzerinde fotoğrafın oluşmasını sağlar.

Vizör

1) Vizör: Vizör, sıkıcı tabiriyle, objektifin görüş açısı ve yönünü göz ile takip etmeye yarayan optik bir düzenektir. Basit tabiriyle, hani fotoğrafı çekmeden önce tercihen sol gözümüzü kapatıp sağ gözümü açarak konuya baktığımız küçük ekran :) Bu ekrandan konuya bakabilip kompozisyonumuzu ayarlayabildiğimiz gibi genellikle makinelerde ekranın altında gözüken pozometre kısmından, çekeceğimiz konu üzerindeki ışığı ölçümleyerek, fotoğraf makinemizin uygun gördüğü enstantane ve diyafram değerlerini görebiliriz.

2) Netleme Sistemi: Netlemeyi gerçekleştiren vidalı iki tüpten ibaret bir aparattır. Merceklerin film düzleminden uzaklaşıp yakınlaşması ile netleme yapılır. Bu sistemle otomatik odaklama veya manuel odaklama yapılabilmektedir. Gözümüz netlik ayarlamaya çok aşina oluncaya kadar otomatik odaklamadan şaşmamanızı tavsiye ederim arkadaşlar.

Objektif

3) Objektif: Görüntünün film üzerinde yeterli aydınlık ve netlikte oluşmasını sağlayan mercek ya da mercekler topluluğudur. Yani burada objektifin temel özellikleri olarak, ışığı filme geçirirken netleme sistemiyle netliğini, diyafram sistemiyle de içeriye giren ışığın yoğunluğunu ayarlayabilmesini sayabiliriz. Objektif çeşitlerini ise ayrı bir yazıda uzunca açıklayarak örnek fotoğraflarla açıklamaya çalışacağım.

4) Diyafram: Fotoğrafa az çok ilgisi olan herkesin duyduğu fakat belki de yeterince bilgi sahibi olmadığı terimlerden birisi. Diyafram, ışığın yoğunluğunu kontrol edebilmeyi sağlayan, büyültülebilen ya da küçültülebilen bir delikten ibarettir. Fonksiyonları, ışığın yoğunluğunu ve net alan derinliğini kontrol etmektir. Diyafram aralıkları aşağıdaki şekildeki gibidir:

Diyafram açıklıkları

Deklanşör

Enstantane

5) Obtüratör (Perde): Işığın film üzerine düşme süresini belirleyen mekanik bir sistemdir. Bu süreler çoğunlukla saniyelerin birimleri kadardır. Örneğin 1/1,1/2,1/4,1/8,1/15,1/30,1/60,1/125,1/250,1/500,1/1000 saniye gibi. Obtüratörün fonksiyonları ise, ışık miktarını saptamak ve hareketi saptamaktır.

6) Deklanşör: Deklanşör, hepimizin bildiği, bunca sürecin ardından fotoğraf dediğimiz sihrin oluşmasını sağlayan yegâne öğedir :)

Genel olarak fotoğrafın makinesinin temel öğelerini sizlerle paylaşmaya çalıştım arkadaşlar. Böylelikle serüvenimiz de resmi olarak başladı. Duyanlar duymayanlara söylesin :) Gelecek yazıda objektif çeşitlerini ve bu çeşitlerin fotoğrafa etkilerini örnek fotoğraf kullanarak sizlerle paylaşacağım arkadaşlar. Takipte olalım lütfen. Yeniden paylaşmak dileğiyle :)