Genelde 14 yaşındayken lise gömleğinin altına Che ya da Deniz Gezmiş tişörtü giyip kravatı gevşetip, gömleğin düğmelerinden birkaçını açmakla başlar komünizm ülkemizde. Üzerinde aynı tişörtle dershaneye gidip, ÖSS’ye de hazırlanırsın. Kendine hiç zaman ayıramazsın. Ahmet amcanın oğlu falanca puan almış; sen de almak zorundasın. Sen uyurken o belki senden birkaç soru daha fazla çözüp, bir nokta bilmem kaç puan fark atabilir sana. Sonra iyi kötü bir yer kazanırsın ya da boşta kalır tekrar dershaneye gidersin, geri gelemeyecektir o yıl. Soru çözerek kazandığın üniverstede yine soru çözdürürler sana. Anlamını bilmediğin konular çıkar karşına sen hepsine boyun eğersin yine üzerindeki o tişörtünle. Hepsi iyi mevkide sigortalı bir işe girip düzen kurmak ya da kariyer yapıp köşe olmak içindir.  Yani 100 milyon ülkede birkaç milyon kişiden biri olup geri kalanları ezmek için. Buna seni ya annen baban zorlar ya da çevren. Sen yine olayların bilincinde değilsindir üzerindeki  tişörtle. Yaşayarak öğrenir, bir zaman sonra varırsın farkına ama çoktan annen tişörtünü toz bezi yapmıştır.

100 numaralı adam var televizyonda
-iş buldum baba
-ne işiymiş bu ne olacağan?
-gahraman.
-hasstir lan harp mi çıktı da kahraman olacaksın?
-yok baba öyle deel. Halk gahramanı.
-aa baba halk kahramanı diyo sakın komünist olmasın.
-tövbe de dinsiz köpek. Zinhar günahtır.

Genelde böyle dayatılır sana komünizm. Kötüdür. Tu kakadır. Sen hala anlamını kavrayamazsın. Deden de Kore’de gazi olup, madalya almıştır ne için katıldığını bilmediği o savaşta. Etrafın bunlarla doludur. Sen de “amaan” der bırakırsın bu işleri. Sisteme gömülür, devam edersin hayata. Birkaç tırt kitap okursun sonra yine sınavına çalışırsın, arkadaşını geçmek için çabalarsın. Sınavlar beklemez çünkü Ali cebindeki paranın 2/3′ü ile Tekel Birası alacak,  işçileri eylem yapadursun…

Zaman geçer facebook icad olunur. Herkes ordadır. Herkes bi profil almıştır.

Kendini rock yıldızı, film artisti, marjinal biri sanır. Bir filozof edasında sağdan soldan kitaplardan araklama iletiler yazar. Başkalarının iletilerini yorumlar beğenir. Herkes eşittir. Herkes fotoğraflarını paylaşır. Herkes birdir. Ve bu eşitlik sistemi çok sevilir. Bir anda herkes yüzyıllardır facebook kullanıyormuş gibi olur. Bilgisayarını açar açmaz facebooka girer. Hatta çoğu zaman senin açılış sayfandır facebook. Bunu benimsersin. Onsuz yapamaz hale gelirsin. Gördün mü bak kötü bişey değilmiş komün ortamları. Ee tişörtteki adamın amacı neydi? Herkesin eşit şartta yaşaması değil mi? Atatürk de bunun için çabalamadı mı? Atatürk yaşasa kesin onun da bir hesabı olurdu. Belki aklı başında yazdığın bir iletini de beğenirdi. Ya da böyle sanal ortamlara gerek kalmazdı belki, hayat da öyle olurdu.
Sen sevdiğin bir ünlüyü eklersin o da seni eklemez ignore eder işte o da narsisttir.
Çaktın mevzuyu?

Related posts:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil
2. Her Şeyi Beğenen Facebook İnsanları

Burcu, saçının rengini değiştirmiş, iletisinden öyle anlaşılmakta. Görüyor musunuz?

Sinan da kız arkadaşından ayrılmış, ilişkilerinin monotonlaştığını düşündüğünden. Biliyor musunuz?

Sinem, facebook’ta baloncuk çıkartamıyor. Yardımcı oluyor musunuz?

Altuğ, çok sevdiği grubun albümünü indiriyor. Onunla birlikte korsanlaşıyor musunuz?

Kerim, kendisine gelen e-posta’yı 10 kişiye gönderiyor. Okuyor musunuz?

Bir yandan da;

Tekel işçileri haklarını arıyor. Bulabiliyor musunuz?

Uzun zamandır çocukların üzerine bomba yağıyor. Acılarını hissedebiliyor musunuz?

Birileri çorak topraklara medeniyet getirmiş. Dokunabiliyor musunuz?

Marketlerde ilaç, eczanelerde de organik süt satılacakmış. Şakalaşıyor musunuz?

Eskiden pofuduk dediğinize, şimdi “marshmallow” diyorsunuz. Kendinize yabancılaşıyor musunuz?

Yenal da bir şeyler söylüyor. Duyuyor musunuz?

( Yaşamı, boş olduğundan değil de boş işlerle geçirmekten yana biraz sancım var. Hani bardakta biraz su vardır da, ne kadar boş ya da ne kadar dolu olduğuyla ilgileniriz. Kimse bardakla ilgilenmez. Oysa ki az ya da çok o suyu tutan bardaktır.
Ve insan… Ruhunu öyle boş öylesine ziyan işlerle köreltmekte ki, gözlerini sadece bakmak için kullanabilmekte. Asla göremeyecek. farkında dahi değil…)

Benzer yazı bulunamadı.

Halk arasında sınıf ayrımı yapıyorum gibi anlaşılmasın ama düşüşün böylesine de anlam veremiyorum doğrusu. Barlar satın alıp  restoranları yıkan, bununla da yetinmeyip insanları soymaktan vazgeçip şimdi de tarlanızı sürecek öküzlere davetler yolluyorsunuz. Sulak bölgede yaşayanlar ise çiftliklerine “balık seyisi” arıyorlarmış. Tabii ki Facebook’un yalancısıyım ben.

Sizleri anlayamıyor diye bazen ağır şekilde yaftalıyor olabilmekle birlikte, “boş zaman doldurma” anlayışınız konusunda oldukça ehemmiyet arz eden düşünsellerdeyim. Sosyolog amca ve teyzelerimiz ciddi biçimde uyarılarda bulunuyorlar bu oyun meselesi hakkında. Çocuk ve gençlerinizin fiziksel-ruhsal sağlıklarının, pek olumsuz yönde etkilenecekleriyle başlıyor çoğu cümleleri.  Akabinde benim cümlelerimle de şu yönde devam ededursun:

Çok uç noktada olacağını iddia edenleriniz de olacak muhakkak söyleceklerimin. Bilinsin ki şaka yollu anlatılan her düşünselde mutlaka gerçeklik payı vardır. Vardır da, söylediklerimde biraz daha fazladır gerçekler. Günlerinin ya da BOŞ (sandıkları) vakitlerinin büyük çoğunluğunu bu oyunlara ayırmakla mükellef her beyin, kendisine verdiği zararın onlarca katını ülkesine vermektedir. Nasıl mı? Okulda dersinden kaçmaktadır “level kasmakta iken”. İşini yapmayıp kur yapmak istediği sevgilisine “giftler” sunmaktadır basit yalakalıklar uğruna.Veya kendi gibi bir takım HAYAL

ÜRÜNÜ DÜNYAlarda yaşayan insanlarla başı pembe, sonu karanlık rüyalara dalmaktadır hiç anlamadan. Pek daha fazlasına iznim olmadığının söyleminde en azından kendi dilinden uzaklaşmaktadır bu insanlar. “Online”,  “level”, “gift” vs.. Prof. Dr. Oktay SİNANOĞLU hocamızın “Türkçe giderse, Türkiye gider!” sözünü oldukça fazla kullanır oldum.

Kolay gelmesin arkadaşlar. Ecdadımız tarihi yazarken, o tarlalarda gerçekten ekebildiklerini ekip, sizlere gelecek olsun diye biçiyorlardı. Bir oyun karşısında, değerli zamanınızı harcayıp da GELİŞEMEYESİNİZ diye değil. Farkında değilsiniz ama bu oyunlar, gerçekten de büyük birer OYUN!

Related posts:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil

Merhabalar sevgili afer.in okuyucusu,

Şunu gururla söylüyoruz ki Şubat ayında her gün güncellendik. Bu da demek oluyor ki tam 28 farklı yazı sunduk size bu ay. Siz de bu içeriğe afer.in’lerinizle, yorumlarınızla ya da başka sitelerde paylaşarak destek verdiniz. Yani siz de bizden bir afer.in’i hakettiniz.

Şubat ayında aramıza Özge, Furkan ve Şeyma arkadaşlarımız katıldı. Kendilerini sevdik, bağrımıza bastık. Umarız daha uzun süre beraber yazacağız.

Şubat ayı süresince twitter, friendfeed ve facebook sayfalarımızda takipçi sayımız hızla arttı. Bir afer.in bunun için veriyoruz size. Tabi bu yazıyı okurken hala sosyal medya hesaplarımızı takibe almadıysanız, şimdi buyrun. Facebook – Twitter – Friendfeed

Yine şubat ayında okuyucu sayımız oldukça artış gösterdi. Hatta alexa.com’un verilerine göre Şubat ayında Türkiye’den ziyaret edilen tüm websiteleri arasında ilk 5000′e girdik. Bir afer.in’de buradan aldınız. Etti mi size 3 afer.in.

Gelelim RSS ve mail aboneliği kısmına. İşte burada malesef sınıfta kaldınız. :) RSS ve mail ile takip konusunda beklediğimiz sonuçları alamadık. O yüzdendir ki anasayfamızın en altında kocaman bir banner koyduk rss sayfamızın linkini gösteren. Eğer google reader ya da benzeri bir RSS takip aracı kullanıyorsanız http://rss.afer.in adresini ekleyerek bizi takip edebilirsiniz. Yok ben anlamam RSS maRSS derseniz, hemen yukarıda, sağ üstte mail aboneliği kutucuğu var. Oraya mail adresinizi yazarak abone olmanız yeterli. Bu sayede yeni yazılarımız size mail yoluyla ulaşacaktır.

Son olaran bu ay en çok neleri okuduğunuza gelelim. İşte en çok okuduğunuz ilk 5 yazı :

1- Koparan Fotomaç Başlıkları

99 – 2000 sezonu. Galatasaray’ın UEFA kupasını aldığı dönem. UEFA kupasına katılmadan önce şampiyonlar ligindeki grup maçlarından sonuncusunda Milan ile karşılaşıyor. Galatasaray yenildiği ya da berabere kaldığı takdirde grubu sonuncu olarak tamamlayacak. Tek çıkar yol Milan’ı yenmek. O efsane maçı hepimiz hatırlarız. 85. dakikada 2-1 yenik durumdayız. O dakikadan sonra Hakan Şükür’ün kafa golü ve Ümit Davala’nın penaltısı ile maçı 3–2 kazanıyoruz ve UEFA kupasına katılmaya hak kazanıyoruz. Ertesi gün Star gazetesinde tam sayfa bir başlık : YENDİK Mİ LAN. Devamı…

2- Bir Süper Starın Hikayesi – Bölüm 1

…Ergenlik yıllarına geldiğinde ise işler daha da kötüleşiyordu. Sosyal güvenlik kuruluşları, Ann Iverson’ını durumunu farketti ve kendisini küçük yaşta anne olan kişilerin olduğu bir sığınma evine götürünce tüm sorumluluk AI’ya kalmıştı. Bu dönemde koçları ve takım arkadaşları kendisine sahip çıktılar. Tüm bu yaşananlar sizlerin bildiği Iverson’un sahadaki kimliğinin oturmasında çok büyük pay sahibidir. Devamı…

3- Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil

…Aslında bunun gibi daha çok saçma sapan grup var ama özellikle bunları seçtim. Öncelikle şunu biliyoruz ki Facebook GOLD  diye birşey yok, hiçbir zaman olmayacak da.  Muhtemelen bileniniz vardır, zamanında Friendfeed’te bir mikro ünlümüz bu dalgayı başlatmıştı. Afer.in ona, o kadar başarılı oldu ki sayesinde bir ara Friendfeed’te FFGOLD deryasından geçilmez oldu. Bir iki uyanık da bunu farketmiş olacak ki Facebook içinde aynı şeyi yapmışlar. Tabi binlerce kullanıcı da bunu yedi. Devamı…

4- Twitter’da Ne Yapıyoruz?

Sizin için twitter hesabımızın adresini bile kolaylaştırdık. Sadece twitter.afer.in. Çok akılda kalıcı değil mi? Eskide kaldı artık twitter.com/aferin yazmak. Artık öyle “.com”lara, taksim işaretlerine gerek yok. Devamı…

5- Nermin Bezmen’e Dair

Gazetelerde O’nun hakkında sayfa sayfa yazılar, yapılan röportajlar,eleştirenler, kendi fikrini empati kurmadan acımasızca dile getirenler… Oysa O minyatür sanatçısı, özgün baskı sanatçısı, restratör, 26 yıldır atölyesinde resim öğretmeni, yoga eğitmeni ve nihayetinde bir yazar: Devamı…

Gelecek ay daha güzel sonuçlarla görüşmek üzere… Afer.in’le kalın!

Related posts:

1. Mart Ayında Afer.in’de Neler Oldu?
2. Twitter’da Ne Yapıyoruz?

Doğum günü iyidir, güzeldir. O gün biraz torpillisinizdir. Sizi ararlar, sorarlar, hatırlarlar. Buna sevinirsiniz, mutlu olursunuz, belki de hiç takmazsınız. Unutanlar olur, onlara kızarsınız, içerlersiniz ya da umrunuzda bile olmaz. Pasta kesersiniz, arkadaşlarınızla kutlarsınız, arkadaşlarınız size sürpriz yapar, belki partiyi siz hazırlar, herkesi davet edersiniz ya da evde boş boş takılırsınız.

Genelde her 365 günde bir gelir. Az da olsa 29 Şubat’ta doğanlar vardır. Sürekli espirilere maruz kalırlar. Onlar her 4 yılın 3’ünde 28 Şubat’ı ya da 1 Mart’ı seçmek zorundadırlar kutlamak için. Aslında çok düşük bir ihtimal olsa da 30 Şubat’ta doğma ihtimaliniz de vardır. (Bkz : 30 Şubat) Genelde küçükken olaya pasta, hediye ve para olarak bakarsınız. Çünkü aileniz ve akrabalarınız sizin için bunları temin eder. Yaş ilerledikçe ya arkadaşlarla kutlanılmaya başlar ya da gittikçe önemini yitirir.
Günümüzde internet ve bilhassa Facebook sayesinde doğum günü kutlama anlayışı değişti. Artık herşey duvardan duvara. Tabi Facebook bizi çok sevdiği için arkadaşlarımızın doğum gününü unutmamızı istemiyor. Her fırsatta hatırlatıyor. Bizde gidip duvarlarına “cannnıııımmm…”la başlayan, samimi olmayan sıradan doğum günü mesajları atıyoruz.

Şimdi size 3 ufak deney önereceğim. Maliyetsiz, çok kolay ve etkili deneyler. Sonucunda ne kazanacaksınız ben de bilmiyorum. Yani herkesin kazandığı kendine.

Deney – 1 : Bu deney tam olarak 365 + 7 =372 gün sürüyor ve 2 safhadan oluşuyor. Başlangıç günü sizin doğum gününüz. O güne kadar Facebook başta olmak üzere tüm sosyal network sitelerine doğum tarihlerinizi girip, profilimde doğum tarihimi göster seçeneğini seçiyorsunuz. Unutmamanız gereken bir şey de şudur, profiliniz tüm arkadaşlarına açık olmalı. Eğer bunu da yaptıysanız herşey hazır demektir. Saatler 12’yi geçip de resmi olarak doğum gününüzün başlamasıyla deney de başlamış oluyor. O andan itibaren doğum günü mesajlarınızı almaya başlıyorsunuz. Onlarca mesaj… Çoğu duvarına yazılmış. Mesajlarının en az yarısı şu şekilde : Adın + cim + 11 Harf. Örnek vermek gerekirse; “Ahmetcim iyi ki doğdun”. Bu yoğunluk doğum günü resmi olarak bitene kadar sürüyor. O andan itibaren maksimum 6 gün daha sürecek gecikme mesajları var. Kusura bakma şu sebepten ötürü zamanında kutlayamadım türünden mesajlar. Tabi bir de gönderilen smsler var. Onları da hesaba katmak lazım. 7. gün sonunda ilk deneyimizin ilk safhası bitmiş oluyor. Diğer safhaya geçene kadar gelen mesajlara cevap yazabilir ve tüm bu mesajların şeceresini tutabilirsiniz. Tavsiyem kaç mesaj geldiğini bir yere not etmeniz şeklindedir.

Deneyimizin ikinci safhası bir sonraki doğum gününden hemen önce başlıyor. Bir sonraki doğum gününden hemen önce başta facebook olmak üzere tüm sosyal network sitelerinde ki profillerinizden doğum tarihinizi kaldırıyorsunuz, son olarak profillerinizi de arkadaşlarınıza kapatıyorsunuz. Bundan kasıt, güncellemeleri arkadaşlarınızın göremeyeceği hale getirmek. Facebook için örnek vermek gerekirse; duvarını gizlemek diyebiliriz. Tüm bunları yaptıktan sonra beklemeye koyulabilirsiniz. Resmi olarak 2. doğum günü başladıktan sonra herkese tam 7 gün verin. Sonuçta gerçekten mazereti olan kişilerin hakkını yemiş olmak istemezsiniz. Ve 372. günün sonunda ilk ve ikinci safhadaki değerleri birbiriyle karşılaştırabilirsiniz. Analiz size kalmış.

Deney – 2 : Bu deney 60 + 7 gün sürüyor ve 2 safhadan oluşuyor. Yine aynı şekilde başlangıç günü sizin doğum gününüz. O güne kadar Deney – 1de yaptığınız tüm hazırlıkların aynısını yapıyorsunuz. Yani doğum günleriniz profilinizde görünüyor ve profiller herkese açık. Aynı şekilde doğum gününüzün başlamasıyla birlikte mesajları almaya başlıyorsunuz ve deneyimizin ilk safhası için verileri elde ediyorsunuz. Buraya kadar herşey Deney – 1 ile aynı. Şimdi tüm sosyal network sitelerindeki profillerinizde yazan doğum tarihlerini 60 gün sonrasıyla değiştiriyorsunuz. Doğum tarihiniz 3 Haziran ise onu 2 Ağustos olarak değiştiriyorsunuz ve deneyin ikinci safhasını beklemeye başlıyorsunuz. Beklenen gün geldiğinde yine birinci deneyin ikinci safhasında olduğu gibi herkese tam 7 gün veriyorsunuz ve deneyin ikinci safhası için gereken verileri elde ediyorsunuz. İlk ve ikinci safhadaki sonuçları karşılaştırarak analizi kendiniz yapabilirsiniz. Bu deneyin bir de şöyle bir versiyonu var. İlk tarihi gerçek doğum tarihinizden 60 gün öncesine seçip, ikinci tarihi gerçek doğum tarihiniz olarak yazabilirsiniz. Bu iki versiyonunda birbirinden farklı anlamları olabilir.

Deney – 3 : Bu deney bir kaç saat sürüyor. Başlangıç günü doğum gününüz. O tarihe kadar tüm profillerinizdeki doğum tarihlerini silip, profilleride arkadaşlarınıza kapatıyorsunuz ve beklemeye başlıyorsunuz. Resmi olarak doğum gününüz başladığından itibaren verileri kaydetmeye başlıyorsunuz; ta ki resmi olarak doğum gününüzün bitmesinden birkaç saat öncesine kadar. Buradaki esnekliği size bırakmış olsam da 2 -3 saat öncesi optimum süredir. Farz edelim 2 saat seçmiş oldunuz, doğum gününüzün bitişine 2 saat kala tüm sosyal network sitelerindeki profillerinizde doğum tarihinizi gösteriyorsunuz ve profillerinizi arkadaşlarınıza açıyorsunuz. Son saatin sonunda deney tamanlamış oluyor. İsterseniz ek bir yarım saat toleransınız olabilir geç kalanlar için. En sonunda ilk 22 saat ve son 2 saatlik zamandaki veriyi karşılaştırıyorsunuz. Analizi size kalmış.

Yukarıdaki deneyleri her yaş grubundan kişi evinde deneyebilir. Zararsızdır. Vermek istediğim ortak bir mesaj yoktur. Herkes mesajı kendi deney sonuçlarından çıkarabilir. İyi ki doğdunuz! :)

Related posts:

1. Doğum Günü Sendromu
2. Her Şeyi Beğenen Facebook İnsanları

Önceki yazımda Hakkında sayfaları ile ilgili elimden geldiği kadar tespit yapmaya çalışmıştım. O yazıda Hakkında sayfasını sadece cvleri ile dolduranlara biraz giydirmiştim. Buradan o yazıyı okuyabilirsiniz. O yazıda değinmediğim ama içimde kalan bir profil daha var. Onlar da hakkında sayflarını sosyal medya ve paylaşım sitelerindeki profilleri ile dolduranlar.

Önceki yazımdan alıntı yaparak başlayayım :

“Artık bir çoğumuzun kişisel websiteleri var. İster blog şeklinde olsun ister başka türlü, eğer bir kere kişisel web sayfası oluşturmaya çalıştıysanız “Hakkında” sayfasını hazırlamanın zorluğunu tatmışsınızdır.

Öncelikle, Hakkında sayfasından kastımı biraz daha açayım. Bu sayfa bazen, Hakkında, Hakkımda, About, Kim, Ben Kimim gibi klasik seçeneklerle karşımıza çıkacağı gibi çok yaratıcı şekilde de çıkabilir. Amaç site sahibi hakkında bilgi içermesidir. Bir de şu şekilde siteler vardır. Site tamamen sahibi hakkında bilgi vermeyi amaçlar, genelde tek sayfadır ve giriş sayfası, Hakkında sayfasına tekabül eder.”

Yine gayet hevesle bir siteye giriyorsunuz. Siteyi beğendiğiniz. Hakkında daha fazla bilgi almak istiyorsunuz. Bu eğer bir blogsa yazarı merak ediyorsunuz. Doğal olarak Hakkında sayfasına tıklıyorsunuz. Peki karşınızda ne çıkıyor? Bir sürü ikon. Renkli renkli, cicili bicili bir sürü ikon. Facebook, Twitter, Friendfeed, Flickr, Lastfm, Delicious, Digg, Stumbleupon, Vimeo… Bu liste böyle gittikçe gidiyor. Aslında görüntü olarak hiç de kötü durmuyorlar. O kadar çekici, göz alıcı ikonlar var ki gerçekten insanda üzerine tıklama hissi oluşturuyorlar. (Nasıl bir hisse artık :D ) Hakkında sayfalarını böyle hazırlayan arkadaşlara, bu sayfalara sadece cv koyanlar kadar çok kızmıyorum. Çünkü bir Lastfm profili; müzik zevki, delicious profili; ilgi alanları, flickr; fotoğrafları hayat tarzı hakkında bilgi verebilir. Tek tek yazmasam da her sosyal medya ya da paylaşım sitesinin bir amacı ve kullanıcıların o sitedeki profilleri bize kullanıcı hakkında bilgi verebilir. Lakin burada kızdığım iki nokta var:

Güzel kardeşim profillerin hepsi on numara, resimlerin çok karizma, harika bir müzik zevkin var, bunlar iyi hoş da; kendin hakkında şöyle esaslı bir iki cümle yazsan daha güzel olmaz mı? Eminim o profillerde görünenden başka insani özelliklerin var. Biliyorum ki o profillerin çoğu kim olduğun değil kim olarak görünmek istediğin. Çok uzağa gitmeye gerek yok kendimden biliyorum. Çok kez profillerimi manipule ettiğim oldu. Neyse diyorum, her ne kadar eleştirsemde bazen bu profiller gerçekten bilgi verici olabilir.

Gelelim en dayanamadığım kısmına. Tabiri caizse, bu arkadaşlara sosyal medya açgözlüsü demek istiyorum. Siteye bir giriyorsunuz en az 10 – 15 ikon. Hadi 3 – 5 tane başı çeken, gerçekten çoğumuzun kullandığı araca bir şey demiyorum da sırf o sitelere üye olduğunu göstermek için o ikonları koymak niye? Yani ben senin Yahoo Meme hesabına bakıp, sadece 1 kez kulandığını görünce ne değişecek hayatımda.  Aferin çocuğa bir kerede olsa kullanmış mı diyeceğim? Hayatında Digg kullanmamışsın, Delicious’ta en son kaydettiğin link 1 yıl önceye ait ve  bana onun profillerini gösteriyorsun. Bunun, bundan 10 yıl önceki fotoğrafınla kendini ifade etmekten ya da sadece bir kolunun ve bacağının göründüğü fotoğraftan ne farkı var? Bir de birbirinin muadili servisler var. Örnek vermek gerekirse Linkedin ve Xing. Her ne kadar devasa farkları olsa da bazen birbirlerinin yerine geçebiliyorlar ve çoğu kişi birinden birini tercih ediyor. Bu da çok normal. İnsanlar gereksiz yere zaman kaybetmek istemiyorlar. Bazen gerçekten 2 servisi ciddi anlamda kullananlar da oluyor, çünkü hitap ettikleri kişiler 2 siteye dağılmış olabiliyor. Fakat gelin görün ki bu sitelerden birini aktif olarak kullanan arkadaş sırf diğerinden de haberdar olduğunu göstermek için o linki oraya koyuyor ya, o kadar absürt duruyor ki… Kardeşim belli ki sen Linkedin kullanıyorsun, Xing’de ne seninle iletişimde olan var ne senin iletişimde olduğun. (Ya da tam tersi) Kasma kendini bunu bize göstermek için.

Geçenler de dayanamadım, yukarıda bahsettiğim gibi bir arkadaşa anlattım durumu, çok amatör görünüyorsun dedim. Sağlıklı, normal bir insanın 20+ tane siteyi güncel ve verimli bir şekilde kullanma ihtimali yok. Eğer kullanabiliyorsa ya işi budur ya da sağlıksızdır. Çok olunca güzel görünüyor diye bir şey yok. Gel cidden seni anlatanları koy oraya. Fakat yanılmışım, bahsettiğim arkadaşım gerçekten hepsini kullanıyormuş. İçlerinden sadece bir tanesi gereksiz gibi duruyormuş ama onu da şu şu sebepten kullanıyormuş. Demek ki ben yanılmışım. Siz ne diyorsunuz?

Related posts:

1. Hakkında Sayfalarını Hazırlayabilmek
2. Twitter’da Ne Yapıyoruz?

Artık öyle grup ya da hayran sayfası davetleri geliyor ki, inanın reddetmeye üşeniyorum. Zamanında forward mail furyası vardı. Microsoft’un servetini dağıtmasından tutun, MSN’in paralı olması, bilmem kaç kişiye gönder dileğin gerçek olsundan tutun, sinemada popomuza aidsli iğneler batacağına kadar milyon tane gereksiz, saçma sapan mailler dolaşırdı. Bir de acıtasyon yapılan mailler vardı. Bilmem kaç kişiye bu mail ulaşınca 5 yaşında ki minik Emre’nin kanseri kendini imha edicek felan diye. Buna inanan, o mailleri bana forwardlayan, benimde forwardlamamı isteyen bir sürü arkadaşım oldu. Her fırsatta onlara bunun, mail adreslerini toplamak için yapılan bir şey ya da benim de öngöremediğim ama altında böyle etik olmayan şeyler olduğunu anlatmaya çalıştım. O mailleri toplayıp sonra size reklam, spam vs göndermek için kullanıyorlar. Sonra internette şöyle Cdler satılmaya başladı. “10 milyon Türk mail adresi bu CD’de. 20 TL karşılığında adrese teslim”. Nerden geldi o kadar mail derseniz işte o maillleri forwardlayan iyi niyetli ama saf arkadaşlarımız sayesinde.

Velhasıl, ya o dönem geçti ya da artık arkadaşlarım bana göndermiyorlar o tarz mailler. Fakat şimdi facebook grupları ve hayran sayfaları çıktı. Tamam, ben reddediyorum bunları ama çok zeki bildiğim arkadaşlarım bu dalgaya düşüyorlar ya ona çok üzülüyorum. Bu yazıyı yazmadan önce arkadaşlarımın profillerinde 3-5 dakika araştırma yaptım ve çıkan bazı grup adlarını listeledim.

*Grup adlarını olduğu gibi kopyaladım, o yüzden büyük küçük harf ve yazım hatalarına dikkat etmiyorum.

FACEBOOK GOLD ÜYELİK SİSTEMİ BAŞLADI! ÜCRETSİZ GEÇMEK İÇİN TIKLAYIN
Facebook’ta Görüntülü Konuşma Başladı.
Facebook’ta Seni Kimler Takip Ediyor?
SENİ “KİMLER ARAMIŞ” (FACEBOOK ONAYLI TEK GRUP)
Profiline Kim Bakmış Merak Ediyormusun..?
FACEBOOK TA TÜM PROFİLLERİ GÖRMEK Mİ İSTİYORSUNUNUZ doğru yerdesiniz
ÖMÜR İÇİN EL ELE VERELİM! (kök hücre nakli için 5.000 € acil gerekli)
20 ARKADAŞINI DAVET ET BİR LÖSEMİLİ ÇOCUĞUN ELİNDEN TUT__ İYİLİK HAREKETİ__

Aslında bunun gibi daha çok saçma sapan grup var ama özellikle bunları seçtim. Öncelikle şunu biliyoruz ki Facebook GOLD  diye birşey yok, hiçbir zaman olmayacak da.  Muhtemelen bileniniz vardır, zamanında Friendfeed’te bir mikro ünlümüz bu dalgayı başlatmıştı. Afer.in ona, o kadar başarılı oldu ki sayesinde bir ara Friendfeed’te FFGOLD deryasından geçilmez oldu. Bir iki uyanık da bunu farketmiş olacak ki Facebook içinde aynı şeyi yapmışlar. Tabi binlerce kullanıcı da bunu yedi.

Facebook’ta görüntülü konuşma ile ilgili birşey duymadım henüz fakat şunu biliyorum ki; bu gerçekleşse de bir grup ya da hayran sayfasıyla değil bir facebook uygulaması sayesinde mümkün olur.

Profilime kimler bakmış evet merak ediyorum. Gerçekten bana bunu söyleyebilecek olsan tüm arkadaşlarımı davet edeyim senin grubuna ama yalan. Yukarıdaki gruplardan biri de Facebook onaylıymış. Zuckerberg’in işi yok bizim iki uyanığın grubunu onaylayacak.

Bunların tek sebebi belli, gruplarına daha fazla insan çekmek, daha fazla insana ulaşmak, reklam yapmak, rahatsız etmek. Bunlar gibi birçok grup iki gün sonra adını değiştiriyor.  Bilmem ne A.Ş’nin facebook grubu, bilmem ne tüy dökücüsünün, kıl çıkarıcısının, büyütücüsünün reklam sayfalarına dönüşüyor. Yemeyin bunları!

Yukarıdaki listede en altta olan 2 grubu ayrı tutuyorum. Gerçekten iyi amaçlarla bu grupların kurulma ihtimali var. Tabii ki ben buna inanmıyorum ama sonuçta var. Onlara da şöyle diyeyim Ömür arkadaşımızın kök nakli için gerekli  5000€ için 50000 üye toplamak güzel fikir, sonuçta herkese 0.1€ düşüyor. Birde 20 arkadaşımı davet ettim gruba ama hiçbir lösemili arkadaşın elinden tutamadım. Bana lösemili arkadaş mı kalmadı yoksa elimimi beğenmediler.

Madem bir facebook grubuna ya da hayran sayfasına üye olmadan duramıyorsunuz, o zaman gidip Afer.in’in hayran sayfasına üye olun. Bari gelişmesine duyulmasına katkıda bulunun. Tamam belki görüntülü konuşma ayarlayamayız, profilinize kim baktığını söyleyemeyiz, gold hesabı veremeyiz ama  iyi yazabiliriz.

*Şiddetle okumanızı tavsiye ettiğim iki link:

İnternet Milyoneri Türk Gencinin İmrendiren Başarı Hikayesi

Facebook’daki “Bütün Listeni Davet Et, Profiline Kimler Bakmış Öğren” Uygulaması Çalıştı!

Related posts:

1. Facebook ve Komünizm
2. Her Şeyi Beğenen Facebook İnsanları
3. Türkiye’den Google ya da Facebook Çıkar mı?

Nasıl ki ilkel kabilelerin kötü ruhları kovmak ve her türlü musibeti uzak tutmak için kendilerine özgü dansları varsa; küreselleşme çağında da karşımıza çıkan çeşitli teknolojik musibetlerle başa çıkmamızı sağlayan bir dans var: Yıldız Tilbe dansı!

Yıldız Tilbe dansının basitleştirilmiş bir koreografisini çıkarabilmek için; çılgınca dans ederken insan gözünün net olarak görüntüleyemediği Yıldız Tilbe’nin yaklaşık 100 kare fotoğrafını 1/1000 saniyelik pozlandırma ile çektim ve her birini tek tek inceledim. Bu inceleme sonucu Yıldız Tilbe dansının özünün yukarıdaki temsili resimde görebileceğiniz üç temel harekette yattığını ortaya koydum. Ayrıca Yıldız Tilbe dansı ile modern musibetleri kovarken, herhangi bir detone olma korkusu yaşamaksızın “Yürüüüüüğğ ancaaaaağ giiidersiiiğğğğğn” diye bağırmanızın da dansın etkisini artıracağı kanıtlanmış bir gerçektir.

Basitleştirilmiş Yıldız Tilbe dansı ile günlük hayatta karşınıza çıkan modern çağın bir takım sorunlarıyla etkin bir biçimde mücadele edip, iç huzurumuzu koruyabilmemiz mümkün. Yıldız Tilbe dansı ile unutabileceğimiz, hepimizin yakından tanıdığı ancak nasıl başa çıkacağımızdan emin olamadığımız modern sorunlardan bazıları şunlar:

-         F5’e basıp yenilenememek

-         Messenger’da önemli bir şey konuşurken yazdıklarınızın karşı tarafa ulaşmayıp sürekli olarak size geri dönmesi

-         Messenger’dan düştüğünüz zaman sevdiceğinizin bunu trip sanması

-         Modern çağın tüm iletişim olanaklarına karşın, “sonra konuşalım” diyen insanların hiçbir biçimde size geri dönmemesi.

-         Film indirdiğiniz için dışarı çıkarken açık bıraktığınız bilgisayarın, siz evden çıkınca kasasındaki açma düğmesinden kapandığını mavi ekranla karşılaşınca fark etmeniz

-         Geri dönüşüm kutusunda unuttuğunuz fotoğrafları geri yüklemeyi bilmeyen babanızı, geri dönüşüm kutusundaki küçük simge halindeki resimlere Eminönü’nden alınmış bir büyüteçle bakarken görmeniz.

Artık bu tarz sorunlarla karşılaştığınızda kendinizi sıkmanıza gerek yok. Siz de Yıldız Tilbe dansı ile bu sorunlar karşısında soğukkanlılığınızı koruyabilir, teknolojinin yarattığı gereksiz stresi üzerinizden atabilirsiniz. Gelin, daha sağlıklı bir toplum için siz de el ele verin ve “Yürü ancaaa gideresiiiiin” diye haykırın. Böylesi hepimiz için daha iyi.

Related posts:

1. Türkiye’nin İlk Gotik Rock Grubu
2. Modern Bir Yalan: Kurumsal Sadakat

Bilirsiniz hani, “X bunu beğendi” halkının vatandaşlarıdır bunlar Facebook’ta. Facebook’a da hayretlerim ayrıdır ya o da ayrı… Adamlar “beğen” diye düğme koymuşlar. Hem de her şeyin altına… İleti, fotoğraf, metin… Her şeyi beğen. Beğeniriz anasını satayım, tamam.

Bu her şeyi beğenenler de bu düğmenin hastası muhtemelen.

Bu her şeyi beğenen insanları keşfedişim zamanla bir deneye dönüştü. Başta masum bir duyguydu halbuki. Çektiğim bir manzara fotoğrafını bir albümüme koymamla başlamıştı masum duygu…

“Cansu bunu beğendi”

Eh, olabilirdi. Çünkü Ahmet, Ayşe, Fatma, Mehmet, Osman da beğendi… Normaldi.

Bir gün geçti, garip bir mesaj içeren bir ileti yazdım. Cansu bunu da beğendi. Yine normaldi, çünkü Osman, Ali, Vedat ve Ayşe de beğenmişti.

Ama bir süre sonra işler çığırından çıkmıştı. Bu sefer sosyal, duygusal, siyasi bir mesaj içeren ileti de yazmadım. “Arkadaşlar, yeni telefon numaram budur, kaydedin” yazdım. Cansu bunu da beğendi.

Allahım, hasta mıdır nedir?

Derken kız arkadaşımdan ayrıldım, ilan etme gereği hissettim galiba; “Single” modunu işaretledim. Cansu bunu da beğendi.

İşte deney başlamıştı. Ne yapsam beğeniyor diye iletime “Kakam var” yazdım. Beğendi. Albümüme dişli çark mekanizması resmi koydum, beğendi. Harbi harbi sorunluydu hatun… Önceden böyle değildi. Epeydir de yüz yüze görüşmemiştik, acaba gerçek hayatta da mı böyle diye düşündüm.

Bunu anlamak için deneyi gerçek hayata uyarlayacaktım. Telefonla aradım:

“Cansu naber ya epeydir de görüşmedik nasılsın?”
“İyidir, Bilgehan’cım sen nasılsın?”
“İyilik ya ne olsun, ben aslında çok iyi değilim. Kiraladığımız arabayla kaldırıma çarptık. Moralim pek yok, konuşuruz gelince”
“Olsun ya… Güzel.”
“Güz.. ne?.. Ha neyse, sen iki saat sonra McDonalds’a gel.”
“McDonalds. İyi tabi. Geliyorum, tamam canım.”

İşte deney başlamıştı, telefonda bile beğeniyordu her boku. Buluşma yerine giderken sanayiye uğradım. Bir yığın ıvır zıvır cisimle gidecektim buluşmaya.

Vakit gelmişti, beni bekliyordu. Bense sokakta sanayiden aldıklarımla birlikte yürüyordum. Önümde kocaman bir kamyon tekeri, sağ elimde bijon anahtarı, sırt çantamda takoz ve çekme halatı vardı. “Ne alaka” demeyin, deneyin bir parçasıydı bunlar.

Beni bu halde görünce hiç şaşırmadı. Aksine fazla normal karşıladı. Sanki günün her dakikası Mcdonalds’a kamyon lastiği yuvarlayarak giren adam görür gibi bir hali vardı.

Başparmağıyla “Çok beğendim” gibisinden bir işaret yaptı…

Normal karşıladım… Cansu’yu, takozu, çekme halatını, bijon anahtarını orada bıraktım ve lastiği yuvarlayarak Mcdonalds’tan çıktım. Çıkarken Mcdonalds palyaçosu ile göz göze geldim. O da “beğendim” işareti yapıyordu başparmağı ile…

“Hay anasını satayım” dedim ve “Beğendim” işaretine karşılık elimle “nah” yapıp koşar adım uzaklaştım oradan.

Tüm sevdiklerimi, takozları, çekme halatlarını arkamda bırakarak…

Related posts:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil

Facebook 2004 yılının Şubat ayında Mark Zuckerberg tarafından kuruldu, kurulduğundaki amacı Harvard Üniversitesi’nde bir çevrimiçi sosyal platform oluşturmaktı, 15 gün gibi kısa bir sürede Boston’daki birçok üniversite Facebook’ta bir network sahibi olabilmek için başvuru yapmıştı bile.

Facetube

Mark Zuckerberg’i bu platformu kurmaya yönelten fikir onun lise sıralarından geldi, okuduğu lisede, öğrencilerin bir sonraki yıldaki sınıf arkadaşlarını tanımaları için resimleri olan bir kitap okuldaki öğrencilere dağıtılıyordu. Facebook ismi ve fikri buradan doğmuştu. Facebook 2007 yılında 50 milyon aktif kullanıcıya sahip dev bir çevrimiçi platform olmuştu artık.

Yazımın başında sorup, cevabını yazının devamında arayacağım soruyu bana sormaya iten, Facebook’un yaptığı iki güncelleme. Birincisi Facebook’un 2007 yılında duyurduğu internal (iç) video ekleme servisini yenilemesi ki bu güncelleştirmeyle birlikte Facebook’a 45 milyon yeni video eklendi ve hergün 100.000 video da eklenmeye devam ediyor, ikincisi ise 2008’in Aralık ayında yaptığı güncellemelerle, video paylaşım sitelerinden “embed” (tam Türkçe karşılığı olmamasına rağmen benim aklıma en yatan çeviri “gömmek”) (aslında tam karşılığı budur -Editör) yöntemiyle bu sitelerde bulunan videoları kullanıcıların profillerinde paylaşmasına olanak tanıyan güncelleştirmesi.

Bu güncellemelerle eklenen videolar ben ve benim gibi (?) düşünenlerin Facebook’u kullanma amaçlarının pek de yakınından geçmeyen bir noktaya taşıyor.

Peki neden?

Paylaşılan videolar yüzünden artık Facebook giriş sayfam videolar ile dolmuş, tanıdıklarımla iletişim kurmamı ve onların hayatında olup bitenleri paylaştıkları her şey artık yerini videolara bırakmıştı. Bu noktada şu söylenebilir “paylaşılan videolari ‘hide’ et (gizle)” ancak bunu yaptığım takdirde sadece videoları saklamıyorum, aynı zamanda arkadaşlarımın yaptığı tüm güncellemeleri saklıyorum. Bu da benim yaşamak istedigim Facebook tecrübesi kesinlikle değil.

Kuşkusuz bu güncellemelerle kullanıcıların Facebook’ta harcadıkları zaman arttı ki, Nisan 2007’ye göre kullanıcıların Facebook’ta harcadığı zaman Nisan 2008′e kıyasla %700 artış¹ gösterirken en büyük rakibi olan MySpace’e yetişme çabasında önemli bir rol de oynamış olabilir ancak ben çevrimiçi sosyal paylaşım sitem Facebook’un bu hale gelmesinden çok rahatsızım, çevremdeki insanlardan da aynı rahatsızlığı yaşadıklarını duyuyorum, her yaptığı güncellemeyle beni biraz daha kendinden uzaklaştıran Facebook’u biri lütfen durdursun! :)

Yazımın başında sorduğum soruya gelince, bence Facebook hala o amaca hizmet eden bir çevrimiçi araç ama benim gibi düşünen kullanıcıların bu tecrübeden yaşadığı haz gittikçe azalıyor.

Gelen gideni aratır diye boşuna söylememiş atalarımız…

¹: http://www.techcrunch.com/

Related posts:

1. Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil