Bildiğiniz gibi haziran ayı ülkemizin sınav ayıdır. Neredeyse ülkemizin yarısı bütün bir yıllarını bu ayda yapılan sınavlara hazırlanarak geçirir. Bu sınavlar kimisi için finaller, bütünlemeler iken kimisi için de KPSS, ÖSS(yeni adları ile YGS ve LYS), SBS ve MTS (Bu da nesi demeyin. Çok önemli bir sınavdır.) gibi önemli ve kitlesel sınavlardır. Birçoğumuz hayatımızın geri kalanını bu sınavların sonuçlarına göre şekillendiriyoruz.

Bu hafta LYS sınavlarının sonuncularının da yapılması ile haziran ayı sınav

maratonu genel anlamda noktalandı. Bir kısmımız mutlu başarılı olduğu için, bir kısmımız ise yasta. Ama herkesin ortak olduğu tek bir nokta var ki o da boşluğa düşmek. Yıl boyunca söylenir; sınavdan sonra şunu yapacağım, bunu edeceğim diye. Ama kim ne yaparsa yapsın kendini boşlukta hisseder. Aynı emeklilik gibidir bu olay. Yıl boyunca boş olan, çalışmayan birisi bile sınavdan sonra sınavı atlatmış olmanın zihninde açtığı o koca boşluğu hisseder.

Peki ne yapalım da bu boşluğu giderelim?

Yaz tatiline girmedik mi? Gezin, tozun, eğlenin. Bol bol kitap okuyun, dergi takip edin. Herşeyi yaptınız ama hala boşlukta mısınız? O zaman bir kısım öğrencinin yaptığı gibi sınav ertesi ders çalışmaya devam edin ve aşamalı olarak bırakın ders çalışmayı.

Bilmemiz gereken bir gerçek var aslında. Boşluktan da önemli bu. Sınavlar bitti diye kendimizi salmayalım. İdeallerimizi bırakıp, yasa girmeyelim sınavlar kötü geçti diye. Aksine daha da sıkı sarılalım onlara ve okuyalım canlarına sınavların. İyi geçti sınavlarımız diye de çok rahatlamayalım . Unutmayalım ki hayat bir sınavdır. Önümüzde daha onlardan yüzlercesi var. Hazırlıklı olmalı.

Related posts:

1. Bir Öğrenci İçin Vize – Final Haftaları

Bir halkın eğitim sistemi içerisindeki konumu, o halkın Dünya içerisindeki konumunu daima belirleyici bir rol oynamakta. Bu nedenle Dünya ülkelerinin gelişmişlik düzeylerinin belirleyicisi olarak istatistiklerde de sık olarak eğitime ayrılan bütçe ve izlenen eğitim politikaları kendisine yer bulmakta.

Bütçe, istatistiklere bakılarak rahat olarak yorumlanabilecek bir konu ancak, madem politikalardan bahsettik, biraz kendi yurdumuza dönüp de içinde durduğumuz eğitim sistemine kenardan bir göz atalım.

“…liseler artık sadece bilim üretme yeri değil, aksine herşeyden önce yüce ve asil eğitimin gerçek mabetleri olmalıydı.. “

Friedrich Nietszche

İlk olarak bahsetmek gerekirse, sadece zeka düzeyi esas alınarak düzenlenmiş bir eğitim politikası ve eğitim anlayışının empoze edildiği, kesinlikle eşitlikçi olmayan bir yönlendirme içerisinde olduğumuz açık ve net. Herkesin eğitim görmeye hakkı ve isterse bunun için çabalama özgürlüğü var, bu eşitliktir diyecek arkadaşlarımız elbette var. Ancak gözden kaçan bir nokta var ki, eğitimin halkın ve devletin temel direği olduğunu kabul eder bir noktada durduğumuzda, devletin eğitimi halka yayma görevini terkederek sadece seçici bir kurum olarak davranması affedilir gibi değildir.

Kendi ayakları üzerinde sağlam bir şekilde durmak isteyen bir devletin, eğitilmiş olmayı seçme eşitliğinden ve özgürlüğünden ziyade, eğitimin kendisini tüm halka yayma ve eğitime zorlama gibi bir görevi olması gerekir.

Elbette bunu doğuştan gelen bir nitelik olan zeka ve bir kişilik özelliği olan çalışkanlık düzeyi üzerinden gerçekleştirmek, bu eğitimi yayma misyonu ile son derecede çelişmektedir. Eğitim, sadece zeki ve çalışkan insanların değil, her biri kendi içerisinde başka bir dünya ve çok çeşitli kişisel nitelikleri içeren tüm bireylerin sahip olması “mecburi” olan bir özelliktir.

Gerekli düzenleme ve rehberlik çalışmalarının, bir çocuk doğduğu andan itibaren titizlikle sürdürülmesi ve eğitim sürecinin ne ailelelere ne de kişilerin kendilerine bırakılmayacak kadar önemli olduğu bir kez daha ilgili makamlarca dikkate alınmalıdır. Eğitim sadece akademik unvanlar adına yapılan etkinliklerden çıkarılarak ve her eğitim düzeyi mevcut ekonomik ve siyasi sisteme katkı getirecek şekilde tekrar düzenlenmelidir. Toplumsal refahı göz ardı ederek kişisel refahın öne çıkarıldığı bir eğitim sisteminin sonuçlarını zaten beyin göçü fırtınası ile farkedebiliyoruz.

Gerçi zeka ve çalışkanlık üzerinden yürütülen eğitim çalışmalarının da hakkını verdiğimiz muallak. Sürekli olarak değiştirilen sınav ve seçim sistemleri ile mevcut potansiyelimizin bir kısmının sürekli olarak erimesine ve sistem dışına itilmesine göz yumduğumuz sürece, refahımızı oluşturacak elementleri sürekli olarak hayatın da dışına atmaya devam edeceğiz.

Bir refah toplumu olabilmenin yolu, kültür, eğitim ve bunun getirisi olan çevremizi algılama ve değerlendirme yeteneğinin doğru kullanılmasından geçmektedir. Biz bu treni bir kez daha kaçırmanın eşiğindeyiz ve bu sefer, Dünya çok hızlı dönüyor.

Benzer yazı bulunamadı.

Sevgili okuyucu zaman zaman çok seri yazılar yazıyoruz. Üzerinden zaman geçince bu seri yazıları tek bir yerde toplamak farz oluyor. İlk olarak Hüseyin arkadaşımızın Fotoğrafçılık üzerine yazdığı yazılardan bahsederek başlayalım:

1 – Fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüveni başlıyor

İlk blog yazım olması itibariyle garip bir mutluluk içerisinde, yavaş yavaş, önümüzdeki süreçte yazacaklarımdan bahsederek, hızlı bir giriş yapmak istiyorum. Biyografi yazımda da belirttiğim gibi, elimden geldiğince birçok aktiviteyle uğraşan ve bunların birçoğunu belirli dönemlerde profesyonel olarak yapmış biriyim. Şüphesiz bu konuların hepsiyle alakalı düzenli paylaşımlarım olacak. Zaman zaman bunların dışına çıkarak deneysel birtakım paylaşımlarda da bulunmaya çalışacağım. Devamı…

2 – Fotoğraf Makinesinin Parçaları

Temsilî fotoğrafçı silüeti

Fotoğrafçılıkla ilgili bilgilerin kazanılması sürecinde en sıkıcı süreç belki bu teorisel süreçtir. Fakat eminim bu bilgilerin pratikte ne kadar işlevsel bilgiler olduğunu gördükçe işin eğlenceli boyutunu da kavramış olacağız. Bu teorisel bölüme geçmeden önce neredeyse bütün temel fotoğrafçılık seminerlerinde önemle üzerinde durulan iki unsura kısaca değinmek istiyorum. Birincisi fotoğraf makinemizi her zaman boynumuza asıyoruz. İkincisi ise çoğumuzun yıllarca yaptığı, fotoğrafa “resim” deme hatasını şu dakikadan itibaren alışkanlıklarımız arasından kaldırıyoruz. Devamı…

3 – Objektif Çeşitleri

Shift objektif

Objektif, görüntünün film üzerinde yeterli netlik ve aydınlıkta oluşmasını sağlayan mercekler topluluğudur. Objektiflerin üzerinde çoğunlukla diyafram ayar halkası, manuel netleme halkası gibi kontrol düzenekleri bulunur. Peki, bir objektif üzerinde görmüş olduğumuz sayılar neyi ifade eder? Bir objektif üzerinde objektifin özelliklerini belirten; odak uzaklığı, en açık ve en kapalı diyafram açıklığı, netleme mesafesi gibi bilgiler bulunmaktadır. Devamı…

4 – Işığın Temel Özellikleri – Parlaklık

Yüksek parlaklık

Parlaklık, ışığın yoğunluğunun ölçüsüdür. Bir pozometre yardımı ile ölçülür. Pozlamayı belirler, kameranın elde mi tutulacağına, üçayağa mı bağlanacağına karar vermekte yardımcı olur. Fotoğrafın rengini ve atmosferini belirler. Sadece pozu etkilemez, fotoğrafın renk yorumunu da belirler. Mesela parlak ışık genellikle sert, fakat gerçekçi hissettirmektedir. Loş ışık ise daha gevşek, dinlendirici ve gizemlidir. Yüksek yoğunluklu aydınlatma, konuları daha yüksek kontrastlı ve renklerini daha parlakmış gibi gösterirken, loş ışık ise bunun tersi bir etki yapmaktadır. Böylelikle ışığın yoğunluğunu değiştirerek fotoğrafçı ürettiği görüntünün uyandırdığı duyguları ve atmosferi kontrol eder. Devamı…

5 – Işığın Temel Özellikleri – Işığın Yönü

Herhangi bir objenin üzerine düşen ışığın yönü, gölgelerin pozisyonunu ve yoğunluğunu belirler. Bu durumda ışığın beş türünden söz etmek mümkündür. 1. Cephe (önden) ışığı: Işık kaynağı az veya çok fotoğraf makinesinin arkasındadır. Kontrast diğer aydınlatma şekillerine oranla daha düşüktür. Cephe ışığı aynı zamanda en düz, en yassı etkiyi verir. Çünkü gölgeler tamamen veya kısmen objenin arkasındadır. Aynı sebepten ötürü fotoğrafı çekilen objenin detayları çok net çıkmayacak ve düz bir etki elde edilecektir.Gerçek cephe ışığı için en iyi kaynak ring-flaşlardır. Devamı…

6 -Işığın Temel Özellikleri – Renk

Renk dolaylı olarak düşünecek olursak ışık ile aynı anlamı taşımaktadır. Çünkü ışığın olmadığı durumlarda renk unsurunun varlığından söz etmemiz mümkün olmaz. Karanlıkta en renkli nesneler bile siyaha dönüşmektedirler. Bu tabir renklerin aslında gerçekten var olup sadece karanlık ortamlarda görülemedikleri anlamına gelmemektedir. Bu ifadeyi basitleştirmek gerekirse, ışığın olmadığı yerde renk de olmaz diyebiliriz. Aslında rengin ışık olduğunu çok basit bir şekilde kanıtlayabilmemiz mümkün. Beyaz bir bina gün ışığında beyazdır. Gece, mavi spotlarla aydınlatılacak olursa binanın rengi de maviye dönüşür. Diğer bir deyişle objenin rengi onu görmemizi sağlayan ışığın rengi ile değişir. Devamı…

7 – Işığın Temel Özellikleri – Kontrast

Cyan

Bir ışık kaynağının yaydığı ışığın konu üzerindeki kontrastını belirleyen faktörler öncelikle konu-ışık kaynağı mesafesi ve ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyudur. Konu ile ışık kaynağı arasındaki mesafe arttıkça ya da ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyu azaldıkça ışık kaynağının yaydığı ışınlar birbirine paralel hale gelirler.Bu da ışık ve yarattığı gölge arasındaki yoğunluk farkının artmasına ve ışık-gölge arasındaki geçiş bölgesinin  daralmasına yol açar. Güneş dünyaya oranla oldukça büyük olmasına karşın çok uzak  bir mesafede bulunduğundan noktasal ışık kaynağı konumundadır.Bu da güneşten gelen ışınların birbirine paralel olmasını ve dünya üzerinde oldukça kontrast görüntüler oluşmasını sağlar. Devamı…

8 – Kelvin Skalası

Ünlü Fizikçi William Thomson Kelvin

Adını ünlü ingiliz fizikçi W.T. Kelvin’den alan kelvin skalası, ışığı renk ısısı yönünden ölçmektedir. Kelvin skalasının başlangıç noktası fizik derslerimizde de gördüğümüz  gibi “0″ yani -273 santigrat derecedir. Bir demir parçasını ısıttığımızda ısının miktarına bağlı olarak ışık yaymaya başladığını biliriz.Bu mantıkla yaklaştığımızda 1000 santigrat dereceye kadar ısıtılmış bir demir parçasının yaydığı kırmızımsı ışık için 1273 kelvin derecesi diyebiliriz.Herhangi bir ışığın renk ısısı, siyah gövde radyatörü adı verilen ve bir tarafında bir delik bulunan içi boş metal bir kürenin tanımlanacak ışık ile aynı renge gelene kadar ısıtılıp santigrat cinsinden ölçülen deecesine 273 rakamının ilave edilmesi ile bulunur. Bu işlem aslında bizim biraz önce yaptığımız 1273 sonucunu veren işlem ile aynıdır. Bulunan bu rakam incelenen ışığın “K” derecesidir. Bu noktada renklerden bahsederken sanatçıların tanımlamalarıyla fizikçilerin tanımlamaları arasında bir terslik görülmektedir. Devamı…

Related posts:

1. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 4: Kontrast
2. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 1: Parlaklık
3. Serüven başladı (Fotoğraf makinesinin parçaları)

Meslek lisesi için memleket meselesi diyorlar. Sebebi de meslek lisesinde okuyan gençlerimizin eğitimlerinin ardından yetersiz veya dengesiz şartlarla karşılaşması imiş. Neymiş? Meslek lisesi mezunu neden üniversiteye giremiyormuş, neden ek puan almıyormuş…

Sırf bunu sebep göstererek üniversite sınavında birçok değişikliğe gidildi. Sözde herkesin eşitliği sağlanacaktı. Ama nedense ben eşitliğin sağlanacağı yerde dengenin alt üst olduğunu görüyorum. Bir anadolu lisesi öğrencisi olarak çalışarak, ter dökerek geldiğim bu noktada şu ana kadar harcadığım tüm emeklerin boşa gittiğini hissediyorum. Bu mudur eşitlik, bu mudur dengeli eğitim?

Katsayılar arasındaki fark 0.02′ye düştü. Herkes istediği bölüme girebilsin diye…

Meslek liseliler, imam hatipliler eylem yapıyor, isyan ediyor. Onları mutlu etmek için bizi gözardı ediyorlar. Madem katsayı farkı olmayacaktı, madem çalışanla çalışmayanın arasında hiçbir fark olmayacaktı, sorarım size neden sınav var? Neden seçiyorlar? Neden ben dört senemi yok ettim çalışarak? Neden bir düz liseye ya da meslek lisesine gidip dört sene boyunca yan gelip yatmadım?

Meslek lisesine, imam hatip lisesine veya her ne karın ağrısıysa oraya giren, dört yıl orada okuyan ve şimdi dengesizlikten, eşitsizlikten bahsedenler bilmiyorlar mıydı bunları yaşayacaklarını? Tüm bu dengesizliği, eşitsizliği bile bile dört yıl sesini çıkarmayıp, bir düz lisede okumayıp neden meslek lisesine gittiler veya gidiyorlar? Cevabını ben söyleyeyim: Çünkü artık meslek lisesine, imam hatip lisesine gidenler, “eğitimlerine” burada devam edenlerin çok büyük bir kısmı okumaktan, eğitimden habersiz. Çoğu sadece diploma almak için okula gidip geliyorlar.

Meslek lisesi memleket meselesiymiş. Hayatımda hiçbir şeye bu kadar gülmedim. Hayır; eğitim sisteminin dengesizliği apaçık ortada ama bunu sadece meslek liselilerin sorunu yapmak, geri kalanları gözardı etmek eşitlik mi, denge mi? Bu konuyu bir de bizim gözümüzden görün. Biz de bu ülkenin çalışan gençleriyiz. Eşitliği sağlayın; dengeyi bozmayın!

Yorumlarınız benim için de çok önemli. Bu nedenle olumlu/olumsuz eleştirilerinizi bekliyorum.

Benzer yazı bulunamadı.

Merhabalar,geçen yazımızda Kelvin skalasını inceledikten sonra bu hafta fotoğrafta ışığın temel özellikleri konusunun son bölümü olan kontrast bölümünü işleyeceğiz.

KONTRAST

Bir ışık kaynağının yaydığı ışığın konu üzerindeki kontrastını belirleyen faktörler öncelikle konu-ışık kaynağı mesafesi ve ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyudur.

Konu ile ışık kaynağı arasındaki mesafe arttıkça ya da ışık kaynağının konuya göre etkili ya da geçerli boyu azaldıkça ışık kaynağının yaydığı ışınlar birbirine paralel hale gelirler.Bu da ışık ve yarattığı gölge arasındaki yoğunluk farkının artmasına ve ışık-gölge arasındaki geçiş bölgesinin  daralmasına yol açar.

Güneş dünyaya oranla oldukça büyük olmasına karşın çok uzak  bir mesafede bulunduğundan noktasal ışık kaynağı konumundadır.Bu da güneşten gelen ışınların birbirine paralel olmasını ve dünya üzerinde oldukça kontrast görüntüler oluşmasını sağlar.Ancak bulutlu havalarda güneş artık yalnızca bulutları aydınlatmaktadır.Bu durumda büyük ya da geniş ışık kaynağı konumuna gelen bulutlar,yeryüzündeki konuları her yönden aydınlattığı ve yeryüzüne olan mesafesi de az olduğundan daha yumuşak görüntüler oluşmasını sağlarlar.

NOT:

Bu yüzden bulutlu havalarda yapılan çekimler, istenmeyen sert gölgelerin oluşmasını engelleyeceğinden dolayı daha güzel fotoğrafların elde edilmesini sağlayacaktır.

ANINDA PARLAKLIK KONTRASTI

Çoğu fotoğrafçı açık renk bir objenin koyu bir fon önüne konulduğunda,olduğundan daha açıkmış gibi algılandığını ya da fotoğraftaki konuyu bölümlerin beyazla yan yana geldiğinde daha da koyu algılandığını ya da renkli fotoğraf etrafındaki beyaz çerçevenin yakınındaki renklerin doygunluğunun azalmış olarak göründüğünü bilir.Bu olay “anında kontrast” terimiyle açıklanır.Parlak bir obje ya da alana baktığımızda,bu noktanın retinada düştüğü yer hassasiyetini azaltır.Ancak bu hassasiyet azalması,parlak objeye çok benzeyen ve sınırları çok net çizilmiş bir alanda oluşmaz,tersine bu alanın dışına taşar.Bu hassasiyet azalması sonucunda,obje üzerinde açık tona bitişik olan koyu ton,olduğundan daha koyuymuş gibi algılanır.Eğer bölge koyu bir gölge ise,bunun yanında açık bölge,olduğundan daha parlakmış gibi algılanır.Benzer kontrast değişimleri renkli cisimlerde de fark edilir.Örneğin Cyan renkli bir kağıt kendi başına bakıldığında değişmez bir renge sahipmiş gibi görülür.Oysa bu kağıttan alınacak küçük bir kare parça ,sarı bir fon kağıdı önüne konulduğunda daha karanlık ,koyu yeşil bir fon önüne konulduğunda daha açık algılanır.Aynı cyan renkli kağıt,yeşil üzerinde mavimsi,mavi üzerinde de daha çok yeşil,beyaz üzerinde de daha soluk,siyah üzerinde ise çok canlı ve parlak görülür.

(Cyan=Mavi+yeşil)

Cyan

Bu yazımızda fotoğrafta ışığın temel özelliklerinin son bölümü olan kontrastı işledik.Bir daha ki paylaşımımızda, sürpriz bir konuyla, fotoğrafçılık paylaşım serüvenine devam ediyor olacağız.Görüşmek üzere.

Related posts:

1. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 1: Parlaklık
2. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 2: Işığın Yönü
3. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 3: Renk

Merhabalar, geçen yazımızda fotoğrafta renk öğesini işlerken bahsettiğimiz üzere bu yazımızda ” Kelvin skalası nedir ?” sorusunun yanıtını bulacağız.

KELVIN SKALASI

Adını ünlü ingiliz fizikçi W.T. Kelvin’den alan kelvin skalası, ışığı renk ısısı yönünden ölçmektedir. Kelvin skalasının başlangıç noktası fizik derslerimizde de gördüğümüz  gibi “0″ yani -273 santigrat derecedir. Bir demir parçasını ısıttığımızda ısının miktarına bağlı olarak ışık yaymaya başladığını biliriz.Bu mantıkla yaklaştığımızda 1000 santigrat dereceye kadar ısıtılmış bir demir parçasının yaydığı kırmızımsı ışık için 1273 kelvin derecesi diyebiliriz.Herhangi bir ışığın renk ısısı, siyah gövde radyatörü adı verilen ve bir tarafında bir delik bulunan içi boş metal bir kürenin tanımlanacak ışık ile aynı renge gelene kadar ısıtılıp santigrat cinsinden ölçülen deecesine 273 rakamının ilave edilmesi ile bulunur. Bu işlem aslında bizim biraz önce yaptığımız 1273 sonucunu veren işlem ile aynıdır. Bulunan bu rakam incelenen ışığın “K” derecesidir. Bu noktada renklerden bahsederken sanatçıların tanımlamalarıyla fizikçilerin tanımlamaları arasında bir terslik görülmektedir. Sanat çevrelerinde kırmızı ve komşusu renkler sıcak, mavi ve komşusu renkler soğuk renkler olarak tanımlandıkları halde, fizikçilerKelvin Skalasında da görüleceği gibi, kırmızı grubu soğuk, mavi grubu ise sıcak diye adlandırmışlardır. Fizikçiler için koyu kırmızımsı ışık 1000 K civarında olurken, mavi kuzey göğünden yayılan ışık 27000K civarında olabilir.

GERÇEK VE SAHTE RENK ISILARI

Yukarıda verilen örnekte olduğu gibi (mavi kuzey göğü örneği) Kelvin değerleri sadece akkor ışık kaynakları için gerçektir. Diğer kaynakların renkleri benzeştirme yolu ile bulunmuş değerlerdir. Ancak bu konuda işler biraz daha karışır. Çünkü renk ısısı sadece ışığın renginin ölçüsüdür. Fakat o ışığın spektrum yapısı hakkında bilgi vermez. Önceden belirtildiği gibi aynı renk ısısına sahip fakat birbirinden farklı beyaz ışıkların varlığı söz konusudur. Bu tür ışıklar renk ısıları aynı olmakla beraber spektrumları farklı olduğundan renkli film üzerinde de farklı sonuçlar verirler. Ancak Kelvin metre bu spektrum farkını gösteremez yani beyaz ışığı analiz edemez. Akkor ışık kaynakları tarafından yayınlanan ışınlar, siyah gövde radyatörü tarafından yayılan ışınlarla spektrum yapısı bakımından büyük benzerlik gösterirler. Siyah gövde radyatörü de bütün renk ısı ölçümlerinin temelini oluşturur.

*Kelvinmetre ancak fotoğraflanacak olan konunun genelini aydınlatan ışıkta bir uygunsuzluk var ise düzeltilmesinde yardımcı olur.Konu içinde oluşmuş yerel renk sapmalarını düzeltmekte yararlı olamaz.

Ünlü Fizikçi William Thomson Kelvin

IŞIK KAYNAĞI                                               RENK ISISI “K” CİNSİNDEN

Mum alevi                                                                       1500

100 Watt genel amaçlı ampul                                         2850

500 Watt Profesyonel tungsten ampul                            3200

El Flaşı                                                                          6200-6800

Sabah ve öğleden sonra gün ışığı                                    5000-5500

Öğlen güneşi, mavi gök, beyaz bulutlar                             6000

Sadece mavi gök ışığı (gölgedeki konular)                       10000-12000

Berrak mavi kuzey göğü                                                 15000-27000

Bir dahaki yazımda “Fotoğraf Işığın Temel Özellikleri” nin son bölümü olan Kontrast konusunu işleyeceğiz. Yazımı bitirirken belki de çoğunuzun duymuş olduğu bir fotoğrafçı tabirini kullanmak istiyorum. Işığınız bol olsun. Görüşmek üzere : )

Related posts:

1. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 3: Renk
2. Bunlar Çok Seri : Fotoğrafçılık Üzerine
3. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 4: Kontrast

“Yükselen yeni kuşak, gelecek sizsiniz. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak olanlar sizlersiniz.”

Mustafa Kemal Atatürk

Atatürk’ün gençlik hakkındaki görüşlerine katılmamak elde değil. Herhangi bir politikacıya, sanatçıya, öğrenciye yahut sokaktan geçen herhangi birisine de sorsanız seve seve size katılacak ve bazı yorumlar getirecektir. Peki ya bu temenni sadece sözlerde kalıyorsa? Hiç kimsenin ülkenin geleceğini gençlere bırakmak gibi bir niyeti yoksa?  Gelin bir gencin çocukluğundan itibaren geleceği inşasına bir göz atalım.

Lise sıralarında daha iyi bir eğitim ve gelecek hayalleri kuran gencin karşısında, salla başı al maaşı mantığıyla yıllarını tüketmiş, emeklilik yaşı gelmesine rağmen daha fazla para için bunu gerçekleştirmeyen, zil çaldığı anda kendini sınıftan dışarı atan, zamanın gerisinde kalmış ve son gelişimleri günümüz mantığıyla yorumlamaktan uzak öğretmenler bulunmaktadır.

Üniversiteye giren genç, katı bir hiyerarşi ile sınırlanmış akademik dünyanın çemberine mahkum edilmektedir. Daha başarılı olanın değil daha yaşlı olanın üst kademelerde yer aldığı, esneklikten yoksun akademik sistem, çürümüş anlayışıyla hayal gücü sınırsız ve enerjisi muazzam olan gencin ateşini bir kaç sene içerisinde yok etmek için elinden geleni yapmaktadır.

Çalışan genç tecrübe kisvesi altında üst kademeleri işgal eden dinazorların altında potansiyelini günden güne eritmektedir. Çalışan yani gerçek anlamda üreten, yani vergi veren, yani ülkenin kalkınmasına en büyük desteği veren kesimin büyük çoğunluğunu gençler oluşturmaktadır ancak karşılığında üç kuruş para için gençliğini satmaktadır.

Kendi yarattığı milli gelirin nasıl kullanılacağını tayin etme hakkı bulunan genç, bunu demokratik yollar ile belirlediğini sanırken, aslında her biri birbirinin aynısı olan kurt politikacıların eline düşmektedir. Nasıl bir eğitim sürecinden geçeceğini, hangi koşullar altında çalışacağını ve yaşlanacağını, tecrübe ile zihinleri körelmiş ve teselli olmaya çalışan bir takım yorgun insanlar belirlemektedir.

Atatürk’ün gençlere emanet ettiği vatan, gençleri mümkün olduğunca arka plana atmaya çalışmaktadır. Kurtuluş savaşını gerçekleştirirken henüz 30’lu yaşlarını bitirmemiş olan Atatürk’ün yerinde, çok daha yaşlı ve tecrübeli addedilen bir lider bulunsaydı, savaştan galip çıkmak, devrimler gerçekleştirerek modern yaşamı yakalama umuduna sahip olmak mümkün olmazdı.

Romalıların da dediği gibi, “Şans, cesareti olanın yüzüne güler.” Bu cesaret ve üretim gücüne, sadece gençler sahiptir ve vatanın gerçek sahipleri olan gençlere verilecek olan her yetki, refahımızın artmasına sebep olacaktır.

Related posts:

1. Atatürk’ü Siyasete Alet Etmek

Işık, maddenin fiziksel yapısındaki atomik etkileşim sonucu meydana gelen bir enerji türüdür. Kaynağından çıktıktan sonra bütün yönlere dağılır ve dalgalar şeklinde ilerler.

Herhangi bir objenin görülebilmesi için ya kendisinin bir ışık kaynağı olması ya da üzerine düşen bir ışığı yansıtması gerekir. Işık kaynağı olmayan cisimler özelliklerine göre kendi üzerlerine düşen ışınların bir kısmını az veya çok yansıtırlar.

Fotoğraf söz konusu olduğunda, ışığın dört temel özelliği vardır. Bunlar;

• Parlaklık
• Yön
• Renk
• Kontrast

Ayrıca pratik sebeplerle ışık doğal ve yapay olmak üzere iki türe ayrılabilir.

1.Parlaklık

Parlaklık, ışığın yoğunluğunun ölçüsüdür. Bir pozometre yardımı ile ölçülür. Pozlamayı belirler, kameranın elde mi tutulacağına, üçayağa mı bağlanacağına karar vermekte yardımcı olur. Fotoğrafın rengini ve atmosferini belirler. Sadece pozu etkilemez, fotoğrafın renk yorumunu da belirler. Mesela parlak ışık genellikle sert, fakat gerçekçi hissettirmektedir. Loş ışık ise daha gevşek, dinlendirici ve gizemlidir.

Yüksek yoğunluklu aydınlatma, konuları daha yüksek kontrastlı ve renklerini daha parlakmış gibi gösterirken, loş ışık ise bunun tersi bir etki yapmaktadır. Böylelikle ışığın yoğunluğunu değiştirerek fotoğrafçı ürettiği görüntünün uyandırdığı duyguları ve atmosferi kontrol eder.

Yüksek parlaklık

Düşük parlaklık

Parlaklığın ve isteğe bağlı olarak bu ayarın değiştirilmesinin fotoğraf üzerinde yarattığı yorum farklılıklarına sağdaki örnek fotoğraflarım üzerinden bakabilirsiniz. Fotoğraflarım, tamamen aynı konu ve kompozisyona sahip olduğundan, sizler için daha rahat bir karşılaştırma imkânı olacaktır.

Bir dahaki yazımızda ışığın temel öğelerinden bir diğeri olan “Yön” den bahsedeceğiz. Takipte olalım lütfen :) Yeniden paylaşmak dileğiyle…

Related posts:

1. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 2: Işığın Yönü
2. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 4: Kontrast
3. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 3: Renk

Merhabalar, geçen yazımız itibariyle doludizgin başlamış olduğumuz fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüvenimiz, kaldığı yerden devam ediyor. Bir önceki yazımda fotoğraf makinesinin parçaları üzerine detaylı açıklamalar yapmaya çalışmıştım ve yine geçen yazımda bahsettiğim üzere bu yazımda sizlere objektifin işlevi ve objektif çeşitlerinden bahsedeceğim.

Yeniden hatırlatmak gerekirse objektif, görüntünün film üzerinde yeterli netlik ve aydınlıkta oluşmasını sağlayan mercekler topluluğudur. Objektiflerin üzerinde çoğunlukla diyafram ayar halkası, manuel netleme halkası gibi kontrol düzenekleri bulunur. Peki, bir objektif üzerinde görmüş olduğumuz sayılar neyi ifade eder? Bir objektif üzerinde objektifin özelliklerini belirten; odak uzaklığı, en açık ve en kapalı diyafram açıklığı, netleme mesafesi gibi bilgiler bulunmaktadır.

Görüş açısı:
Odak uzunluğunun kısa ya da uzun olması görüş açısını belirler. Kısa odak uzunluğuna sahip objektifler geniş görüş açısına, uzun odaklı objektifler dar görüş açısına, normal odak uzunluğuna sahip objektifler ise normal bir görüş açısına sahiptirler. Basit bir şekilde açıklamak gerekirse; normal açı insan gözünün görebildiği açıya eşdeğerdir, dolayısıyla normal odaklı objektifler insan gözünün gördüğü açıyı, kısa odaklı yani geniş açılı objektifler insan gözünden daha geniş açıları, uzun odaklı yani dar açılı objektifler ise insan gözünden daha dar açıları filme yansıtırlar. Aşağıdaki resimde odak uzunluğu ile görüş açısı arasındaki bağı görmekteyiz.

Görüş açıları

Normal objektif

Objektif Çeşitleri
Normal objektif: Odak uzunluğu 50 mm civarında olan objektiflerdir.

Zoom objektif

Zoom objektif: Değişken odak uzunluklu objektiflerdir. Konunun daha yalın şekilde kadrajlanması, lüzumsuz detayların elenmesi için kullanılır. Fakat bu tür objektifler optik yapıları nedeniyle ışık kaybına neden olmaktadırlar. Işık kaybı azaltılmış olan zoom objektifler diğerlerine göre çok daha pahalı olabilirler.

Kısa teleobjektifler: 70mm ile 135 mm arasındaki odak uzunluklu objektiflerdir. Bu tür objektifler 85mm’den itibaren çoğunlukla portre çekimlerinde kullanılır. Net alan derinlikleri kısıtlıdır.

Tele objektif

Tele objektifler: Çekim esnasında bulunan yere uzak olan konuları yakınlaştırma için kullanılan objektiflerdir. Sportif etkinliklerin çekimi için teleobjektifler kullanılır. Alan derinlikleri çok kısıtlı olduğundan objeler kolaylıkla arka plandan sıyrılır, obje net, arka plan flu çıkar. Bu durumda fotoğraflarda derinlik duygusu yaratır.

Geniş açılı objektif

Geniş açılı objektifler: 16–20 mm ve 20–35 mm odak uzunluğu olan bu objektifler, tecrübeli ellerde olağanüstü fotoğraflar verebilirken, yanlış kullanıldığında deformasyonlara neden olurlar.

Makro objektif

Makro objektifler: Yakın plan çekimlerinde kullanılan objektiflerdir. Çoğunlukla doğada çiçek, böcek gibi yabanıl yaşama dair fotoğraflar bu tür objektiflerle yapılabilir. Konumuzun çok yakınına kadar sokulmak zorunda olduğumuzdan, net alan derinliği oldukça azalacaktır.

Shift objektif

Shift (kaymalı) objektifler: Mimari fotoğraf çekimlerinde, yüksek binalar perspektif bozulmasına uğradığından, dikey çizgilerde yukarıya doğru bir birleşme gözlenir. Shift objektifler bu tür bozulmaların önüne geçmek için yapılmıştır. Bu tür objektifler oldukça pahalıdır ve ülkemizde pek yaygın değildir.

Balık gözü objektif

Fish eye (balıkgözü) objektifler: 6–16 mm arasında odak uzunluğuna sahip olan objektiflerdir. Odak uzunluklarından da anlaşılacağı üzere çok geniş bir açıyı kapladıklarından gözümüzle düz gözüken çizgilerin fotoğrafta kavisli çıkması gibi bir efekt yaratmaktadır. Bu efektin özellikle kullanılmak istendiği durumlar için uygun bir objektiftir.

Eminim birçoğunuz, açıklamalardan sonra, bu objektiflerle çekilen fotoğraflar nasıl bir etkiye sahip oluyor diye merak ediyorsunuzdur. Yazının daha açıklayıcı ve pekiştirici olması adına, direkt olarak örnek fotoğrafları koymayı çok isterdim. İnternet ortamından temin edilecek fotoğrafların sahiplerinden izinsiz bir şekilde yazıda yayınlamanın doğru olmadığını düşündüğümden dolayı örnek fotoğrafları yazıya eklemiyorum. Fakat bu bilgileri pekiştirmek adına örnek fotoğrafları merak eden herkes buraya tıklayarak, ekipman listesinden seçeceği herhangi bir objektifle çekilmiş fotoğrafları kolaylıkla bulabilir. Şiddetle tavsiye ediyorum :)

Bu yazımın da sonuna gelirken, an itibariyle devam etmekte olan “Fotoğrafçılık üzerine paylaşım serüveni” yazılarının daha sık ve güncel olacağı müjdesini vermek istiyorum. Bir dahaki yazımızda “IŞIK”, yani fotoğrafın oluşmasını sağlayan yegâne ve en önemli öğeden bahsedeceğim. Takipte olalım lütfen. Yeniden paylaşmak dileğiyle.

Related posts:

1. Bunlar Çok Seri : Fotoğrafçılık Üzerine
2. Serüven başladı (Fotoğraf makinesinin parçaları)
3. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 1: Parlaklık

Temsilî fotoğrafçı silüeti

Herkese Merhabalar,
Bugün büyük gün. Bugün o bahsettiğimiz uzun, eğlenceli ve bol paylaşım içeren serüvene başlıyoruz. Ama başlamadan önce sizlere yoğun ilginiz, bugün ilkini yapacağımız paylaşım serüveni süreci ile ilgili geri dönümleriniz için çok teşekkür etmek istiyorum. Çünkü siz de takdir edersiniz ki burada yapacağım paylaşımlar sizlere ulaştığı, değer bulduğu ve bu değere paralel olarak yapacağınız yorumlar ölçüsünde değer bulacaktır. Sözü uzatmadan ilk paylaşımıma büyük bir heyecanla başlıyorum. Fotoğrafçılıkla ilgili bilgilerin kazanılması sürecinde en sıkıcı süreç belki bu teorisel süreçtir. Fakat eminim bu bilgilerin pratikte ne kadar işlevsel bilgiler olduğunu gördükçe işin eğlenceli boyutunu da kavramış olacağız. Bu teorisel bölüme geçmeden önce neredeyse bütün temel fotoğrafçılık seminerlerinde önemle üzerinde durulan iki unsura kısaca değinmek istiyorum. Birincisi fotoğraf makinemizi her zaman boynumuza asıyoruz. İkincisi ise çoğumuzun yıllarca yaptığı, fotoğrafa “resim” deme hatasını şu dakikadan itibaren alışkanlıklarımız arasından kaldırıyoruz. Bu iki önemli hatırlatmayı yaptıktan sonra gönül rahatlığıyla teori paylaşımına geçiyoruz. Biraz önce dediğim gibi birçoğumuza sıkıcı gelebilecek bu bölümün sıkıcılığını elimden geldiğince azaltarak, bu bilgileri bir kitaptan, bir fotoğrafçılık seminerinden alıyormuş gibi değil de sanki dost meclisinde, sizlere bildiğim bir iki küçük detayı anlatıyormuşum gibi yansıtmaya çalışacağım. İlk olarak elimizden düşürmememiz gereken silahımızı yani fotoğraf makinemizi genel olarak tanıyalım.

Bu bölümde fotoğraf makinesinin öğelerini tanıyacağız. Fakat daha da öncede belirttiğim gibi gereksiz ve uzun bilgilere çok girmemeye çalışacağım. İlk aşamada sık kullanacağımız öğeleri bilmenizde yarar olacağını düşünüyorum. Bu küçük notu da düştükte sonra fotoğraf makinemizi tanımaya başlayabiliriz.

Arkadaşlar bütün fotoğraf makinelerinde ortak olan dört adet temel parça bulunmaktadır:
Objektif, diyafram, obtüratör ve vizör. Peki fotoğraf denen bu sihir bu parçalarla nasıl oluşuyor onu detaylı olarak gelecek yazılarımda anlatmaya çalışacağım fakat bu parçaları daha net kavrayabilmek için de fotoğrafın oluşumunu kısaca yazmam gerekiyor diye düşünüyorum. Fotoğraflamaya çalıştığımız konudan gelen ışık önce objektifte toplanır ve odaklanır. Sonra, diyaframdan, yani objektifin içindeki bir diskin ortasından geçerek obtüratöre ulaşır. Fotoğraf makinelerinin çoğunda obtüratör filmin tam önüne yerleştirilmiştir. Obtüratör fotoğraf çekerken belli bir süre açık kalarak objektiften gelen ışığın film üzerine düşmesini sağlar. Bu ışık film üzerinde fotoğrafın oluşmasını sağlar.

Vizör

1) Vizör: Vizör, sıkıcı tabiriyle, objektifin görüş açısı ve yönünü göz ile takip etmeye yarayan optik bir düzenektir. Basit tabiriyle, hani fotoğrafı çekmeden önce tercihen sol gözümüzü kapatıp sağ gözümü açarak konuya baktığımız küçük ekran :) Bu ekrandan konuya bakabilip kompozisyonumuzu ayarlayabildiğimiz gibi genellikle makinelerde ekranın altında gözüken pozometre kısmından, çekeceğimiz konu üzerindeki ışığı ölçümleyerek, fotoğraf makinemizin uygun gördüğü enstantane ve diyafram değerlerini görebiliriz.

2) Netleme Sistemi: Netlemeyi gerçekleştiren vidalı iki tüpten ibaret bir aparattır. Merceklerin film düzleminden uzaklaşıp yakınlaşması ile netleme yapılır. Bu sistemle otomatik odaklama veya manuel odaklama yapılabilmektedir. Gözümüz netlik ayarlamaya çok aşina oluncaya kadar otomatik odaklamadan şaşmamanızı tavsiye ederim arkadaşlar.

Objektif

3) Objektif: Görüntünün film üzerinde yeterli aydınlık ve netlikte oluşmasını sağlayan mercek ya da mercekler topluluğudur. Yani burada objektifin temel özellikleri olarak, ışığı filme geçirirken netleme sistemiyle netliğini, diyafram sistemiyle de içeriye giren ışığın yoğunluğunu ayarlayabilmesini sayabiliriz. Objektif çeşitlerini ise ayrı bir yazıda uzunca açıklayarak örnek fotoğraflarla açıklamaya çalışacağım.

4) Diyafram: Fotoğrafa az çok ilgisi olan herkesin duyduğu fakat belki de yeterince bilgi sahibi olmadığı terimlerden birisi. Diyafram, ışığın yoğunluğunu kontrol edebilmeyi sağlayan, büyültülebilen ya da küçültülebilen bir delikten ibarettir. Fonksiyonları, ışığın yoğunluğunu ve net alan derinliğini kontrol etmektir. Diyafram aralıkları aşağıdaki şekildeki gibidir:

Diyafram açıklıkları

Deklanşör

Enstantane

5) Obtüratör (Perde): Işığın film üzerine düşme süresini belirleyen mekanik bir sistemdir. Bu süreler çoğunlukla saniyelerin birimleri kadardır. Örneğin 1/1,1/2,1/4,1/8,1/15,1/30,1/60,1/125,1/250,1/500,1/1000 saniye gibi. Obtüratörün fonksiyonları ise, ışık miktarını saptamak ve hareketi saptamaktır.

6) Deklanşör: Deklanşör, hepimizin bildiği, bunca sürecin ardından fotoğraf dediğimiz sihrin oluşmasını sağlayan yegâne öğedir :)

Genel olarak fotoğrafın makinesinin temel öğelerini sizlerle paylaşmaya çalıştım arkadaşlar. Böylelikle serüvenimiz de resmi olarak başladı. Duyanlar duymayanlara söylesin :) Gelecek yazıda objektif çeşitlerini ve bu çeşitlerin fotoğrafa etkilerini örnek fotoğraf kullanarak sizlerle paylaşacağım arkadaşlar. Takipte olalım lütfen. Yeniden paylaşmak dileğiyle :)

Related posts:

1. Bunlar Çok Seri : Fotoğrafçılık Üzerine
2. Objektif Çeşitleri
3. Fotoğrafta Işığın Temel Özellikleri Bölüm 1: Parlaklık