O sabah çıkan gazetenin ilk sayfasına, “köy enstütüleri kapatılıyor” diye 90 punto manşet atılırken matbaada, Simav sapağından sert bi manevrayla viraj alan deniz mavisi Ford. Tozu dumana katarak ilk benzinliğin önünde durdu. İçinden pantolunun cepleri Benjamin Franklin ile arkadaş, saçları sık, sarıya çalan pis sakallı Habiblerin Cüneyt indi. Benzinciye ıslık çalarak yanına çağırdı..

-Üçpınar köyüne daa ni kada va lan?

Deniz mavisi Fordu gören fakat hayatında hiç deniz görmeyen pompacı önce arabaya sonra Cüneyt’e baktı. Ardından da  yola bakıp tekrar Cüneyt’e döndü.

-Varmışsın zati ağabey. naha şudan dönünce üçpınaa. Sen kimlerdensin? Üçpınalıla züğürttür. Tomofilli adamsın essah.

Adamı sallamayan Cüneyt, cebinden çıkardığı marlborosunu ağzına koyup, zipposuyla fiyakalı bi ateş çakarak sigarasını alevlendirdi. Pompacının ağzı sulandı yutkundu ama bizimki oralı olmadı.

-Sen depoyu fulleyive.

Pompacı depoyu doldurup hortumu depodaki kınına taktı..

-100 gayme

-Siftah yaptın mı la?

-Yoğh!

Cüneyt bi kaç papeli cebinden çıkarıp, sol elinden sağ avucuna aldı. Benjamin Cüneyt’e, Cüneyt Benjamin’e baktı. Sonra avucunu sıkarak Benjamini boğdu. Papeller ağızda üç tur döndürülüp tükürülmüş ciklet bezeri bir hal aldı. Sonra plase bir savruluşla pompacının ayağının dibine düştü. Cüneyt arabaya bindi. Motoru çalıştırıp gaz pedalını kökledi ayağını debriyajdan hızla çekti. Ortalık toz duman oldu. Tozlar dağıdığında dikiz aynasından pompacıya baktı. Pompacı nokta kadar kaldı, akabinde kayboldu.

10 dakika ötede bahçesinde erik ağacı olan evin tahta kapısı 2 kez vuruldu. Hasibe Teyze kapıda belirdi. Gelen postacı Muhammed’i içeri buyur etti.

-Amerikandan mektup vaa hasbe teeze. Cüneytten heralde.

-Okuyu ve hele la Muhammed. Du sana bi çay getirem.

Muhammed çayından bir yudum aldı. Zarfı itinayla açıp işaret ve baş parmağını yalayarak kağıdı zarftan çıkardı. Muallim bir eda takınıp Hasibe Teyze’ye cila çekti. Genzini temizleyip okumaya başladı:

-Sevgili anacım…

O sırada dışarda sert bir fren sesi duyuldu. Bütün köy ayağa kalktı. Herkes kapısının önüne koştu. Cüneyt’ini kapıda görünce Hasibe teyze koşup yavrusunu bağrına bastı. Cüneyt 10 cm çaplı güneş gözlüğünü, gömleğinin gözünden çekip gözüne takarak mahalleliye döndü.

-Selamınaeyküm la… Niittiniz?

Köylüler Cüneyt’e koştular:

-Aleyküm selaam Cüne..

Cüneyt kıçını onlara dönüp tahta kapıdan geçerek evine girdi.

-La hadi daalun ağşama kavede dertleşürük.

Kapıyı çarparak kapattı. İçerde postacı Muhammed’i görünce.

-La geçen ay yazdıydım be o meğtubu ne kada yavaşsınız. Gelişmemiş memleket işte ne beklesün amınim.

Hasibe Teyze gitti, karşıdaki çınar ağaçlı evin kapısını çaldı. Emine Teyze kapıyı açtı.

- Emineee, Cüneyt geldi gıı.

- Gözün aydun

- Faik’ i çağır da gesün aakadaşuyla deetleşsun.

- Faik derste, gelir şindi öğle yimeene

Emine Teyze Hasibelere geçti; oturuldu, konuşuldu, yenildi, içildi. Cüneyt amerikan macerasını ballandıra ballandıra anlattı.

-Ne iş yaptın la sen orda Cüneyt?

-Muhasebe gayıtları duttum .

O sırada kapı çalındı asılmış suratıyla elinde çantası Faik çıkageldi.

- Anam sizde mi Hasbe teyze?

- Burda ge gee..  Cüneyt geldi bah.

Faik’in gevşeyip aşağı salınmış, asık suratı pek tepki vermedi. İçeri girdi. Cüneyt onu görünce alaycı ve sevecen harmanı bir bakış patlattı.

-Faik niiden la dostum?

- Hoşgelmişin Cüneyt. Benzinci mi oldun lan orda?

Cüneyt’in suratı asıldı. Yutkunup devam etti.

-La oğlum orda ettiğin iş deel kazandığın para önemli. Benzüncüde çalıştıysak, arada muhasebeye de bahtık. Bak kapıda duran fordu görüyon mu? Peşin para saydım aldım. Aftalardır yollardayum. Gemiyle Avrupa’ya ordan buraya. Ödediğim gümrük vergilerünün haddi hesabı yok ama değdi doğrusu.

-Yaa bahkala gidee gelüsün artuk burda arabanlan.

Bol yeşil para görmüş, benjaminle arkadaş Cüneyt, Faik’in kendisini küçük görmesini hazemedemedi. Çayından 3 uzun yudum aldı bardağı dipledi. Anasından yenilemesini istedi. Sonra da konuşmaya başladı.

- Öğretmenlük zor meslek dimi lan Faik?

- Öyle

-Ama sizde de sorun vaa galüba bahsana orda boh temizlesen boh gibi paran oluyo. Araba da alüsun ev de alusun.

-Burda da alırsın.

-Boh alırsın

-Kafanı gullanırsan alırsın la Cüneyt. Hazıra gonunca olmuyo taabi yılladır.

-Biizm memleketlünün gafası matamatiğe basmayor Faik. Ben gittim adam aya gidiyor çok geişmiş memleket canum.

- Bizde de giden çıkar elbet. Ama bahsana Cüneyt. Sizin memleketli bizim gelişmemizi istemyior anlaşulan.

- Nası la?

Faik çantasından suratını asan haberin yer aldığı gazeteyi çıkarıp Cüneyt’e uzattı.

- Bak bizim okulu kaptıyolar. Artık beni de nereye atarlarsa.

- Doğuya atmasunlar da

- Farketmez her yer memleket. Gezer görürüm tekrar. Zaten daha önce de gitmiştim. Kuzey çıkarsa karadeniz yaylalarını gezerim. Doğu çıkarsa hasankeyfe giderim tekrar.

- Ne zaman gittin la?

- Lise bitince bütün paramı biriktürüp memleketi gezdim. Madem örtmen olucam köyüme bilmediğim yeri anlatmak istemedim talebelerime.

Dolar yeşili görmüş ama karadeniz yeşinini henüz görmemiş renk körü Cüneyt, Faik’in çaresizliğinden faydalanıp onun üzerine gitse de Faik’in geniş tavırlarını bir türlü yenemedi. Hayat ve para ekonomi eğrisini beynine mesken tutup ömür boyu kiraya veren Cüneyt, Faik’i parasıyla ve özellikle amerikan görmüşlüğüyle dövmeye, ezmeye biraz daha çabaladı ama Faik’in gardlarından iyice yoruldu. Faik yerinden kalktı.

-  Ben artık gideyim ders başlıcak.

-  Bırakam seni arabaylan la Faik?

-  Hacet yok giderim ben.

Faik’le yıldızını barıştıramayan Cüneyt, kişiliğinin soyut otobanında bir U dönüşü yapıp arkadaş canlısı tavrını takındı:

-  E madem okul kapandu, gitme öğleden sonra da gel seni fordlan gezdirem. Hem senün canın sıkkın la. Oğlum ennihayetinde köy enstütüsü. Normal okuldan ne farkı va. Orda da matematük burda da. Her okulda varsa yoksa problem çözecü. siheheh

Faik, Cüneyt’te onun henüz hiç görmediği ama aslında Amerika’da herkesin ona öyle baktığı, fakat Cüneyt’in maaş beklemekten farkına varamadığı o acınası küçültücü bakışı attı. Bıyık altından gülerek.

- Marlburon var mı la Amerikalı?

- Va buyur.

Cüneyt, Faik’in sigarasını yaktı. Faik dumanı içine çekti, ciğerlerinde bir tur döndürüp burnundan gök üzüne üfledi.

- Aritmetiği biliyn mi la Cüneyt?

- Heee sayıla, rakamlaa, geometrü. Okulda öğrenmedük mü beraber?

- He işte şimdi ben okula gidecem. Talebelere diyecem ki. Siktiredin aritmetiği çıkarın kaatarı, düşleyin geleceğinizi önünüzdeki kaada çizün..

- Resüm mü yapturacün?

- Hee resim. Resim yapsınlar boyalarla Cüneyt. Belki senin arabanı çizerlee, belki bizim köyün kalkınmış halini. Okul kapandu nasısa, aritmetiği neettsin çocuk? Tanrı rakamları deel, renkleri yarattu.

*Yazıda kullanılan resim: Monet~ Vanilla Sky

Related posts:

1. Obama ile Değişen Amerikan Dış Politikası

Merhabalar sevgili afer.in okuyucusu,

Zaman su gibi geçiyor gerçekten de. Daha şubat ayında neler olduğundan bahsediyorduk ki mart ayı da geride kaldı. Peki neler olmuş bu ay afer.in‘de hep birlikte bakalım.

Öncelikle hemen hemen her gün güncellenmeye, size her gün yeni yazılar sunmaya devam ettik. Mart ayı içerisinde ekibimize 3 yeni arkadaşımız daha katıldı. Uğur Günel, Yenal Saral ve Ahmet Sarıkaya. Kendilerine tekrar hoşgeldin diyoruz. Ayrıca Yenal Saral (8219) ve Ahmet Sarıkaya (lauthres) arkadaşlarımızın kişisel blogları da mevcut. İsterseniz onlara da bir gözatabilirsiniz.

Mart ayı içerisinde ilk defa “Bunlar da Güzel!” köşemizi oluşturduk. Nedir bu derseniz, bu köşemizi tanıttığımız yazımızdan bir alıntı yaparak bahsetmeye çalışalım.

“Bir süredir  “Bunlar da Güzel!” adında oluşturduğumuz bir köşemiz var afer.in olarak. Bu köşemizde beğendiğimiz, sizin de takip etmenizde fayda gördüğümüz blogları listeliyoruz. Her 2 haftada bir Pazar günü güncellediğimiz köşemizde 10 adet güzel blog listeleniyor. (Bu dönem ki listemizi görmek için tıklayın…) O listeyi neye göre düzenlediğimize gelirsek, ilk olarak friendfeed’teki şu başlıkta duyurmuştuk böyle bir köşe yapacağımızı. Oradan gelen önerilere göre ilk kez düzenledik listemizi. O zamandan beri ise iletisim sayfamıza ya da bilgi@afer.in adresine gelen önerilere göre hazırlıyoruz.” Devamı..

İstatistiklerimize göz atacak olursak, mart ayı içerisinde yine şubat ayında olduğu gibi okuyucu sayımız artmaya devam etti. Alexa.com verilerine göre Türkiye’den erişilen tüm siteler arasında 3 binli sıralarda gidip geliyoruz. Tüm dünyadan erişime bakıldığında 200 binli sıralardayız. Her geçen gün bu istatistiğin artması bizi daha da motive ediyor. Bununla birlikte yazılarımıza bırakılan yorumların sayısının da artması aynı şekilde motivasyon kaynağımız oluyor. Şubat ayında mail ve rss ile takip konusunda yetersiz kaldığımızdan yakınmıştık. Herhalde okuyucularımız bizi duymuş olacak ki, bu ay mail ve rss takibinde patlama yaşadık. Takipçilerimizin sayısı bir önceki aya göre birkaç katı arttı katlandı. Bu noktada tüm okuyucularımız birer afer.in‘i haketti. :) Aynı şekilde hem friendfeed hem twitter hesabımızdan bizi takip edenlerin sayısı da oldukça arttı. Fakat facebook fan page‘imizin takipçi sayısındaki artış beklentimizin çok altında kaldı. Sanırım bizim yeterince önem vermememizden kaynaklanıyor. Umarım geçen ay rss ve mail takibinde yaşadığımız patlamayı bu ay da facebook fan page’imiz için yaşarız. Sözün özü sevgili okuyucu sanıyorum mesajı aldınız. :)

2008 yılından beri düzenlenen bir blog ödülleri organizasyonu  var. İçinizde duyan ya da belki başvuran birileri mutlaka vardır. Her yıl daha fazla bloga, blog yazarına ve okuyucuya ulaşıyorlar. Biz de bu seneki ödüller için topluluk kategorisinde başvurumuzu yaptık. Umarız oylama süreci başladığında bizleri yanlız bırakmayacaksınız.

Ve afer.in‘in enlerine geçme zamanı! Mart ayında en çok okunan içeriklerimize geçmeden önce hemen sağ tarafta da bulunan en çok afer.in alan yazılarımızdan ilk 5 tanesini burada listelemek istiyoruz.

En çok afer.in alan yazılar

1 – Facebook Gruplarından Umut Bekleyen Nesil

2 – Aşk-ı Memnu’nun Finalini Gördüm

3 -Doğum Günü Deneyleri

4 – Twitter’da Ne Yapıyoruz?

5 – Bir SüperStar’ın Hikayesi – Allen Iverson Bölüm (1)

Mart ayında en çok okunan yazılar :

1 – Aşk-ı Memnu’nun Finalini Gördüm

…Reklamlar bitince, görüntüler tekrar Nihal’in mesaj atma sahnesinden başlar. Velhasıl herkes salonda toplanmıştır. Adnan Behlül’e “Oğlum bak seni çok pis döverim, sarı pipi çamaşır ipi” der. Behlül’de “Yeter artık” diye haykırır. Herkes hayrete kapılıp, aynı anda kafayı Behlül’e çeviririr. Behlül konuşmasını sürdürür ”Yeter.. evet amca sana ihanet ettim. Bihter’le yattım. Ama sor bakalım bi niye tattım? Çünkü ben de sevdim”, Adnan elini arka cebine atıp silahına… Devamı

2 – Eyyvah-Ki Ne-Eyvah

…Sonunda Bican Günalan, Ata Demirer ve Demet Akbağ, salona girdiler ve yavaş yavaş ışıklar söndü. Artık koltuklarımıza iyice kurulup keyif çıkarma vaktiydi. Son zamanlarda Türk Sineması’ndaki komedi furyasından bir film daha izleyecektik. Filmleri önyargım olmadan, gişe sayısına bakmadan sinemaya gider izlerim hep, tabii ki bilet fiyatlarının biraz yüksek olması bunu engellemediği sürece. Neyse sözü fazla uzatmadan ve dayanamayıp spoiler veririm diye korktuğum için nasıl eğlendiğimden bahsedeyim… Devamı

3 – Bir SüperStar’ın Hikayesi – Allen Iverson Bölüm (2)

…Yaşanan bu hapis dönemi, hem lise yıllarında kendisini vitrine koyacak fırsatlardan mahrum kalmasına sebep vermişti, hem de ileriye dönük üniversite hayallerini de büyük riske atmıştı. Çünkü edindiği kötü şöhret kendisine burs verme teklifinde bulunan okulların bu kararlarından vazgeçmesine; burs vermeyi planlayan kolejlerin ise kötü nam salan bu adamı okullarına davet etmeye cesaret edememelerine sebep olmuştu. Oğlunun geleceğini NBA ile şekillendiren annesi Ann Iverson ise çeşitli kolejlerden randevular alıp, okul yöneticilerini oğlunun başından geçen kötü şeylere aldırış etmemelerine ve onun yetenekleriyle ilgilenmelerine ikna etmeye çalışıyordu…Devamı

4 – Basketbol Kuralları

Fauller savunma faulü, hücum faul ve teknik faul olmak üzere üçe ayrılır. Hücum fauller hareketli perdeler, sabit oyuncunun üstüne çıkmak ya da elini,kolunu veya dizini fazla açmak durumlarında çalınır. Savunma faulleri ise yine elin, kolun, dizin haddini aşması durumunda çalınır. Aslında basketbolda faulü tam olarak açıklamak için, her oyuncuyu bir silindir olarak algılama örneği ile yola çıkalım. Silindiri bozan, faulü yapmış oluyor! Ne demek şimdi bu: örneğin göze çok hoş gelen bir turnike izliyorsunuz, ama o da ne! Hakem hücum faul diyor! Görüntünün tekrarını izlerken farkediyorsunuz ki turnikeye giren arkadaş, topu tutmadığı kolu ile savunmacısını havada iken dürtükleyip duruyor! Silindirin çapı genişledi, silindir bozuldu, faul düdüğü geldi!… Devamı

5 – Koparan Fotomaç Başlıkları

99 – 2000 sezonu. Galatasaray’ın UEFA kupasını aldığı dönem. UEFA kupasına katılmadan önce şampiyonlar ligindeki grup maçlarından sonuncusunda Milan ile karşılaşıyor. Galatasaray yenildiği ya da berabere kaldığı takdirde grubu sonuncu olarak tamamlayacak. Tek çıkar yol Milan’ı yenmek. O efsane maçı hepimiz hatırlarız. 85. dakikada 2-1 yenik durumdayız. O dakikadan sonra Hakan Şükür’ün kafa golü ve Ümit Davala’nın penaltısı ile maçı 3–2 kazanıyoruz ve UEFA kupasına katılmaya hak kazanıyoruz. Ertesi gün Star gazetesinde tam sayfa bir başlık  : YENDİK Mİ LAN. Devamı

Related posts:

1. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (2)
2. Eyyvah-Ki Ne-Eyvah!
3. Koparan Fotomaç Başlıkları

1915 olayları temsilciler meclisi tarafından 22 oya karşı 23 oyla bu gece kabul edildi, işin o boyutuyla ilgili çok fazla konuşmak istemiyorum ama bundan sonraki süreç hakkında biraz zihnimizi genişletme çabamdır bu yazıyı yazmak.

Hatırlatmakta fayda var; Temsilciler Meclisi’nden geçen tasarıyı kongrenin onaylaması gerekiyor, ancak öyle resmiyet kazanıyor.

Bu süreç daha önce 2007 yılında yaşanmıştı ama bugün gelinen nokta kuşkusuz 2007′den çok daha farklı. Ben bu farklı duruma Türkiye ve Amerika’yı değerlendirerek bakmak istiyorum.

Türkiye Kim?

Bugün Türkiye Dünya’nın en büyük 17. ekonomisi, en büyük 10 ordusundan birine sahip. Orta Doğu’daki en istikrarlı ülke, tek Müslüman demokrasi.

Orta Doğu basit anlamda neresi?

Yakın ve orta gelecekteki Dünya’ya yön verecek sıvının ana vatanı ” Petrol “. Bu bölge tarihinden gelen doğal bir auraya sahip.

Amerika Kim?

Dünya’daki politikalara yön vermeye çalışan “şuan” Dünya’nın en büyük süper gücü. Amerika bundan önce Almanların “Yahudi Soykırımı”, Japonların ” Çin Soykırımı”nı gündeme almış ve bir şekilde içinde olmaya çalışmış, sebeplerini anlamak hiç de zor değil biraz kafa yorunca.

Bizim yapmamız gereken ne?

• 7 milyar $ civarında şu an bizim gündemizde olan bir şipariş var direk Amerikan şirketlerine verilecek. Bu şirketler içinde Boeing’den tutun da, Raytheon, Lockheed Martin’a kadar şirketler var ki bunlar savunma şirketleri. Bu şiparişleri iptal etmeliyiz.

• Türkiye’nin NATO ile yaptığı antlaşmalar ile NATO’nun Türkiye’de üs kurma hakkı bulunuyor. Amerikalıların da bu üsleri NATO gücü olarak kullanmaya ilişkin bir antlaşması var, sanılanın aksine bizim ülkemizdeki üsler Amerikan üsleri değil, NATO üsleri. Bu anlaşma derhal iptal edilmeli.

• Afganistan’da bizim çıkarlarımızı koruyacak kadar asker kalmalı ve güçlerin büyük bölümü eve çağrılmalı. Afganistan’da halk ile iç içe girmiş ve onlar tarafından güven duyulan tek ordu Türk Ordusu’dur. Amerika, Afganistan’da bataklığa girmiştir ve Taliban güçlenmeye devam etmektedir. Bize ihtiyaçları var!

Demek istediğim, Amerikalılar eğer aptal değillerse bu bölgede Türkiye en büyük güçlerden biridir, başrol oyuncusudur. Ermenistan ise figüran bile olamaz.

Benim kişisel görüşüm, bu yasa tasarısı kabul edilsin ve her sene Türkiye’nin önüne mart ayında ısıtılıp  ısıtılıp sunulmasın. Bu tasarının yasal bir geçerliliği bizim açımızdan yok; tek olumsuz etkisi uluslararası alanda bunu takip eden zincirleme “kabuller” görmemiz ve bir baskı altında kalmamızdır ama biz çok baskılar atlattık.

Related posts:

1. Yeni Bir Dünya: Ermenistan

Biraz gecikme oldu; yazıyı takip edenlerden özür dileyerek başlayalım. Şimdiii, ilk yazımda Allen Iverson’un çocukluk yıllarında ve lise döneminde hayatında nelerle karşılaştığını yazmıştım. En son uğradığı haksızlık ve hapis süreci gelmişti.

Üniversite Yılları: Georgetown Üniversitesi

Yaşanan bu hapis dönemi, hem lise yıllarında kendisini vitrine koyacak fırsatlardan mahrum kalmasına sebep vermişti, hem de ileriye dönük üniversite hayallerini de büyük riske atmıştı. Çünkü edindiği kötü şöhret kendisine burs verme teklifinde bulunan okulların bu kararlarından vazgeçmesine; burs vermeyi planlayan kolejlerin ise kötü nam salan bu adamı okullarına davet etmeye cesaret edememelerine sebep olmuştu. Oğlunun geleceğini NBA ile şekillendiren annesi Ann Iverson ise çeşitli kolejlerden randevular alıp, okul yöneticilerini oğlunun başından geçen kötü şeylere aldırış etmemelerine ve onun yetenekleriyle ilgilenmelerine ikna etmeye çalışıyordu. Tek tek suratına kapanan kapılar, Georgetown Üniversitesi ile son bulmuştu. Georgetown’un Iverson’a sadece koçluk değil babalık da eden koçu John Thompson, Ann Iverson ile görüşmesini şöyle anlatıyordu: “Bende bu çocuk ile ilgili merak uyandıran şey annesi oldu. Ortada bahsi geçenin oğlunun hayatı olduğunu ağlayarak ifade ediyordu. Benden sadece tek bir şans istedi, tek bir şans! Ben de merakımın da etkisiyle oğluyla görüşmeyi kabul ettim. Allen’la konuşurken dikkatimi çeken ilk şey, karşımdaki çocuğun çok zeki olduğuydu. Hayatındaki tüm olumsuzluklarla yüzleştiği ve bunları ardında bıraktığı izlenimine kapıldım ve bu beraberinde kötü bir şöhret getiren bu adam için çok önemli oldu. Ben de tek bir şartla birlikte çalışmayı kabul ettim: Mahkeme kararındaki şartları yerine getirdiğine ve adli kaydının temizlendiğine dair belgeyi getirmezse, imza atılmayacaktı.”.Birkaç aylık gecikmenin ardından Iverson, Georgetown Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ne kaydoldu. Neden mi güzel sanatlar? Belki pek bilinmez ama Iverson çok yetenekli bir ressamdır. 17 yaşındayken resim dersleri veriyordu. Georgetown yıllarında ise, ev odasının kapısının arkasına Majesteleri Jordan’ın bir portresini çizmişti. Ayrılırken kapıyı da beraberinde götürmek istemiş; ama ev sahibi izin vermemişti.Koç John Thompson, Iverson için bir koçtan fazlası olmuştu. AI’da eksik kalan baba figürünü de elinden geldiğince tamamlamıştı. Georgetown Hoyas, aslında NBA’e kazandırdığı uzunlarıyla ünlüydü ve Thompson da çok iyi bir guard eğitmeni değildi. Ancak üniversite takımlarında belirli bir kariyere sahip olabilen sayılı siyahi kişilerden olan Thompson,Iverson’un yaşadığıklarından da etkilenmiştir. Basının kendisine Iverson için herhangi bir ayrıcalık tanıyıp tanımaycağı sorusuna ise: “Allen’a güveniyorum. Güvenmesem zaten takımıma almam; ama defalarca söylediğim gibi: Takımda bir çıban istemiyorum ve burası da sorunlu olanlar için bir rehabilitasyon programı değil“.

Related posts:

1. Mart Ayında Afer.in’de Neler Oldu?
2. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (1)
3. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (3)

Şubat ayı geldi mi NBA severlere güzel bir hafta sonu geçirmek için güzel bir fırsat doğar. Ligin yıldızlarını batı ve doğu karmaları olarak karşı karşıya getiren All-Star organizasyonu kapıdadır çünkü. Üç gün süren bu keyifli organizasyona ise bu sene Dallas ev sahipliği yapacak.

Dallas Maverics’in çok konuşan ve eleştiri dozajını pek ayarlayamadığı ve

biraz da çirkefliğe kayan konuşmaları ile tepki çeken sahibi Marc Cuban, Dallas’ta olacak bu organizasyon için oldukça ilginç bir girişimde bulundu! Kapasiteleri yaklaşık olarak 20000 kişi olan NBA salonlarında gerçekleşen All-Star organizasyonu, bu sene Dallas’ın NFL (National Football League/ Amerikan fotbolu ligi) takımı olan Dallas Cowboys’un 80000 kişi kapasiteli Cowboys Stadium’da oynanacak! Açıkçası maçın atmosferini oldukça merak ediyorum!

All-Star haftasonunda, cuma günü başlayan etkinlikler, pazar gecesi büyük

finalle son bulur. İlk gece çaylaklar, ve ligde ilk yıllarını geride bırakan oyunculardan oluşan takımlar karşı karşıya gelir. İkinci gece ise yeteneklerin konuştuğu gecedir. Yetenek yarışması, üç sayı yarışması ve ardından da smaç yarışması ile cumartesi gecesi de son bulur. Pazar gecesi ise doğu ve batı karmalarının All-Star maçı ile bu güzel hafta sonuna son noktayı koyar.

Ayrıca All-Star hafta sonunda bir çok takımın yöneticisi de bir araya geldiklerinden, play-offlar öncesi son takaslar da bu hafta sonunda şekillenir.

All-Star maçında boy gösterecek takımların ilk 5′i halk oylamasıyla belirlenirken, yedekler konferansların koçlarının oylamalarıyla belirlenir.

Bu sene halk oylaması ile seçilen Doğu Konferansı’nın ilk 5′i şu şekilde:
Guard: Allen Iverson (Philadelphia 76ers)
Guard: Dwyane Wade (Miami Heat)
Forvet: LeBron James (Cleveland Cavaliers)
Forvet: Kevin Garnett (Boston Celtics)
Pivot: Dwight Howard (Orlando Magic)

Batı Konferansı ise şu isimlerden oluşuyor:
Guard: Kobe Bryant (L.A. Lakers)
Guard: Steve Nash (Phoenix)
Forvet: Tim Duncan (San Antonio)
Forvet: Carmelo Anthony (Denver)
Pivot: Amare Stoudemire (Phoenix)

Bu seçimlerde oyuncuların popülerliği ön planda. Kaldı ki bu popülerliklerini yetenek ve başarılarıyla kazandıkları için seçimler izleyicilerin de hoşuna gidiyor. Ancak bu seneki halk oylamasında dikkatimi çeken tek bir isim var; o da Allen Iverson.

Iverson, benim aktif oyuncular içinde Shaq’tan sonra en sevdiğim

oyuncudur. Ancak bu sezon önce Memphis ile anlaşması ardından da basketbolu bıraktığını açıklaması ve sonra tekrar 76ers ile sahalara geri dönmesinin ardından bu sezon hiç de All-Star’lık bir performans göstermedi. Bu sezon oynadığı 23 maçta 14.2 sayı ve 4.3 assist ortalamaları ile oynuyor ki bu zamanında ligin sayı kralı olan bir oyuncu için hiç de güzel ortalamalar değil.

Ancak Iverson’un olduğu bir ligde, AI’nın All-Star olmaması da düşünülemez bana göre! Madem popülerite önemli, kendisi bunu oldukça hakediyor! Ama o zaman ben Shaquille O’Neal’ı da All-Star maçında görmek isterim! Kendisi bu maçın bir eğlence maçı olduğunun ve hoş zaman geçirmenin burda esas olduğunu en iyi şekilde kavrayan ve yaşayan isim çünkü! Kesinlikle bu sene de O’nu görmek isterdim.

Koçların seçimleri ile belirlenen yedekler ise Doğu Karması’nda:
Joe Johnson (Atlanta)
Al Horford (Atlanta)
Rajon Rondo (Boston)
Paul Pierce (Boston)
Derrick Rose (Chicago)
Gerald Wallace (Charlotte)
Chris Bosh (Toronto)

Batıdaki isimler ise:
Chris Paul (New Orleans)
Deron Williams (Utah)
Brandon Roy (Portland)
Kevin Durant (Oklahoma City)
Dirk Nowitzki (Dallas)
Zach Randolph (Memphis)
Pau Gasol (L.A. Lakers)

Bu sene 12 Şubat 2010′da başlayacak olan All-Star haftasonu için tüm NBA sevenlere şimdiden iyi seyirler dilerim!
Basketbolla kalın!

Related posts:

1. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (3)
2. Magic Hata Yaptı
3. 1996 NBA Draftı: Lig Değişiyor

NBA’in tarihini baştan yazmaya devam ediyoruz! İlk yazıda da söylediğim gibi NBA kurulduğu günden bu yana 30 takımdan oluşan bir lig değil. Ve yine ilk yazıda değindiğim gibi, iki takım hariç, takımlar yer ve isim değişikliklerine de gittiler. Önce NBA’in bugünlere gelmesinde emeği olan eski takımların da isimlerine göz atalım.

NBA’in en çok şampiyon olan ikinci takımı olan Lakers Organizasyonu, ilk yıllarını Los Angeles’ta değil Minneapolis’te geçirmiştir. Los Angeles’a gelmeden önce de başarılı bir takımdı. Lakers Organizasyonu, Minneapolis’te 4 defa şampiyonluğa ulaştı.

NBA’in ilk şampiyonu ise yine şimdiki adını taşımayan bir takım. Philadelphia’daki organizasyonun adı eskiden Warriors’tu. Daha sonra takım şehir değiştirmemiş, isim değişikliğine gitmiş, ve bir çok kişinin bildiği üzere Philadelphia 76ers adını almıştır.

Eski takımların isimleri şu şekilde:
- Seattle Supersonics
- Minneapolis Lakers
- Baltimore Bullets
- Philadelphia Warriors
- Cleveland Rebels
- Indianapolis Jets
- Chicago Stags
- Indianapolis Olympians
- Pittsburgh Ironmen
- Waterloo Hawks
- Syracuse Nationals
- Saint Louis Bombers
- Washington Capitols
- Detroit Falcons
- Toronto Huskies
- Providence Steamrollers
- Sheboygan Redskins

Bu takımlar isim ve/veya yer değişiklikleri ile şimdiki takımlı ligin oluşmasını sağladı. Yukarıdaki takımlardan en son değişikliğe uğrayan takım ise Seattle Supersonics’tir. Aslında Sonics Organizasyonu başarılı bir ekipti. Kuzey Batı Amerika’da Washington eyaletinin tek takımıydı. 1979 yılında bir NBA şampiyonlukları bile bulunmaktadır. 2000′li yılların ilk çeyreğinde Ray Allen ve Rashard Lewis ile, 1900′lerin ikinci yarısında da Shawn Kemp’li kadrosu ile batının güçlü ekiplerindendi. Yıldızların ayrılışı ve takım kimyasının bozulmasıyla başlayan çöküş döneminin ardından, seyircilerin de takıma küsmesiyle takım Oklahoma City’e taşınmıştır. Yeni şehrin Oklahoma olarak seçilmesi ise şu şekilde olmuştur:
2005 yılında ABD’nin Meksika körfezi kıyılarını vuran Katrina Kasırgası, New Orleans’ta büyük yıkıma yol açmıştı. New Orleans Hornets takımı da sahası tamir edilene ve şehir tekrar yaşanabilir hale gelene kadar maçlarını Oklahoma City’de oynamaya başlamıştı. Oklahomalı seyirciler New Orleans’ı (o sezon takımın adı New Orleans/Oklahoma City Hornets’tı) ve basketbolu bağırlarına bastılar. Oklahoma’daki basketbol tutkusu, Supersonics’in Oklahoma’ya taşınmasında etkin rol oynamıştır.
Ancak dediğim gibi Supersonics tarihinde büyük başarılar barındıran bir ekip olduğundan, “Supersonics” ismi Seattle şehrinde korunmuş, kurulan yeni takım “Thunders” ismini almıştır. Seattle’da gelecekte olası bir yapılanma durumunda Supersonics ismi tekrar kullanılmaya başlayacaktır.

David Stern

NBA’deki dönüm noktası 1984 yılında David Stern’in NBA Başkanı görevine gelmesidir. Stern gelmeden önce lig tamamen çöküş dönemindeydi. Ligin kalitesi ve lige olan ilgi yok denecek kadar azdı. Öyle ki 1981 NBA Finalleri, kendisini canlı yayınlamak isteyen bir kanal bulamamış ve final karşılaşmaları gece yarısı banttan yayınlanmıştı.

Stern’in yarattığı NBA, sadece bir spor aktivitesi değil, tamamen bir marka olmak üzerinedir. David Stern önce sahadaki oyunculardan başlayıp ligin görünümünü tepeden tırnağa değiştiren kişidir. Lig bugün, buralarda ise Stern’in payı büyüktür. Herşeyden önce NBA’de Amerikan kültürüne tamamen zıt bir sistem getirmiştir. Kapitalizmin vatanı Amerika’da, sosyalist olarak işleyen ve bu sosyalist çalışmayı bu kadar göz önünde başarabilen sistem, NBA’in sistemidir. Peki nedir bu sistem? Şöyle ki, tamamen korumacı ve eşitlikten yana bir sistem var NBA’de. Gelirler, en iyi-en kötü, en zengin-en fakir kulüp ayırımı yapılmadan eşit şekilde paylaştırılmaktadır. Sezonu en kötü dereceyle bitiren takımlara oyuncu seçmelerinde öncelik tanınır ve böylece güç dengesizliğinin de önüne geçmek için takımlara fırsat tanınır. Kulüplerin ve oyuncuların ücret sınırı vardır, her takım oyuncularına en fazla 49 milyon dolar ücret ödeyebilirken, oyuncular da kıdemle belli bir oranda yüzde 12.5 artan bir ücret alabilmektedir. Bu ve benzeri kurallar, liberal ve kapitalist piyasalardan çok sosyalist nitelik taşıyor.
Delaware Üniversitesi’nde üniversite ve lisansüstü öğrencilere spor pazarlaması dersleri veren Dr. Robinson, “Bir NBA takımını almak için yüz milyonlarca doları olan büyük bir kapitalist olmanız gerekir. Ama bir takımı alıp yönetim koltuğuna oturduktan sonra herkes sosyalist olur” açıklamasını yaparak bu durumu çok güzel açıklamıştır.

Stern’in yeniden can verdiği NBA’in pazarlama harikası zekalarla da şu an David Stern’in istediği seviyeye ulaştığını görmek mümkün. Artık tamamen küresel bir  marka halindedir. Lig sadece ABD’li oyuncularla değil, dünyanın dört bir yanından basketbolcularla, tüm dünyaya ulaşmış durumda.

NBA’in marka haline gelmesi ve küreselleşmesi meyvelerini de vermiştir. 2006 draftta 1 numara olarak seçilen ilk Amerikan vatandaşı olmayan oyuncu İtalyan Andrea Bargnani bu alanda NBA tarihine geçmiştir. Alman oyuncu Dirk Nowitzki ise 2006-2007 yılında normal sezonun MVP’si (en değerli oyuncu) seçilerek, bu ödüle layık görülen ilk Amerikan vatandaşı olmayan oyuncu olarak NBA tarihindeki yerini almıştır.

1946′dan bugüne gelerek NBA tarihini baştan yazarak, NBA tarihinin 2. bölümüyle, tarih dersimizi bitirdirik. Basketbolla kalın!

Related posts:

1. Basketbolun Tarihi
2. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (2)
3. Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (5)

Nobel Barış Ödülü

Son yazimdan sonra Amerika’lı bir arkadaşım bu yazıyı Google Translate ile çevirmiş ve bana yazı hakkında ne düşündüğü belirten bir e-posta göndermiş.  Aslında benim bu yazının üstüne bir yazı daha yazmak istememin asıl sebebi bu değil. Amerika’lı arkadaşım aynı zamanda Obama’nın şu ana kadar seçimlerde belirttiği konuların üzerine ne kadar gidebildiğini ve dış politikasını sorgulamış. Bunun üzerine ben de arkadaşıma e-posta attım ve bir kaç soru daha sordum, bunun sonucunda hoş ve tatminkar cevaplar aldım ve bunları sizinle paylaşmak istedim, ayrıca Amerika’nın önemli bir üniversitesinde Dünya Tarihi ve Politika okuyan bir öğrencinin yorumları  bence onları anlamak açısından bizim için önem taşıyor diye düşünüyorum. Bu da beni bu yazıyı yazmaya iten 2. sebepti.

Yazının genel seyrinden biraz bahsetmek istiyorum;

Amerika’lı arkadaşım (Tyler) attığı e-postadan alıntı yaparak kendi yorumlarımın olduğu bazı bölümler ve devam eden süreçte benim Tyler’a sorduğum soruların sonucunda Tyler’ın yaptığı yorumlar olacak.

Tyler: His changes in foreign policy haven’t solved any big issues yet and many of his promises haven’t been fulfilled, but he hasn’t been a president for very long yet. I think ending the missile shield program is an excellent step along with other changes to creating a non-antagonistic relationship with Russia.

“Dış politikada şu ana kadar yaptığı değişiklikler hala herhangi büyük bir sorunu çözmedi,  ayrıca verdiği sözlerin çoğunu da tutamadı, ancak henüz çok uzun süredir bir başkan değil. Doğu Avrupa’daki füze koruma programı iptal etmesi ve yaptığı diğer değişiklikler, Ruslarla düşmanca olmayan ilişkiler kurması yönünden muhteşem bir adım.”

Bunu okumak aslında beni biraz şaşırttı. Çünkü baktığımız zaman genel olarak Amerika’lılar Doğu Avrupa’ya kurulacak füze sistemi konusunda 1. ve 2. G.W Bush döneminde oldukça kararlıydı, son seçimlerde John McCain seçilseydi eminim Obama’nın yaptığı yapmazdı.

İran’da gerçekleşen son seçim hakkında ve seçim sırasında oluşan olaylara ise şöyle yaklaşıyor ve bu konudaki memnuniyetini şöyle belirtiyor Tyler;

When Iran had it’s elections and there were large demonstrations in the streets of Tehran and accusations of fraud, I think it was very wise of Obama to not get involved. I think if John McCain were President, he wouldn’t have been so cautious and the US would have created a conflict and interfered in the government of another country once again.

“İran’da seçimler sırasında Tahran sokaklarında bir çok gösteri ve sahtekarlık suçlaması oldu  (seçim sonuçlarına atıfta bulunuyor) buna rağmen Obama’nın bu olaylardan uzak kalması çok akıllıca bir hareketti. Eğer John McCain başkan olsaydı, bu kadar sakıngan olmayabilirdi ve Amerika bir başka ülkenin hükümetine yönelik bir sorun daha yaratmış olurdu”

Obama’nın Nobel Barış Ödülünü almasıyla ilgili sorularıma ise şöyle cevap veriyor;

Ben: Tyler, sence Obama Nobel Barış Ödülünü hak etti mi? Hak ettiyse bunu hangi hareketi yada hareketleriyle hak etti?

Tyler:Nothing he has done so far deserves a Nobel Prize, he made a lot of promises, he has changed the tone of American foreign policy but he has not made any major changes such as withdrawing from Iraq, closing Guantanamo Bay prison, stopping Israeli settlements, making an agreement with Iran, North Korea.

The prize is a distraction and everyone in the U.S. is very confused as well as the rest of the world. It appears that the chairman of the Nobel Peace Prize committee, Thorbjoen Jagland, just selects world leaders he wants to have dinner with as prize-winners.

“Şimdiye kadar bu ödülü hak edecek hiç bir şey yapmadı, bir çok söz verdi, Amerikan Dış Politikasının tavrını degiştirdi ama herhangi büyük bir değişiklik yapmadı, mesela Irak’tan çekilmedi, Guantanamo’yu kapatamadı, İsrail’in yapılanmasını durduramadı, ( daha detaylı bilgi için burayı tıklayın ) İran’la ve Kuzey Kore’yle bir anlaşma yapamadı.( Bu ülkelerin nükleer güç olma yönündeki adımlarına atıfta bulunuyor. )”

Ayrıca Tyler devam eden süreçte Nobel’in dikkat dağıtıcı olduğun belirtiyor ve ekliyor;

“Bütün Amerika’nın bu konu hakkında gerçekten kafası karışık, görünen o ki Nobel Ödül Komitesi Başkası, Thorbjoen Jagland,ödülü ödül sahibi olarak yemek yemek istediği Dünya Liderlerine veriyor.”

Cevaplardan ötürü Tyler’a çok teşekkür ediyorum.

Ayrıca size bundan sonraki yazılarımda yapacağım bir uygulamadan bahsedeceğim, her yazıyı yazarken tek bir şarkı dinliyorum ve bu daha fazla odaklanmamı sağlıyor, bundan sonra bu şarkıyı sizinlede paylaşıcağım. Bu yazının şarkısı;

Nino Rota – Apollonia

Related posts:

1. Obama ile Değişen Amerikan Dış Politikası

"Değişime inanabiliriz"

2008′in 4. çeyreğinde belki de dünyanın en önemli gündem maddeleri, Amerika’da ortaya çıkan finansal kriz ve yine bu ülkedeki başkanlık seçimleriydi. Bu süreçte biz de gerek görsel gerek yazılı gerekse çevrimiçi medyadan sürece hakim olma şansı yakaladık ve gözlemlerde bulunduk.

Bu dönemde dünyamıza giren Afro-Amerikan bir senatör ve Demokrat Parti’nin Hilary Clinton’ı aşarak Amerikan başkan adayı olmayı başaran  “Yes we can change” (“Evet değiştirebiliriz”)  söylemiyle tüm dünyanın dikkatini çeken ve sadece çekmekle kalmayan, Amerika’nın ilk siyah başkanı olan Barrack Obama.

“Change will not come if we wait for some other person or some other time. We are the ones we’ve been waiting for. We are the change that we seek.“

Değişimi bir başkasının yapmasını veya başka zaman gelmesini beklersek gelmez, biz bunu yapması için beklenenleriz, biz beklediğimiz değişimin kendisiyiz.

Sadece ten rengi miydi Obama’yı farklı kılan? Kuşkusuz hayır.

Bir önceki Amerikan başkanı George W. Bush’un aksine; farklılıklara saygı gösteren ve Dünya’yı zenginleştirdiğine inanan düşünce yapısı mı? Birinci G.W Bush döneminde oluşan “İslami Terör” kavramını yıkmaya çalışan tavırları mı? Yoksa daha az keskin uçları olan bir dış politika mı izlemesi?

“America and Islam are not exclusive and need not be in competition. Instead, they overlap, and share common principles of justice and progress, tolerance and the dignity of all human beings“

Amerika ve İslam paylaşılamayan ve rekabet içinde olması gerekenler değil, aynı adalet prensibi ve süreci,  toleransı ve tüm insanoğluna olan saygı gibi ortak değerlere sahip olanlardır.

Obama Mısır'da

Bence bunların hepsi onu farklı kılan sebeplerdi, gerek Amerikan halkı, gerek diğer Dünya halklarının gözünde. Bu sebepler belki de ondan olan beklentilerin artmasına ve tüm dünyada var olan tüm problemlerin çözümünü sağlayacak bir “mesih” gibi bakılmasına sebep oldu.

Fakat şimdiye kadar söz verdiği konulardan; Afganistan’da Taliban’ı bitirme sözünü, diğer ülkelerden beklediği askeri desteği görememesinden ötürü çözememesi, Sağlık Reformu ile Amerika’nın üzerine kurulduğu sistemin aksine sosyal-devlet anlayışına yakın bir tasarı hazırlaması Obama’yı sıkıntıya sokan konular.

“We cannot pretend somehow that because Barack Hussein Obama got elected as president, suddenly everything is going to be OK“

Barack Hussein Obama’nın başkan olarak seçilmesiyle, her şeyin aniden düzeleceğini bekleyemeyiz

Bunların dışında; Doğu Avrupa’daki füze sistemi kurulması konusunda geri adım atması, Bush’un aksine  “daha az kırmızı çizgileri” olan bir dış politika sürdürmesi onun dış politikasını yumuşaklaştıran unsurlar.

Bununla birlikte Soğuk Savaş döneminden bu yana belki de en güçlü Rusya, her dönemde %9-10 arası ekonomik büyüme gösteren Çin,  her ne kadar Anayasa krizinden sonra durağan bir dış politikası olsada önemli güç kutuplarından Avrupa Birliği gibi rakipleri olduğunu da düşünürsek Obama’nın bu politikalarıyla Amerika’nın şu an bulunduğu Dünya’yı kontrol eden güç konumunda  kalmasını sağlayabilir mi? Bu bir soru işareti olsa da,  Amerika’nın Bush ile diplere vuran imajina çok olumlu katkılar yaptığı su götürmez…

Related posts:

1. Obama Nobel Barış Ödülünü Hak Etti Mi?
2. Amerikan Rüyası