İyi veya kötü… Hatta her ikisini de yaşadık çocukluğumuzda. Kimilerimiz adına hiç hatırlanmayacak, kimilerimizce de unutulmayası günlerdi. Belki kurtulamadık o ruh halinden hala. Yok mu aramızda böyleleri?
30 yaşında adamın çekmediği çileye 10 yaşında katlananlar da oldu, oluyor da yine. Hiçbir zaman seçme şansları yok çünkü. Sadece yaşıyorlar olanı ve de biteni.
Hepsi de bir hayalin başlangıcındadır. Büyüyüp koca adamlar, büyük ablalar olacaklardır elbette. Sevgiyle büyütürseniz o şekilde karşılık bulacaksınızdır. Şiddet dolu dünyamızın onları etkilemesine izin vermeyin sakın.
Onları anlamak çok da zor olmamalı diye düşünüyorum. Kendi çocukluğunuza dönün lütfen, 15 saniyeliğine. Hatırladınız değil mi?
O halde kızmayın o çocuklara hiçbir zaman. Top oynarken camınızı kırdıkları için bağırmayın. Sesleriyle sizleri rahatsız ettikleri için üzmeyin. Kavga ettiler diye vurmayın. Siz de çocuktunuz, UNUTMAYIN!
Yine unutmayın ki, tüm dünya çocuklarına bugünü armağan eden insan da sizler gibi bu topraklarda yetişti. Gururunu duyarken, O’nunla birlikte bu vatanı sizlere yaşanılır bir hale getirmeye çalışmış atalarımızın, ne şekilde bunu başardığını aklınızdan çıkarmayın. Kan ve canla yoğrulmuş bu toprakların, onların kemiklerini sızlatırcasına elimizden çıkmasına müsaade etmeyin.

Benzer yazı bulunamadı.