Bildiğiniz gibi haziran ayı ülkemizin sınav ayıdır. Neredeyse ülkemizin yarısı bütün bir yıllarını bu ayda yapılan sınavlara hazırlanarak geçirir. Bu sınavlar kimisi için finaller, bütünlemeler iken kimisi için de KPSS, ÖSS(yeni adları ile YGS ve LYS), SBS ve MTS (Bu da nesi demeyin. Çok önemli bir sınavdır.) gibi önemli ve kitlesel sınavlardır. Birçoğumuz hayatımızın geri kalanını bu sınavların sonuçlarına göre şekillendiriyoruz.

Bu hafta LYS sınavlarının sonuncularının da yapılması ile haziran ayı sınav

maratonu genel anlamda noktalandı. Bir kısmımız mutlu başarılı olduğu için, bir kısmımız ise yasta. Ama herkesin ortak olduğu tek bir nokta var ki o da boşluğa düşmek. Yıl boyunca söylenir; sınavdan sonra şunu yapacağım, bunu edeceğim diye. Ama kim ne yaparsa yapsın kendini boşlukta hisseder. Aynı emeklilik gibidir bu olay. Yıl boyunca boş olan, çalışmayan birisi bile sınavdan sonra sınavı atlatmış olmanın zihninde açtığı o koca boşluğu hisseder.

Peki ne yapalım da bu boşluğu giderelim?

Yaz tatiline girmedik mi? Gezin, tozun, eğlenin. Bol bol kitap okuyun, dergi takip edin. Herşeyi yaptınız ama hala boşlukta mısınız? O zaman bir kısım öğrencinin yaptığı gibi sınav ertesi ders çalışmaya devam edin ve aşamalı olarak bırakın ders çalışmayı.

Bilmemiz gereken bir gerçek var aslında. Boşluktan da önemli bu. Sınavlar bitti diye kendimizi salmayalım. İdeallerimizi bırakıp, yasa girmeyelim sınavlar kötü geçti diye. Aksine daha da sıkı sarılalım onlara ve okuyalım canlarına sınavların. İyi geçti sınavlarımız diye de çok rahatlamayalım . Unutmayalım ki hayat bir sınavdır. Önümüzde daha onlardan yüzlercesi var. Hazırlıklı olmalı.

Related posts:

1. Bir Öğrenci İçin Vize – Final Haftaları

Ülkemizin bu konuda bir cennet olduğu gerçek. Bu cenneti kullanamadığımız, daha doğrusu kullanmadığımız da gerçek. Peki ne yapalım da bu cennetin imkanlarından en üst düzeyde yararlanabilelim?

Bugün en basitinden bir rüzgar gülü bile bir evin enerji ihtiyacını karşılayabiliyor. Rüzgar demişken hatırlatmalıyım ki Ege Bölgemiz bu enerji türünün eldesi için optimum koşulları sağlıyor.

Bu konuyla ilgili birçok teori duydum. Öyle şaşırdım ki anlatamam. Her işte olduğu gibi bu işte de bir otorite varmış ve bu otorite ülkemizde bu alanda gelişmeleri engelliyormuş. Neden mi? Cevabı çok basit. Çıkarlarını bozuyor da ondan. Yahu bari gelişmeleri engellemeyin!

Bu yazıyı yazmaktaki asıl sebebim Gökçeada. Gökçeada’nın enerjisi deniz altından gelen hat ile sağlanıyor. Büyük fırtınalarda hat zarar görüyor ve adaya birkaç gün hatta bazen birkaç hafta elektrik verilemiyor. Asıl komik olan bu değil. Gökçeada’nın diğer adı olan ‘İmroz’ rüzgar demek. Adından da anlaşılabileceği gibi ada rüzgar çiftlikleri için biçilmiş kaftan. Çanakkale’de bir çiftlik mevcut fakat ada da bu yönde bir çalışma dahi göremedim.

Alternatif enerji sadece rüzgar ile de sınırlı değil. Birçok çevreci alternatif enerji kaynağı mevcut. Güneş ışınlarından, tektonik hareketlerden, gelgitlerden, okyanus hareketlerinden ve hatta yeraltı sıcak su kaynaklarından bile elektrik üretilebiliyor. Üstelik bu kaynaklar ile üretilen elektriğin maliyeti termik ve nükleer enerjinin maliyetine göre çok ama çok ucuz. Hidroelektrik santrallerinden hiç bahsetmiyorum. Baraj inşaatı sırasındaki tahribat dışında bence gayet çevreci bir santral tipi. Hem baraj sayesinde sulama sağlıyor hem de akarsu debisini ayarlıyor.

Peki tüm bu kaynakları nasıl değerlendirebiliriz?

Bunun cevabı da diğerlerininki gibi çok basit. Ülkemiz bir cennet dedim. Boşuna demedim. Yeraltı su kaynakları, rüzgar çiftlikleri, hidroelektrik santraller, deniz akıntıları ve termal kaynaklar bakımından bir cennet üzerinde yaşıyoruz. Ama bunlardan haberimiz yok. Enerjimizi satın alıyoruz,  büyük ihtimalle uzun bir zaman almaya da devam edeceğiz. Değerlendirme konusunda ise bu alanda yatırım yapmak isteyen başta yerli yatırımcılara çeşitli olanaklar ve krediler sağlanabilir, okullarımızda alternatif enerji dersleri verilerek halkımız bilinçlendirilebilir. Devlet destekli çiftlikler ve santraller kurulabilir. Boğazlarımıza deniz akıntısını kullanarak elektrik üreten sistemler kurulabilir.

Bu yazı ile sadece ilgili olduğum ve beni üzen bir konuya değinmek istedim. Eğer sizin farklı görüşleriniz varsa yorum yazın. Öğrenmek ve düşünmek isterim. Yazımı sonuna kadar sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim. Kalın sağlıcakla…

Related posts:

1. Alternatif Sezon Finalleri
2. Kadın Erkek Eşitliğine Alternatif Bir Bakış

Meslek lisesi için memleket meselesi diyorlar. Sebebi de meslek lisesinde okuyan gençlerimizin eğitimlerinin ardından yetersiz veya dengesiz şartlarla karşılaşması imiş. Neymiş? Meslek lisesi mezunu neden üniversiteye giremiyormuş, neden ek puan almıyormuş…

Sırf bunu sebep göstererek üniversite sınavında birçok değişikliğe gidildi. Sözde herkesin eşitliği sağlanacaktı. Ama nedense ben eşitliğin sağlanacağı yerde dengenin alt üst olduğunu görüyorum. Bir anadolu lisesi öğrencisi olarak çalışarak, ter dökerek geldiğim bu noktada şu ana kadar harcadığım tüm emeklerin boşa gittiğini hissediyorum. Bu mudur eşitlik, bu mudur dengeli eğitim?

Katsayılar arasındaki fark 0.02′ye düştü. Herkes istediği bölüme girebilsin diye…

Meslek liseliler, imam hatipliler eylem yapıyor, isyan ediyor. Onları mutlu etmek için bizi gözardı ediyorlar. Madem katsayı farkı olmayacaktı, madem çalışanla çalışmayanın arasında hiçbir fark olmayacaktı, sorarım size neden sınav var? Neden seçiyorlar? Neden ben dört senemi yok ettim çalışarak? Neden bir düz liseye ya da meslek lisesine gidip dört sene boyunca yan gelip yatmadım?

Meslek lisesine, imam hatip lisesine veya her ne karın ağrısıysa oraya giren, dört yıl orada okuyan ve şimdi dengesizlikten, eşitsizlikten bahsedenler bilmiyorlar mıydı bunları yaşayacaklarını? Tüm bu dengesizliği, eşitsizliği bile bile dört yıl sesini çıkarmayıp, bir düz lisede okumayıp neden meslek lisesine gittiler veya gidiyorlar? Cevabını ben söyleyeyim: Çünkü artık meslek lisesine, imam hatip lisesine gidenler, “eğitimlerine” burada devam edenlerin çok büyük bir kısmı okumaktan, eğitimden habersiz. Çoğu sadece diploma almak için okula gidip geliyorlar.

Meslek lisesi memleket meselesiymiş. Hayatımda hiçbir şeye bu kadar gülmedim. Hayır; eğitim sisteminin dengesizliği apaçık ortada ama bunu sadece meslek liselilerin sorunu yapmak, geri kalanları gözardı etmek eşitlik mi, denge mi? Bu konuyu bir de bizim gözümüzden görün. Biz de bu ülkenin çalışan gençleriyiz. Eşitliği sağlayın; dengeyi bozmayın!

Yorumlarınız benim için de çok önemli. Bu nedenle olumlu/olumsuz eleştirilerinizi bekliyorum.

Benzer yazı bulunamadı.