Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (2)

Mehmet Mert Sarı yazıyor. | 28 Şubat 2010 Paylaş

Biraz gecikme oldu; yazıyı takip edenlerden özür dileyerek başlayalım. Şimdiii, ilk yazımda Allen Iverson’un çocukluk yıllarında ve lise döneminde hayatında nelerle karşılaştığını yazmıştım. En son uğradığı haksızlık ve hapis süreci gelmişti.

Üniversite Yılları: Georgetown Üniversitesi

Yaşanan bu hapis dönemi, hem lise yıllarında kendisini vitrine koyacak fırsatlardan mahrum kalmasına sebep vermişti, hem de ileriye dönük üniversite hayallerini de büyük riske atmıştı. Çünkü edindiği kötü şöhret kendisine burs verme teklifinde bulunan okulların bu kararlarından vazgeçmesine; burs vermeyi planlayan kolejlerin ise kötü nam salan bu adamı okullarına davet etmeye cesaret edememelerine sebep olmuştu. Oğlunun geleceğini NBA ile şekillendiren annesi Ann Iverson ise çeşitli kolejlerden randevular alıp, okul yöneticilerini oğlunun başından geçen kötü şeylere aldırış etmemelerine ve onun yetenekleriyle ilgilenmelerine ikna etmeye çalışıyordu. Tek tek suratına kapanan kapılar, Georgetown Üniversitesi ile son bulmuştu. Georgetown’un Iverson’a sadece koçluk değil babalık da eden koçu John Thompson, Ann Iverson ile görüşmesini şöyle anlatıyordu: “Bende bu çocuk ile ilgili merak uyandıran şey annesi oldu. Ortada bahsi geçenin oğlunun hayatı olduğunu ağlayarak ifade ediyordu. Benden sadece tek bir şans istedi, tek bir şans! Ben de merakımın da etkisiyle oğluyla görüşmeyi kabul ettim. Allen’la konuşurken dikkatimi çeken ilk şey, karşımdaki çocuğun çok zeki olduğuydu. Hayatındaki tüm olumsuzluklarla yüzleştiği ve bunları ardında bıraktığı izlenimine kapıldım ve bu beraberinde kötü bir şöhret getiren bu adam için çok önemli oldu. Ben de tek bir şartla birlikte çalışmayı kabul ettim: Mahkeme kararındaki şartları yerine getirdiğine ve adli kaydının temizlendiğine dair belgeyi getirmezse, imza atılmayacaktı.”.Birkaç aylık gecikmenin ardından Iverson, Georgetown Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ne kaydoldu. Neden mi güzel sanatlar? Belki pek bilinmez ama Iverson çok yetenekli bir ressamdır. 17 yaşındayken resim dersleri veriyordu. Georgetown yıllarında ise, ev odasının kapısının arkasına Majesteleri Jordan’ın bir portresini çizmişti. Ayrılırken kapıyı da beraberinde götürmek istemiş; ama ev sahibi izin vermemişti.Koç John Thompson, Iverson için bir koçtan fazlası olmuştu. AI’da eksik kalan baba figürünü de elinden geldiğince tamamlamıştı. Georgetown Hoyas, aslında NBA’e kazandırdığı uzunlarıyla ünlüydü ve Thompson da çok iyi bir guard eğitmeni değildi. Ancak üniversite takımlarında belirli bir kariyere sahip olabilen sayılı siyahi kişilerden olan Thompson,Iverson’un yaşadığıklarından da etkilenmiştir. Basının kendisine Iverson için herhangi bir ayrıcalık tanıyıp tanımaycağı sorusuna ise: “Allen’a güveniyorum. Güvenmesem zaten takımıma almam; ama defalarca söylediğim gibi: Takımda bir çıban istemiyorum ve burası da sorunlu olanlar için bir rehabilitasyon programı değil“.

19 Nisan 1994′te Iverson’un kolej kariyeri resmen başladı. Tabii geçmişi de sürekli peşindeydi. Artık Georgetown Hoyas’ın her deplasmanında seyirci rekorları kırılıyordu! Iverson’un en küçük hatasında bile, geçmişi hemen gözüne sokuluyordu. Hatta Georgetown Üniversitesi’nin resmi gazetesi The Hoya’da bile “AI bizi temsil etmiyor, sembolümüz olamaz.” tarzında köşe yazıları yayımlanıyordu. Deplasman maçları ise dediğim gibi seyirci rekorları kırıyordu! Iverson’u geçmişi ile yargılamak, yuhalamak, küçük düşürücü pankartlar açmak, hakaret etmek için birçok insan salonlara hücum ediyordu. Özellikle dinsel kuruluşlardan ve kiliselerden büyük destek alan, Hıristiyan-muhafakazakar kesimin okulu olan Villanova Üniversitesi’nde oynanan maçlar, AI’nın geçmişi ile ilgili çok ileriye giden atıflara sahne oldu ve sonunda koç Thompson sessizliğini bozdu: “Hayatta kabul edilebilecek ve edilemeyecek şeyler vardır. Bu kabul edilemeyecek cinsten! Bu tür ahlaki bir bozukluğu çekecek olan kişi ben değilim! Hele ki bir cemaat üniversitesinin böyle yapmasına tahammül edemem! Değil Villanova, kendi üniversitemde bile böyle bir şey olsa istifamı verirdim. İşte gidip de Villanova yetkililerine de bunları söyledim“.

Tüm bu olumsuzluklara rağmen Iverson gereken yanıtı sahada herkese veriyordu; çok hızlıydı, çok yetenekliydi! Georgetown’a gelmeden önce Associated Press tarafından Virginia’nın en iyi basketbolcusu seçilmişti. Dönemin Kasas koçu ve North Carolina’dayken Michael Jordan’ın antrenörü olan Roy Williams, Iverson için “Belki de hayatımda gördüğüm en iyi guard.” yorumunu yaparken, Arkansas koçu Nolan Richardson ise söyledikleriye Iverson’a hakkını veriyordu: “Hayatımda bir sürü uçuk kaçık şov izledim. Yapılamayacağını düşündüğünüz birçok şey seyrettim. Hatta bir kez Elvis’i bile gördüm; ama bu adam gibisini hiç bir yerde görmedim!”

NCAA (Amerikan kolej basketbolu ligi)’de başarıya aç olan Georgetown, Iverson önderliğinde tekrar eski saygınlığına kavuşmaya başlamıştı. Medya bu sefer Iverson’un basketbol meziyetlerini konuşmaya-yazmaya başlamıştı. Bugüne kadar kimsenin görmediği kadar çabuk, ufak tefek cüssesine aldırmadan pota altına dalan, crossoverlarıyla en iyi savunmacıları şaklabana çeviriyor ve savunmasıyla da birçok top çalarak sahada hemen hemen her şeyi yapıyordu. 1994-95 sezonunda Hoyas 19 galibiyet 9 mağlubiyet ile NCAA turnuvasına katılmaya hak kazanırken AI 20.4 sayı, 4.5 assit, 3.3 rebound ve 3 top çalma ortalamalarıyla All-America ve All-Big East kadrolarına seçildi. Turnuvada son 16 takım arasına kalan Hoyas’ı daha sonra yanyana oynayacağı Jerry Stackhouse’lı North Carolina eledi; ancak Hoyas 6 yıl aradan sonra Sweet 16′ya kalmış olmayı kutluyordu.

1995-96 sezonunda ise artık Hoyas’ta beklentiler artmıştı. Ancak güçlü doğuda ilk kapışma gelecekte de NBA’de büyük yıldızlar olacak olan Iverson ve Ray Allen’ı karşı karşıya getiren Hoyas-UConn maçı oldu. Ulusal kanaldan da yayınlanan maçı Iverson ve Hoyas kazanmış, Iverson Ray Allen’ın 5/18′lik düşük isabetine karşı 26 sayı, 8 top çalma ve 6 assitle maçın da kahramanı olmuştu. İlk meydan okumasından zaferle çıkan Iverson için sırada bir önceki yılın intikamı olacak olan Villaniva maçı vardı. O maça kadar 24 galibiyet 5 mağlubiyet ile harika bir sezon geçiren Villanova’yı, ödeşmek için sahaya çıkan Iverson adeta tek başına devirdi. Iverson’un 37 sayısı ile Hoyas maçı 106-68 kazandı. Sezon sonunda 25 sayı, 4.7 rebound, 4.7 assist ve 3.35 top çalma ortalamaları ile oynayan AI, Hoyas’ı da 29-8′lik bir dereceyle 1990′dan beri ilk kez ülke 4.lüğüne yükseltti. Bu sefer de Marcus Camby’li Massachusets engeline takıldılar ve Final Four’da turnuvaya veda ettiler.

Geçen başarılı sezonun ardından artık kritik bir karar evresi gelmişti. Kız kardeşinin sağlığı gitgide kötüleşiyordu ve annesi de masrafları karşılamakta güçlük çekiyordu. Artık karar zamanıydı! Ya hazır NBA’e 1 numaradan adım atma şansı varken profesyönel olacaktı ve kardeşini tedavi ettirebilecekti; ya da herkes kendisine sırt çevirirken ona yardım eden koç Thompson’a vefa borcunu ödeyecekti. Koç kendisine seçim şansı bile tanımadı ve onu birçok NBA yıldızının da menajeri olan David Falk ile tanıştırdı. Bu noktadan sonra yapılan anlaşma ile, aile lüks bir apartmana taşındı, Iliesha için özel bir doktor tutuldu ve 1996 draftı için bekleme başladı!

Bundan sonra Iverson’un NBA kariyeri ile yazıma devam edeceğim.

Basketbolla kalın!

Bir SüperStar’ın Hikayesi-Allen Iverson Bölüm (2)

Bu yazılar çok afer.in aldı

Etiket Bulutu

En son bu yorumlar yapıldı

Biz beğendik, buyrun siz de okuyun

Arşiv

Bizi tanımak ister misiniz?